Ακούσαμε | Penny Dreadful – “Pilgrimage”

 Γράφει η Μάρω Παναγή

Τον Μάρτιο του 2010 δημιουργήθηκε το μουσικό συγκρότημα Penny Dreadful. Μια παρέα φίλων, ο Γιάννης Καλιφατίδης (κιθάρα, φωνή), ο Νίκος Παναγιώτου (ντραμς), ο Διονύσης Τελιόπουλος (κιθάρα) και ο Νίκος Κορωναίος (μπάσο) ένωσαν τις μουσικές εμπνεύσεις τους και δημιούργησαν ήχο ηλεκτρονικό, ροκ, ενίοτε σκοτεινό. Οι επιρροές τους έρχονται από την Αυστραλιανή και Αμερικάνικη alternative σκηνή αλλά και country μουσική. Το όνομα του συγκροτήματος παραπέμπει στα penny dreadfuls, ένα είδος βρετανικών δημοσιευμάτων του 19ου αιώνα με μακάβριο και εντυπωσιακό θέμα, δημοσιευμένα σε εβδομαδιαία τεύχη που το καθένα κόστιζε ένα σεντ. Οι στίχοι τους μοιράζονται ιστορίες για ταραγμένους χαρακτήρες ή έρχονται αντιμέτωποι με την εμπειρία της απώλειας και τη φαντασία.

cd_penny_dreadful_2017Ο πρώτος τους δίσκος, το Deadwood (2013), ήταν μια γεύση γνωριμίας με το συγκρότημα και προμήνυε μια πιο ώριμη και εμπνευσμένη δουλειά, τον νέο τους δίσκο, Pilgrimage (2017).

Ο δίσκος αρχίζει με το τραγούδι Road to oblivion κάνοντας μια δυναμική, ολοκληρωμένη εισαγωγή. Η ροκ μελωδία μπερδεύεται με την χορευτική country στο Eager volunteers και γνωρίζουμε τον… εξωγήινο μέσα μας. Κι έρχεται το συγκινητικό Haven of grace με δυνατή ηλεκτρική κιθάρα που θυμίζει κλασικές ροκ επιτυχίες. Το Death Blow, ένα από τα αγαπημένα μου, μου θύμισε soundtrack ταινίας του Ταραντίνο, με γρήγορο ρυθμό και περίεργες εναλλαγές. Στο Naughty games τα ντραμς στην αρχή παραπέμπουν σε εισαγωγές των Doors και μας υποβάλλουν σε μια ερωτική ατμόσφαιρα, ενώ στη συνέχεια, ο ήχος μαλακώνει και γίνεται ταξιδιάρικος. To Love walks on a wire περνάει κάπως μονότονα απαρατήρητο κι έρχεται το Graveyard muley να επαναφέρει τη χορευτική καουμπόικη διάθεση με έναν περιπλανώμενο ήρωα σε αναζήτηση τόπου και εαυτού.

Το Desert Shore απαλό, είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον κομμάτι, όπως και το Comes a time, αλλά αυτό που ξεχώρισε στ’ αυτιά μου είναι η ροκ μπαλάντα του River of sin. Μιλά για τον δύσκολο δρόμο να ακολουθήσεις την ελπίδα και να τα βρεις με τον εαυτό σου ακόμα κι αν έχεις καταρρεύσει.

Πρόκειται για έναν μεστό, ολοκληρωμένο δίσκο που έχει κάτι να πει. Δίνει στην ερωτική έλξη το απαιτούμενο πάθος, ανασύρει φόβους από τα έσω, ψάχνει δρόμους. Ήρωες αποκαρδιωμένοι περιπλανώνται σε τόπους φανταστικούς και σκοτεινούς αντιμέτωποι με τη μοναξιά τους σε ένα χάος που θυμίζει τον σημερινό μας κόσμο.

Down the road to oblivion, on a free one-way ride
To the land where the bright sunsets go…

Οι ποικίλες μουσικές επιρροές του συγκροτήματος συντέλεσαν σε ένα αποτέλεσμα πειραματικό, μια καινούργια πρόταση στην ελληνική ροκ σκηνή. Μπορεί η ηλεκτρική κιθάρα, το μπάσο και τα ντραμς να είναι ένα αναμενόμενο ροκ οργανικό σύνολο, όμως, τα έξυπνα σόλο και η πρωτοτυπία στους dark στίχους φτιάχνουν το προσωπικό ύφος του συγκροτήματος. Η αρχή για τους Penny Dreadful έγινε και είναι τολμηρή!

Ας μιλήσουν οι στίχοι…
Took the long road to nowhere like a doll on a string
to the land where the wild poppies grow
with the yoke on my shoulders, in a boat with no wheel
swept away to a world not my own.
——–
Like a wretched band of pilgrims at a gate with no door
heading out for a place to call home
sowed my grain on the waters, came to harvest the sea
like the wind through the roots of a tree


* (Στίχοι: Γιάννης Καλιφατίδης)

Τα τραγούδια του CD:

01. Road to Oblivion
02. Eager Volunteers
03. Haven of Grace
04. Death Blow
05. Naughty Games
06. Love Walks on a Wire
07. Graveyard Muley
08. Desert Shore
09. Comes a Time
10. River of Sin

Δισκογραφική: Aza Records
Παραγωγή: 9/2017

————–

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή οπτικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση