Η Μάγδα Βαρούχα στο Music Corner!

Συνέντευξη στον Παύλο Ζέρβα
Φωτογραφίες: Χαρά Γερασιμοπούλου

Μια από τις πιο ελπιδοφόρες παρουσίες στο χώρο του τραγουδιού, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο MusicCorner.gr! Μια νεαρή που εμφανίστηκε πριν λίγα χρόνια και σεμνά και ταπεινά στρώνει τη δική της πορεία, χωρίς εκπτώσεις στα “όνειρά” της, με μοναδικό όπλο τη φωνή, το ταλέντο της και τις προσεγμένες συνεργασίες της.

Ο λόγος για τη Μάγδα Βαρούχα, που πριν 10 μήνες περίπου, παρουσίασε τα “όνειρα“, ένα εξαιρετικό τραγούδι που της έδωσε το εισιτήριο για τη δισκογραφία και αποτέλεσε την απαρχή ενός ταξιδιού που η ίδια άρχισε να ονειρεύεται από το 2010, όταν ο Αλέξανδρος Χατζής τη βοήθησε στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα.

Τη συνάντησα προ ημερών και απολαμβάνοντας μαζί της μια βόλτα στη φύση, μιλήσαμε για τα “όνειρά” της, τα …γενικότερα και όχι απλά το ομώνυμο τραγούδι της, τη πορεία και τα σχέδια της, ενώ η φωτογράφος μας Χαρά Γερασιμοπούλου, προσπαθούσε να απαθανατήσει το λαμπερό της βλέμμα και το αφοπλιστικό χαμόγελό της. Η Μάγδα γράφει μουσική, γράφει στίχους, είναι μάλιστα αυτοδίδακτη στη κιθάρα και το πιάνο και φυσικά συμπληρώνει το πακέτο με τη μοναδική φωνή της, που δεν υπάρχει περίπτωση να μη προσέξεις. Αυτό που μου τόνισε πολλές φορές, είναι ότι το πιο σημαντικό για έναν νέο καλλιτέχνη, είναι να μπορέσει να βρει τη θέση του στο χώρο, υπηρετώντας αυτό που πραγματικά αγαπάει και όχι αυτό που θα πουλήσει. Σκέφτομαι ότι δεν είναι απλά λόγια… Η πορεία της αποδεικνύει ότι αυτό ακριβώς κάνει και η ίδια. Δεν πούλησε ούτε την ομορφιά, ούτε το ταλέντο της για μια γρήγορη αναγνώριση, καθώς έχει την ωριμότητα να γνωρίζει πως κάτι τέτοιο θα είναι ωραίο μα εφήμερο. Αντιθέτως, με υπομονή και προσοχή, μελετάει τα βήματά της και φτιάχνει ένα σίγουρο μέλλον… Ένα μέλλον, στο οποίο είμαι βέβαιος, πως πολλά τραγούδια της θα μας συντροφεύουν και θα τα σιγοτραγουδάμε…!

varoucha_interview_2017_02_001

Μάγδα, η καριέρα σου μπορούμε να πούμε ότι ουσιαστικά ξεκίνησε με τη γνωριμία σου και τις συνεργασίες με τον Αλέξανδρο Χατζή;
Βασικά τότε μπήκε στη ζωή μου η μουσική, εννοώ πιο επαγγελματικά. Ήταν τα πρώτα μου βήματα, αλλά τότε ακόμη δεν ήταν ξεκάθαρο αν το τραγούδι θα γινόταν η ζωή μου.

Ακόμα δεν το είχες αποφασίσει δηλαδή;
Ήρθε πολύ ξαφνικά αυτή η συνεργασία. Πάντα μου άρεσε να τραγουδάω, αλλά δεν είχα ποτέ κάποιο γνωστό να με βοηθήσει να μπω στο χώρο. Και έτσι η αλήθεια είναι ότι ακόμη δεν το σκεφτόμουν τόσο επαγγελματικά. Η συνεργασία μου με τον Αλέξανδρο ήταν μία αρχή για μένα.

