Άντρες είναι μωρέ, δεν πειράζει…

Γράφει η Πέννυ Πηττά

Τις περισσότερες φορές δε θα τον αντιληφθείς. Θα περάσει δίπλα σου στο φανάρι, ίσως να τον πετύχεις και στη στάση του λεωφορείου να γκρινιάζει για την καθυστέρηση του δρομολογίου, θα σχολιάσει για το πόσο χάλια είναι η χώρα και θα απομακρυνθεί βλέποντας το λεωφορείο να έρχεται για να προλάβει πρώτος να πιάσει μια θέση να καθίσει.

Θα διεκδικήσει τη θέση του γιατί εκείνος θα είναι ανώτερος, θα έχει παιδεία, θα γνωρίζει, θα είναι ντόπιος, οι άλλοι «να πάνε στη χώρα τους να πολεμήσουν», εκείνος πρέπει να κάτσει γιατί κουράστηκε όλη μέρα στο καφενείο, έχει και κρύο σήμερα.

Θα επιστρέψει σπίτι, θα πετάξει τα παπούτσια του, θα απαιτήσει παντόφλες και φαγητό από τη γυναίκα του, ίσως και να παραπονεθεί για το αλάτι και ύστερα θα αράξει στον καναπέ του να παρακολουθήσει ειδήσεις- όχι για να ενημερωθεί, αλλά για να κρίνει.

Τις περισσότερες φορές δε θα πάει καν το μυαλό σου. Θα νομίζεις ότι είναι απλά ανήσυχος νέος, λίγο ζωηρός, λίγο τεμπέλης, λίγο αγενής αλλά «δεν πειράζει» άλλωστε …«άντρας είναι» έχει όλο το δικαίωμα, θα βάλει κάποια στιγμή μυαλό, «ωχ αδερφέ», θα βολευτεί στον ίδιο καναπέ με τον πρώτο κύριο.

Οι δύο περιγραφόμενοι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό – το οποίο οι ίδιοι έχουν αποδώσει στον εαυτό τους – είναι ιδανικοί. Μάλιστα με την ειδικότητα του ιδανικού αποκτούν τη δικαιοδοσία να κρίνουν τους άλλους, να περηφανεύονται για την ανωτερότητα του χαρακτήρα τους και φυσικά να διεκδικούν.

Συνήθως όμως όταν δεν έχεις τι να διεκδικήσεις από τον εαυτό σου, όταν είσαι κενός από μέσα σου, όταν το συναίσθημα σου γράφει με μεγάλα γράμματα «τίποτα» και όταν στον εγκέφαλο σου επικρατούν μονοκύταροι οργανισμοί με χαρακτηριστικά αμοιβάδας, αυτή σου τη διεκδίκηση θα την επιβάλεις στους άλλους. Γιατί, «εσύ είσαι ανώτερος» και πρέπει να σε ακούν, γιατί εσύ «είσαι ανώτερος» και πρέπει να σκύβουν μπροστά στα θέλω σου, γιατί εσύ «είσαι ανώτερος» και πρέπει να πάρεις αυτό που ζητάς, γιατί εσύ «είσαι ανώτερος» και θα γίνεται πάντα αυτό θες.

Είναι τόσο μεγάλη η μανία και τα απωθημένα του τίποτα που έχουν μέσα τους, που θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο προκειμένου να επιβάλουν στους άλλους αυτό που θέλουν και αν δεν το πετύχουν θα ασκήσουν σωματική βία, σεξουαλικό βιασμό και γιατί όχι θα σκοτώσουν κιόλας. Άλλωστε άντρες είναι μπορούν.

via

Οι άνθρωποι αυτοί δεν ταξιδεύουν, δεν ακούν, δε διαβάζουν, δεν επιμορφώνονται, δεν εξασκούνται, ωστόσο όσο και αν σου φανεί περίεργο έχουν άποψη επί παντός επιστητού. Είναι τέλειοι, είναι ιδανικοί, δεν κάνουν λάθη, δεν επιτρέπουν λάθη. Μια ιδιαίτερη αίσθηση αυτοπεποίθησης τους διακατέχει και ας μην το πήγαν ποτέ παραπέρα, ας μην το ερεύνησαν, ας μην είχαν άμεση γνώση.

Η άρνησή σου να υπακούσεις σε κάποια από τις επιθυμίες τους ή τα θέλω τους δε θα είναι ποτέ αποδεκτή. Θα σε προειδοποιήσουν όμως, δε πειράζει «ή αυτό ή σε σκοτώνω». Είναι οι ίδιοι που θα τους συναντήσεις στα social media με σχόλια του τύπου «καλά πάθανε να ξεβρωμίσει ο τόπος» κάτω από φωτογραφίες νεκρών παιδιών μεταναστών, οι ίδιοι που θα τους βρεις έξω από το πολυκατάστημα να διώχνουν τον άστεγο γιατί τους χαλάει την αισθητική τους, οι ίδιοι που θα κλωτσήσουν μέχρι θανάτου ένα ανήμπορο παιδί, οι ίδιοι που θα βιάσουν και τελικά θα σκοτώσουν ένα κορίτσι που δεν τους ικανοποίησε, οι ίδιοι που θα σκοτώσουν το παιδί τους γιατί δεν εγκρίνουν τη σχέση της με έναν άλλον άνθρωπο, οι ίδιοι που θα σου πουν ότι οι αλλοδαποί δεν είναι άνθρωποι.

Αυτοί οι άνθρωποι θα ταυτιστούν με το νομότυπο που έχουν στο κεφάλι τους. Θα το νομιμοποιήσουν και αν χρειαστεί θα πάρουν το δικό τους «νόμο» στα χέρια τους για το υποστηρίξουν. Άλλωστε «τι έγινε που θα σκοτώσουν»;  «Άντρες είναι», έχουν κάθε δικαίωμα.

«Το κούτελο να είναι καθαρό», «ο κόσμος να μη μας σχολιάσει», «το γούστο μας να γίνει», «το μαγαζί μας να μείνει ανέπαφο», «το σπίτι μας να μην σκονιστεί» και για τις Ελένες, τους Ζακ, τις Αγγελικές και τους άλλους ποιος νοιάζεται. «Καλό κάναμε τη κοινωνία ξεβρωμίσαμε, το σπίτι μας προστατέψαμε, την τιμή και την υπόληψή μας σώσαμε».

Αυτό λένε λέγεται πολιτισμός …ντροπή μας.

 —————

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή οπτικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση