Αλίκη και Δημήτρης τραγουδούν Γιώργο Ζαμπέτα…


afierwmeno_eksairetika_logo_500x100

Γράφει ο Τάσος Κριτσιώλης

“Η σημασία αυτής της στήλης του musiccorner είναι ακριβώς ότι λέει ο τίτλος της: “Αφιερωμένη εξαιρετικά” σε ανθρώπους που προσέφεραν στο ελληνικό τραγούδι, αλλά μένοντας ηθελημένα στην “οπισθοφυλακή” και χωρίς ποτέ να ζητήσουν κάτι περισσότερο από το να κάνουν αυτό που αγαπούσαν.

Η δουλειά τους περιορίστηκε στην πίστα, στο στούντιο, στη γραφή μουσικής και στίχου και πουθενά αλλού. Άλλοι έκαναν μεγάλη επιτυχία, άλλοι μικρότερη. Άλλοι συνεχίζουν την πορεία τους και παλεύουν, άλλοι έχουν αποχωρήσει. Άλλοι έχουν φύγει από τη ζωή.

Όμως, όλοι τους ανεξαιρέτως έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην ελληνική μουσική σκηνή και δικαιούνται αυτό που τους προσφέρουμε: Μια γωνιά “αφιερωμένη εξαιρετικά”…!

———————————————————–

O Γιώργος Ζαμπέτας ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60, αλλά και αργότερα. Δεν είναι λίγα τα φιλμ όπου εμφανίζεται με το μπουζούκι και τους συνεργάτες του να τραγουδά δημιουργίες του που είτε είχαν γίνει επιτυχίες, είτε γράφτηκαν αποκλειστικά για την ταινία στην οποία συμμετείχε.

Βεβαίως, ορισμένες από αυτές τις «έντυνε» μουσικά με τα τραγούδια του χωρίς ο ίδιος να φαίνεται, τα οποία ερμηνεύονταν από τους πρωταγωνιστές του φιλμ. Ξεχωριστή θέση σ’ αυτή την κατηγορία, κατέχουν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, που τραγούδησαν ορισμένες από τις πιο γνωστές κι αγαπημένες μελωδίες του σπουδαίου συνθέτη, που πριν από λίγες ημέρες συμπλήρωσε 25 χρόνια μακριά μας…

Σε αυτές τις στιγμές θα σας ταξιδέψουμε σήμερα, για να θυμηθούμε εκείνη την αξέχαστη εποχή και τα τραγούδια που σημάδεψαν τόσο εκείνη, όσο και τις καρδιές μας. Τότε, που το «εθνικό ζευγάρι» γέμιζε επί εβδομάδες κινηματογραφικές και θεατρικές αίθουσες…

vougiouklaki_papamixail_zampetas

Ξεκίνημα με …σοσιαλισμό

Το 1966, επρόκειτο ν’ ανέβει στο σανίδι το έργο του Αλέκου Σακελλάριου «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια». Τη μουσική και τα τραγούδια θα έγραφε ο Γιώργος Ζαμπέτας και μάλιστα, η Αλίκη Βουγιουκλάκη αρχικώς είχε αρνηθεί να ερμηνεύσει τις δημιουργίες του, αφού είχε ένα «ελαφρό» κι «έντεχνο» μουσικό παρελθόν. Ο Παπαμιχαήλ ήταν εκείνος που τελικώς την έπεισε, αλλά χωρίς να γνωρίζει ότι σύντομα θα έπεφτε κι ο ίδιος στην «παγίδα»…

Ο Ζαμπέτας λοιπόν, του είπε ότι έχει πολύ ωραία φωνή και θα έπρεπε κι εκείνος να τραγουδήσει. Ο ηθοποιός εξακολούθησε να διατηρεί τη συνήθη άκαμπτη στάση του, ωστόσο ο συνθέτης δεν τα παράτησε εύκολα: «Θα σου παίξω δυο τραγούδια που έφτιαξα κι αν δε σου αρέσουν, να μη τα πεις», του πρότεινε με το γνωστό ύφος και τρόπο του.

Ήταν «Το περιστέρι» και «Το χαμόγελο», σε στίχους του Σακελλάριου και αυτή τη φορά, η Αλίκη ήταν εκείνη που τον έπεισε να κάνει το μεγάλο βήμα, λέγοντάς του ότι πρόκειται για εξαιρετικά τραγούδια που θα γίνουν μεγάλες επιτυχίες.