…έχω πάρει τρομερά μαθήματα από τον Αλέξανδρο Χατζή, αλλά το σπουδαιότερο που κέρδισα από αυτόν, νομίζω ότι ήταν τα μαθήματα ηθικής. Τι πρέπει να προσέχω, πως να το αντιμετωπίσω… Ήταν για μένα ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος…

Πες μου τη γνώμη σου για τον Αλέξανδρο…
Ο Αλέξανδρος είναι πολύ καλός άνθρωπος και κατ’ επέκταση είναι πολύ καλός και στη δουλειά του και στον τρόπο που μεταδίδει τις εμπειρίες του, τις γνώσεις του και τον τρόπο δουλειάς του. Έχω πάρει τρομερά μαθήματα από τον Αλέξανδρο, αλλά το σπουδαιότερο που κέρδισα από αυτόν, νομίζω ότι ήταν τα μαθήματα ηθικής. Τι πρέπει να προσέχω, πως να το αντιμετωπίσω… Ήταν για μένα ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος.

Ήταν δηλαδή ο άνθρωπος που σε βοήθησε να μπεις το τραγούδι, που σου είπε «κάντο»;
Ναι ναι. Με γνώρισε όταν έπαιζα σε ένα πιάνο μπαρ στην Κηφισιά και με άκουσε να τραγουδάω. Μου είπε εσένα θα σε πάρω μαζί μου. Ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπε!

Τον πατέρα του τον γνώρισες;
Τον Κώστα τον Χατζή τον γνώρισα σε μία συναυλία στην Κρήτη που είχα τη χαρά και την τιμή να παίζω και εγώ μαζί τους. Δεν είχα πολύ μεγάλη επαφή μαζί του αλλά από το λίγο που τον γνώρισα μου έδωσε και εκείνος τρομερά μαθήματα. Από το πιο απλό, από τον τρόπο που πρέπει να φαίνεσαι στη σκηνή… Μαθήματα που ακόμα και σήμερα μου έχουν αποτυπωθεί πολύ βαθιά στο κεφάλι. Μεγάλος καλλιτέχνης σπουδαίος άνθρωπος και αγαπώ πάρα πολύ και τα τραγούδια του. Πάρα πολύ…


Εκείνη την εποχή είχες γράψει κάποια τραγούδια που υπάρχουν στο youtube, τα οποία μάλιστα ομολογώ πως μέχρι πρόσφατα δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν!
Ναι, είχα γράψει τα «χρυσά φτερά» και το «ποιο παραμύθι δεν αργεί»

Είναι πολύ καλά τραγούδια και τα δύο, κυκλοφορούν πουθενά σε ψηφιακή μορφή;
Όχι και έχω αρκετά πράγματα που δεν κυκλοφορούν και εύχομαι να κυκλοφορήσουν! Δύο από αυτά είναι τα συγκεκριμένα τραγούδια. Μάλιστα ο Αλέξανδρος (Χατζής) μου έλεγε ότι τα «χρυσά φτερά» πρέπει να τα κυκλοφορήσω. Στο τραγούδι αυτό κάνει φωνητικά ο Αλέξανδρος και παίζει και τις κιθάρες.

Και μετά έρχεται ένα διαφορετικό τραγούδι, η συνεργασία σου για τη Unicef. Σε αυτό το τραγούδι ακούμε μία διαφορετική Μάγδα, με ένα πιο uptempo τραγούδι, πιο χαρούμενο.
Ο Γιώργος Χατζηπαύλου μου ζήτησε να γράψω ένα τραγούδι για την παράσταση «Stand up for U» που αφορούσε τα παιδιά. Στην αρχή δυσκολεύτηκα λίγο είναι η αλήθεια γιατί γράφω περισσότερο ερωτικό τραγούδι και λίγο κοινωνικό. Δεν ήξερα πώς να τοποθετήσω το στίχο πάνω σε ένα τέτοιο τραγούδι. Με βοήθησε ο ίδιος ο Γιώργος, αποκαλύπτοντάς μου κάποιες εικόνες της παράστασης και από εκείνη τη στιγμή η έμπνευσή μου λύθηκε, έγραψα το στίχο, γράψαμε και τη μουσική μαζί με τον Αλέξανδρο τον Κούρο, έναν βασικό μου συνεργάτη και έτσι έγινε το «Να μου γελάς». Ήταν ένα τραγούδι που αφορούσε τα παιδιά, οπότε έπρεπε να είναι γρήγορο και χαρούμενο.

…όσο περνούν τα χρόνια η αλήθεια είναι ότι ανακαλύπτω κι άλλα πράγματα και στη φωνή μου και στο συναίσθημά μου και στην τοποθέτησή μου πάνω στη μουσική. Δεν έχω κατασταλάξει τι ακριβώς θα κάνω σε όλη μου την καριέρα. Στη φάση που είμαι ακόμα ανακαλύπτω πτυχές του εαυτού μου…

Μετά βέβαια επέστρεψες στο γνωστό σου στυλ, το πιο ερωτικό, τη μπαλάντα, το έντεχνο. Αυτό είναι ουσιαστικά το στυλ που θέλεις να ακολουθήσεις; Έχεις αποφασίσει ότι εκεί θέλεις να κινηθείς;
Όσο περνούν τα χρόνια η αλήθεια είναι ότι ανακαλύπτω κι άλλα πράγματα και στη φωνή μου και στο συναίσθημά μου και στην τοποθέτησή μου πάνω στη μουσική. Δεν έχω κατασταλάξει τι ακριβώς θα κάνω σε όλη μου την καριέρα. Στη φάση που είμαι ακόμα ανακαλύπτω πτυχές του εαυτού μου. Βρίσκω παλιές μου επιρροές από γονείς, από φίλους, από σχέσεις και δεν πιστεύω ότι κανείς περιορίζεται ποτέ ότι θα κάνει κάτι συγκεκριμένο. Σκέψου για παράδειγμα την Αλεξίου, έχει πει τα πάντα. Δεν τοποθετήθηκε ποτέ ότι εγώ είμαι πιο λαϊκή, είμαι πιο ροκ ή ρεμπέτισσα. Και αυτό είναι κάτι που θαυμάζω πάρα πολύ. Τώρα είμαι σε μία φάση που ακολουθώ το έντεχνο. Γράφω πολύ αλλά είμαστε σε μία περίοδο που υπάρχουν δυσκολίες με τις δισκογραφικές. Ακόμη και αν θέλουν να σε βοηθήσουν κάπου κολλάει το πράγμα. Κολλάει κυρίως για οικονομικούς λόγους. Εγώ βέβαια γράφω, γι’ αυτό κάνουμε και live, για να παρουσιάζουμε ορισμένα πράγματα, τα οποία δεν θέλουμε να περιμένουμε πότε θα δισκογραφηθούν.

Άρα δεν φοβάσαι να δοκιμάσεις κι άλλα πράγματα πέρα από το στυλ που σε έχουμε συνηθίσει…
Όχι όχι…

Θα έμπαινες ποτέ σε σχήμα σε μεγάλη πίστα;
Πίστα «πίστα»; (γέλια) Μπουζούκια δηλαδή;

Ναι, μπουζούκια!
Όχι, αυτό δεν μπορώ να το κάνω. Πιο παλιά είχα δοκιμάσει να τραγουδήσω πιο εμπορικά πράγματα με κάποιους φίλους, κυρίως γιατί ήθελα να τεστάρω τον εαυτό μου. Τελικά δεν αισθανόμουν καθόλου ωραία με όλο αυτό. Πιστεύω ότι όταν κάνεις κάτι, πρέπει να το θέλεις πάρα πολύ και να μην υπάρχει καμία υπόνοια, ούτε ντροπή, ούτε τι κάνω εγώ εδώ τώρα. Εννοείται ότι σέβομαι όλα τα ρεπερτόρια και το καθένα έχει τα όμορφα και τα άσχημα του, αλλά πρέπει να ταιριάζεις σε κάποιο για να αποδώσεις εσύ προσωπικά. Αν δεν ταιριάζεις με κάτι, ότι και να κάνεις θα αποτύχει.


Ο Άρης Κλεισούρας που σου έδωσε τα «όνειρα» και το «άρωμα ξένων», είναι ένας δημιουργός που κινείται σε πολλά μήκη και πλάτη της μουσικής. Γράφει τραγούδια και για λαϊκούς τραγουδιστές ή για καθαρά pop, όπως πρόσφτα στη Τάμτα. Σε εσένα πάλι έχει δώσει έντεχνα κομμάτια. Το θεωρείς ταλέντο αυτό να μπορεί να κινηθεί έτσι αξιόλογα σε όλους τους χώρους;
Τον θεωρώ τεράστιο ταλέντο. Και το ότι κινείται σε τόσα διαφορετικά είδη δεν το θεωρώ κακό. Ειδικά οι δημιουργοί μπορούν να γράφουν, αν το κάνουν καλά, οτιδήποτε. Δεν ένοιωσα ας πούμε περίεργα που έγραψε «τα όνειρα» ενώ νωρίτερα είχε γράψει κάποια σε εντελώς διαφορετικό στυλ, όπως το «φτάνω στον Θεό»