Πράγματι, ο Δημήτρης πείστηκε κι ερμήνευσε τα τραγούδια στην παράσταση κι έγινε κυριολεκτικά χαλασμός κόσμου. Φυσικά, τα είπε και στη μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο και τα ηχογράφησε και σε δίσκο 45 στροφών, ο οποίος έγινε ανάρπαστος…

Όσο για την «εθνική σταρ», ακούστηκε σε τρία τραγούδια επίσης σε στίχους Σακελλάριου, των οποίων τους τίτλους παραθέτουμε χωρίς το παραμικρό σχόλιο, καθώς όλα είναι γνωστά κι αγαπημένα: «Σήκω χόρεψε συρτάκι», «Είναι το στρώμα μου μονό» και «Η Κυριακή». Επιπλέον, όταν αυτά πέρασαν στη δισκογραφία μέσα από δύο 45άρια, ηχογράφησε και το τραγούδι-αφιέρωμα στον τότε σύζυγό της: «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου»…

Η συνέχεια και το τέλος…

Αυτό το κομμάτι, το 1967 δίνει τον τίτλο στην επόμενη ταινία όπου ο Δημήτρης ακούγεται να τραγουδά Γιώργο Ζαμπέτα, με τις δημιουργίες του συνθέτη σε στίχους του ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου να γίνονται εκ νέου μεγάλες επιτυχίες: «Μέρα νύχτα», «Γλυκιά ζωή», «Δεν είναι δρόμος η καρδιά», «Στης αυγής το παραθύρι» και «Το ταβερνάκι». Τα δύο τελευταία ακούστηκαν ελάχιστα στην ταινία, αλλά έγιναν εξίσου δημοφιλή με τα υπόλοιπα.

Την ίδια χρονιά, το «λεβεντόπαιδο» του θεάτρου και του κινηματογράφου ερμηνεύει άλλες δύο συνθέσεις του Ζαμπέτα, σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, στο φιλμ «Ανάμεσα σε δύο γυναίκες»: «Λιώνω και σβήνω» και «Χίλιες νύχτες μέτρησα», τα οποία κυκλοφόρησαν ουσιαστικά μετά από σχεδόν …30 χρόνια (1995), σε μια τριπλή κασετίνα με τίτλο «Τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο», όπου συναντάμε σπάνιες στιγμές από την «επαφή» του δημιουργού με το σινεμά…

Και πάμε στο 1968, όπου ολοκληρώνεται η συνεργασία και του “εθνικού ζεύγους” με το Ζαμπέτα. Στην ταινία «Το κορίτσι του λούνα παρκ», ακούμε την Αλίκη να τραγουδά το «Λούνα παρκ» σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη και το «Αγάπη μου, αγάπη μου» σε στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου, το οποίο σχεδόν ταυτόχρονα ηχογραφήθηκε με τη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού.

Σημειωτέον ότι ο δημιουργός της είχε προτείνει και το «Σταλιά-σταλιά», όμως αυτή αρνήθηκε να το πει, ζητώντας από κείνον να το δώσει στον…Στέλιο Καζαντζίδη, καθώς της φάνηκε πολύ «βαρύ» για τα μέτρα της. Ουδέν κακόν αμιγές καλού όμως, καθώς η Μαρινέλλα που ήτανε παρούσα στο στούντιο, άρπαξε την ευκαιρία και το ηχογράφησε εκείνη, ανοίγοντας το δρόμο για μια μεγάλη προσωπική καριέρα που ακολούθησε…

Εξάλλου, προς το τέλος της χρονιάς, ο Δημήτρης πρωταγωνιστεί στο φιλμ “Ο παραμυθάς” και ακούγεται στο ομότιτλο τραγούδι μαζί με το Ζαμπέτα που το έγραψε. Ωστόσο, αυτό παραμένει δισκογραφικά ανέκδοτο μέχρι τις μέρες μας…

Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά απ’ όλα τούτα, το 1997, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ θα ηχογραφήσει τον πρώτο και μοναδικό δίσκο της καριέρας του, με τίτλο το όνομά του. Τα τραγούδια υπογράφει ο Χρήστος Παπαδόπουλος, όμως ο αξέχαστος πρωταγωνιστής επιλέγει να ηχογραφήσει κι ένα παλιό αγαπημένο του. Πρόκειται για το “Με το βοριά” των Γιώργου Ζαμπέτα-Δημήτρη Χριστοδούλου, που είχε πρωτοτραγουδήσει ο Στέλιος Καζαντζίδης το 1966. Ίσως, αφιερωμένο στην Αλίκη του, που είχε “φύγει” ένα χρόνο πριν…

Βεβαίως, εκτός της δισκογραφικής επαφής τους, η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ήτανε τακτικοί θαμώνες στα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόταν ο Ζαμπέτας και δεν ήτανε λίγες οι φορές που ανέβαιναν στην πίστα για να τραγουδήσουνε μαζί του. Επίσης, τον είχανε πάρει και στις Κάννες το 1966, όταν ταξίδεψαν εκεί με αφορμή την ταινία «Διπλοπενιές», όπου σ’ ένα βραδινό γλέντι έγινε κυριολεκτικά χαμός…

 

————

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση


*