Πριν συνεργαστείς μαζί του και ξέροντας ότι έχει γράψει λαϊκά τραγούδια μέχρι εκείνη τη στιγμή, σε φόβισε καθόλου αυτό στο να συνεργαστείς μαζί του;
Καθόλου. Καταρχάς όταν γνώρισα τον Άρη ήταν στο στούντιο που κάναμε τη μίξη για το «να μου γελάς» της Unicef. Γνώρισα λοιπόν έναν άνθρωπο που απλά έπιασε μία κιθάρα και άρχισε να μου τραγουδάει. Παρεπιπτόντως έχει και πολύ ωραία φωνή! Τότε λοιπόν, ακούγοντάς τον, άρχισα απλά να κλαίω. Ήταν η πρώτη φορά που τον γνώρισα κι αμέσως κατάλαβα ότι αυτόν τον άνθρωπο θα τον έχω πολλά χρόνια στη ζωή μου. Ότι και να τραγούδησε με άγγιξε.

Σε συνεντεύξεις σου από παλιά, σε ακούω να αναφέρεσαι συχνά ότι θα κυκλοφορήσεις δικό σου album, αλλά album ακόμα δεν έχουμε δει. Γιατί δεν έχουμε δει ακόμα προσωπική σου δουλειά, δεν έχει μαζευτεί το κατάλληλο υλικό;
Υλικό έχει μαζευτεί για πάνω από τρία album! (γέλια). Εκτός από τον Άρη, γράφω και εγώ, μαζεύω κομμάτια που μου αρέσουν, έχω πολύ υλικό. Απλά το θέμα είναι αυτό που είπα και νωρίτερα ότι με τις δισκογραφικές σήμερα κολλάς. Ωστόσο δεν βιάζομαι. Είμαι άνθρωπος της υπομονής και δεν χαλάω τις σχέσεις μου, ούτε τις φιλικές, ούτε τις επαγγελματικές. Όμως κάποια πράγματα θέλουν και κάποια όρια. Δεν είναι θέμα υλικού ούτε συνεργασίας με τους δικούς μου ανθρώπους, τον ενορχηστρωτή, τον συνθέτη και άλλους, είναι πραγματικά μικρές λεπτομέρειες εξαιτίας των οποίων κολλάμε με τις εταιρείες.

Ωστόσο πλέον είσαι κοντά στο να βγει ο δίσκος;
Ναι θέλω να το δω διαφορετικά και να προχωρήσει η δουλειά. Και στο live που έρχεται στο Passport στις 23 του μήνα, θέλουμε να παρουσιάσουμε τα χαρτιά μας, να ακουστούν τα νέα μας τραγούδια.

…δεν θέλω να μπω στο στούντιο και να κάνω μία προχειροδουλειά…

Περιμένεις να δεις αντιδράσεις από τον κόσμο που θα ακούσει τα νέα σου κομμάτια;
Περιμένω να δω αντιδράσεις και από τον κόσμο αλλά και από τους ανθρώπους του χώρου. Με ενδιαφέρουν πάρα πολύ, γι’ αυτό είναι σημαντικό αυτό το live. Πάντως δεν θέλω να μπω στο στούντιο και να κάνω μία προχειροδουλειά, δεν το θεωρώ αυτό λύση.

…θέλω να βγάλω δίσκο επειδή υπάρχει το υλικό και με εκφράζει πάρα πολύ και νομίζω ότι αυτό το υλικό είναι η ταυτότητά μου…

Δεν σε φοβίζει να βγάλεις ένα cd σήμερα; Κακά τα ψέματα, στις μέρες μας τα cd, ακόμη και φτασμένων καλλιτεχνών, δεν πουλάνε. Ή θεωρείς ότι το cd αποτελεί τη «στάμπα» ενός καλλιτέχνη, οπότε πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει;
Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησης, δεν με φοβίζει να βγάλω το cd γιατί κάτι πρέπει να παρουσιάσω. Και φτάνοντας στο δεύτερο σκέλος, ναι, ένα cd είναι κατά κάποιο τρόπο η «στάμπα» του καλλιτέχνη. Σεβαστό και τίμιο να κάνεις διασκευές και απλά να τραγουδάς. Υπάρχουν καλλιτέχνες που έχουν κάνει τεράστια καριέρα και δεν έχουν δισκογραφία. Αλλά εγώ δεν θέλω να είμαι ένας από αυτούς. Θέλω να βγάλω δίσκο επειδή υπάρχει το υλικό και με εκφράζει πάρα πολύ και νομίζω ότι αυτό το υλικό είναι η ταυτότητά μου και όχι τι επιλέγω να πω στα live. Όσο και να μου αρέσει να ερμηνεύω τραγούδια της Αλεξίου, της Μποφίλιου, του Νταλάρα ή της Βιτάλη, δεν είναι δικά μου κομμάτια. Αντίθετα αυτά που έχουν γραφτεί για μένα ή τα έχω γράψει εγώ, αυτά τα τραγούδια είμαι εγώ.


Που γυρίστηκε το video clip για τα “όνειρα”;
Είναι σε διάφορες τοποθεσίες. είχαμε κάνει γυρίσματα στην Ανάβυσσο, σε διάφορες παραλίες. Θα μου μείνουν αξέχαστα αυτά τα γυρίσματα γιατί είχα μπει Ιανουάριο στη θάλασσα! (γέλια). Τα γυρίσματα στο σπίτι έχουν γίνει στη Δροσιά. Κάποια εσωτερικά πλάνα δηλαδή…

Ήταν το πρώτο σου video clip αυτό;
Ήταν το πρώτο μου, ναι. Είχαμε κάνει και για το «να μου γελάς» αλλά απλώς με πλάνα από τις ηχογραφήσεις.

Πώς σου φάνηκε η διαδικασία;
Εντάξει ήταν μία ωραία εμπειρία με σκηνοθέτη τον Αlex Karmios. Το σενάριο του clip είχα προσπαθήσει να το γράψω εγώ με τη βοήθεια του Alex, δεν ξέρω τι αποτυπώθηκε και τι καταλαβαίνετε γενικά! (γέλια)

Είναι πολύ καλό το video clip, και βλέπουμε πράγματι μια Μάγδα που …και τι δεν κάνει σε αυτό! Κάνεις κουπί σε βάρκα, πετάς ρούχα στη θάλασσα, πέφτεις …και η ίδια μέσα! Έχω όμως μία απορία…
Για πες μου…

Το video clip ανοίγει και κλείνει με έναν κύριο μεγαλύτερο σε ηλικία, που φαίνεται να ξεδιπλώνει το άλμπουμ της ζωής σου.
Αυτός είναι ο πατέρας μου!

Οπότε μπήκε και ο πατέρας σου στο κόλπο, όλη η οικογένεια! (γέλια)
Κυριολεκτικά όλη, αφού παίζει και η μαμά, εκεί στο τέλος που φαίνονται τα χέρια της! Τους ήθελα δίπλα μου…
Και τώρα κάναμε ένα κλιπάκι για ένα άλλο τραγούδι.

Για ποιο;
Για ένα καινούργιο τραγούδι, «να ξερα που κοιμάσαι» λέγεται.

Δεν το έχουμε ακούσει ακόμα;
Όχι, δεν το έχουμε ακούσει, όλα θα ακουστούν στην παράσταση στο Passport! Το τραγούδι είναι σε στίχους του Σπύρου Μέντη και η μουσική είναι ενός συγκροτήματος που λέγεται «Έτερον Ήμισυ».

Το κλιπάκι αυτό πότε θα το δούμε; Μετά το live;
Ναι, ευελπιστούμε μετά το live στο Passport, να αρχίσει να τρέχει το κλιπ στο youtube.

Θυμάσαι ποιο είναι το τελευταίο cd που αγόρασες;
Ναι, είναι η «Μνήμη» της Μαρίας Παπαγεωργίου.

Άρα είναι στις αγαπημένες σου ερμηνεύτριες η Μαρία;
Έχω έρωτα μαζί της, την αγαπάω! Είναι ερμηνεύτρια με προσωπικότητα, ξέρεις ότι αυτό που κάνει είναι αληθινό, δεν προσποιείται για κάτι. Είναι «νεράιδα» η Μαρία!

varoucha_interview_2017_02_003

Το τελευταίο live που είδες;
Πολύ πρόσφατα, πήγα στον Πάνο Παπαϊωάννου, την Σαββέρια Μαργιολά και τον Απόστολο Βαλαρούτσο. Και οι τρεις τους είναι εξαιρετικοί.

Τελευταία ταινία που είδες;
Πριν δυο τρεις μέρες είδα ένα θρίλερ, το «lights out».

Σου αρέσουν τα θρίλερ ή ήταν τυχαίο;
Βλέπω θρίλερ γενικά. Βέβαια όχι τόσο τα σπλάτερ, αλλά γενικά αυτή την «νταρκίλα» την έχω! (γέλια)

…κάθε καλλιτέχνης πρέπει να έχει την προσωπικότητά του και το χαρακτήρα του, πρέπει να ξέρει τι θέλει και πώς θέλει να στηθεί στο χώρο…

Η γνώμη σου για όλα αυτά τα τηλεοπτικά, Voice, Rising Star και λοιπά; Γίνεται ένας χαμός στην Ελλάδα με αυτά, υπάρχει τεράστια προβολή. Πιστεύεις ότι αξίζουν τον κόπο; Θα έμπαινες εσύ ποτέ σε κάτι τέτοιο;
Τώρα όχι με τίποτα. Όταν ξεκινούσα είχα σκεφτεί να πάω, ήμουν μικρή ακόμα. Είναι εύκολο να μπεις στο τριπάκι να πας σε μία τέτοια εκπομπή όταν είσαι μικρός και σου λένε οι φίλοι σου ή οι γονείς σου ότι έχεις καλή φωνή. Δεν το θεωρώ κακό αλλά δεν το θεωρώ και χρήσιμο. Ok, παίρνεις μία προβολή, πολύ γρήγορη όμως και πολύ εφήμερη. Και μπορεί και να καείς μέσα από αυτά τα παιχνίδια. Γνωστή μου που συμμετείχε σε κάποιο από αυτά, μικρούλα με πολύ ωραία φωνή, δεν πέρασε τελικά γιατί είχε πολύ άγχος.

Θεωρείς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να σου ρίξει την ψυχολογία; Το να μην περάσεις δηλαδή στο παιχνίδι;
Ναι ναι δεν το συζητώ. Μπορεί να σου ρίξει την ψυχολογία ή στην αντίπερα όχθη μπορεί να πάρουν τα μυαλά σου αέρα και να μην το διαχειριστείς σωστά όλο αυτό. Και αυτό που επίσης δεν μου αρέσει εμένα είναι ότι σε τοποθετούν εκεί που θέλουν. Κάθε καλλιτέχνης πρέπει να έχει την προσωπικότητά του και το χαρακτήρα του, πρέπει να ξέρει τι θέλει και πώς θέλει να στηθεί στο χώρο. Όταν όμως σε αναγκάζουν να κάνεις συγκεκριμένα πράγματα και να πεις συγκεκριμένα τραγούδια, τότε χάνεις το χαρακτήρα σου. Και δεν μπορείς να μιλήσεις κιόλας γιατί υπογράφεις πριν μπεις. Να σου πω κάτι, δεν θεωρώ τελικά ότι είναι τόσο πολύ προβολή για τους διαγωνιζόμενους, όσο είναι για τους ίδιους τους παρουσιαστές. Και για το κανάλι φυσικά. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις με ανθρώπους που μέσα από αυτά τα παιχνίδια έκαναν καριέρα, όπως ο Μπαλάφας, η Ραλλία Χρηστίδου και άλλοι.

Ωστόσο μου κάνει εντύπωση ότι όλα αυτά τα χρόνια που παίζονται αυτές οι εκπομπές, ακούγονται συνεχώς νέες καλές φωνές. Πόσους ταλαντούχους εκκολαπτόμενους τραγουδιστές, έχουμε στην Ελλάδα; Γιατί η αλήθεια είναι ότι ακούμε πολλές ωραίες φωνές μέσα σε αυτά τα παιχνίδια.
Ναι είναι γεγονός, έχουν ακουστεί πάρα πολύ ωραίες φωνές. Πιστεύω ότι είμαστε πολύ ταλαντούχα χώρα.

…δεν είμαι καθόλου ανταγωνιστικός άνθρωπος. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να ακούω ωραίες φωνές, ωραίες μουσικές, ωραία πράγματα…

Σε αγχώνει ότι τελικά υπάρχουν τόσες ωραίες φωνές και ίσως έρχεται μεγαλύτερος ανταγωνισμός για σένα που είσαι ήδη στο χώρο;
Γενικά δεν είμαι καθόλου ανταγωνιστικός άνθρωπος. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να ακούω ωραίες φωνές, ωραίες μουσικές, ωραία πράγματα. Δεν το βλέπω καθόλου ανταγωνιστικά, ο καθένας έχει την πορεία του και το χώρο του, απλά πρέπει να τον βρει. Αυτή είναι όλη η ουσία, ότι πρέπει να τοποθετηθείς εκεί που πραγματικά είσαι.

Έχεις και πτυχίο μάρκετινγκ, θεωρείς ότι σε έχει βοηθήσει; Ενδεχομένως να πλασάρεις τον εαυτό σου καλύτερα, ειδικά σε εμπορικό επίπεδο;
Ναι με έχει βοηθήσει πάρα πολύ, καταρχάς στον τρόπο σκέψης και στον τρόπο διαχείρισης της δουλειάς μου. Μανατζάρω τον εαυτό μου κατά κάποιο τρόπο, μαζί με τους βασικούς μου συνεργάτες βέβαια. Θεωρώ ότι πάνω από όλα πρέπει να έχεις τη δική σου άποψη και τη δική σου γνώμη. Το μάρκετινγκ λοιπόν με έχει βοηθήσει πάρα πολύ.

Σαν επιστήμη το μάρκετινγκ ψάχνει πρώτα τι θέλει το κοινό και μετά το παράγει και το προσφέρει. Εσύ πας με τα γούστα του κοινού;
Κοίτα σε αυτό το κομμάτι ή πας με την επιστήμη στεγνά ή πας με τη τέχνη και τα βλέπεις …«κουκουρούκου»! (γέλια). Εγώ από την πλευρά μου προσπαθώ λίγο να τα φέρω κοντά αυτά, αν και νομίζω ότι λίγο περισσότερο πάω προς τη καλλιτεχνική πλευρά. Δηλαδή αν μου πει κάποιος “ρε Μάγδα πες αυτό το τραγούδι γιατί θα πουλήσει” αλλά δεν μου ταιριάζει καθόλου, δεν θα το πω.

…για μένα επιτυχία θα είναι να καταφέρω να τοποθετηθώ στο χώρο με τραγούδια που μου αρέσει να γράφω και να ερμηνεύω. Θέλω να με μάθει ο κόσμος με τραγούδια δικά μου, να ξέρουν ποια είμαι μέσα από αυτά…

Τι είναι αυτό που θα σε κάνει να θεωρήσεις ότι έχεις πετύχει στο χώρο σου;
Ο καθένας την επιτυχία την έχει στο μυαλό του λίγο διαφορετικά. Για παράδειγμα κάποιος μπορεί να θεωρεί επιτυχία το ότι βγάζει ένα πολύ καλό μεροκάματο ή ότι τον γνωρίζει όλη η περιοχή. Για κάποιον άλλο καλλιτέχνη η επιτυχία μπορεί να είναι ότι γνωρίζουν τα κομμάτια του ή ότι αναγνωρίζουν τη φωνή του. Για μένα επιτυχία θα είναι να καταφέρω να τοποθετηθώ στο χώρο με τραγούδια που μου αρέσει να γράφω και να ερμηνεύω. Θέλω να με μάθει ο κόσμος με τραγούδια δικά μου, να ξέρουν ποια είμαι μέσα από αυτά. Αυτό για παράδειγμα, από τους καλλιτέχνες της γενιάς μας, το έχει πετύχει περίφημα η Μποφίλιου.

Άλλα χόμπι πέρα από το τραγούδι;
Ασχολούμαι με τη φωτογραφία, μου αρέσει πάρα πολύ, προσπαθώ να κάνω κάποιες εκδρομές, να φεύγω με το αυτοκίνητο, προσπαθώ να γυμνάζομαι που και που και μου αρέσει και να ζωγραφίζω. Κατά τ’ άλλα προσπαθώ να μάθω κανένα νέο όργανο.

Μέχρι τώρα παίζεις μόνο κιθάρα;
Κιθάρα παίζω και έχω μάθει μόνη μου! Και πλέον συνοδεύω τον εαυτό μου και με πιάνο, πάλι μόνη μου έμαθα!

Αυτοδίδακτη!
Ναι!

Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που μπορούν από μόνοι τους να μάθουν ένα μουσικό όργανο, μου φαίνεται πολύ δύσκολο αυτό…
Πιστεύω ότι άμα το χεις, το χεις!

…οι αυτοδίδακτοι καλλιτέχνες είναι λίγο «άναρχοι» στις δημιουργίες τους και αυτό εμένα μου αρέσει πάρα πολύ…

Υπάρχουν πολλοί αυτοδίδακτοι καλλιτέχνες οι οποίοι είναι καταπληκτικοί, έχουν βγάλει φοβερά τραγούδια!
Ναι γιατί δεν λειτουργούν αυστηρά με νότες και κανόνες, λειτουργούν με το συναίσθημα κυρίως. Είναι λίγο «άναρχοι» στις δημιουργίες τους και αυτό εμένα μου αρέσει πάρα πολύ.


Θεωρείς τον εαυτό σου πολιτικοποιημένο ον; Ασχολείσαι με την πολιτική; Σε ενοχλεί η κατάσταση που ζούμε σήμερα;
Με ενοχλεί η κατάσταση αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα ίσως γιατί δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω με όσα συμβαίνουν.

Νιώθεις απόγνωση;
Απόγνωση δεν νιώθω, είναι μεγάλη κουβέντα να το πω αυτό. Πιστεύω ότι όλα ξεκινάνε από το λαό και κάποια στιγμή ο ίδιος ο λαός θα βρει τη λύση. Εμείς ψηφίζουμε κάποιους ανθρώπους, εμείς τους ξαναψηφίζουμε, εμείς τους δεχόμαστε. Πιστεύω πως πρέπει να κινητοποιηθούμε περισσότερο και το λέω και για μένα. Δεν βγάζω απέξω την ουρά μου γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν διεκδικώ αυτό που θα πρεπε να διεκδικήσω, ως ένας άνθρωπος της νέας γενιάς. Πιστεύω όμως ότι σωτηρία υπάρχει. Θέλει όμως προσπάθεια.

Θέλει να βγούμε στους δρόμους;
Ναι πρέπει να βγούμε στους δρόμους. Δεν γίνεται από τον καναπέ.

Με τους πολιτικούς είσαι θυμωμένη;
Δεν θα έλεγα ότι έχω θυμό. Έχω μία απορία βασικά. Για ποιο λόγο να βάλεις ένα λαό να τραβάει όλα αυτά. Τι φταίει ο λαός. Κάπου και κάπως σίγουρα φταίμε όλοι, είναι αλήθεια αυτό, αλλά όχι να φτάσουμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Τόσα χρόνια πρόσφερες στο κόσμο καλούς μισθούς και άνετη ζωή, ώστε να κάνει παιδιά, να πάρει σπίτια και αυτοκίνητα, να επενδύσει και ξαφνικά του τα παίρνεις όλα αυτά και του αφήνεις μόνο έξοδα. Εκεί τρελαίνομαι. Όταν έρχονται τα πάνω-κάτω πως θα ανταπεξέλθεις; Αν έχεις παιδιά και δεν έχεις δουλειά τι θα κάνεις;

Σε προβληματίζει αυτό για να κάνεις οικογένεια;
Όχι. Δεν είμαι στη φάση να σκέφτομαι οικογένεια αλλά αν ήμουν, θα το έκανα. Θεωρώ ότι η οικογένεια είναι ευτυχία, όπως και το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Δεν θα έκανα έκπτωση σε κάτι τέτοιο. Δεν θα πήγαινα βέβαια να κάνω και πέντε παιδιά χωρίς να μπορώ να τα μεγαλώσω.

Στο Καπανδρίτι ζεις με την οικογένειά σου;
Ζω με τους γονείς μου.

Αν ερχόταν η ώρα να πάρεις δικό σου σπίτι θα παρέμενες εκεί ή θα ήθελες να έρθεις πιο κοντά στην Αθήνα;
Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να είμαι πιο κοντά στην Αθήνα και σκέφτομαι μάλιστα να το κάνω σύντομα αυτό. Είναι λίγο δύσκολο με τα χιλιόμετρα και είναι και επίπονο γιατί οι περισσότερες δουλειές μου, αν δεν είναι στο κέντρο, είναι στον Πειραιά. Πολλοί συνεργάτες μου είναι μακριά. Έχω συνηθίσει βέβαια αλλά είναι κουραστικό. Το καλό με το Καπανδρίτι είναι ότι όταν γυρίζω το βράδυ μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η ησυχία. Εντάξει αν το δεις από την άλλη, είναι ένα μικρό ταξιδάκι το Καπανδρίτι!

Οι γονείς σου σε βοήθησαν στις αποφάσεις όσον αφορά το τραγούδι ή ήταν αντίθετοι;
Οι γονείς μου πάντα με εμπιστεύονται σε οτιδήποτε κάνω. Δεν μου έφεραν ποτέ αντίρρηση. Και οι δύο αγαπάνε τη μουσική αλλά ειδικά η μητέρα μου είναι αυτή που μάλλον μας έδωσε το ταλέντο να τραγουδάμε ωραία. Έχει κι αυτή καλή φωνή και έχει μάθει και παίζει μόνη της κιθάρα! Από εκείνη πήραμε μάλλον όλο το καλλιτεχνικό πακέτο. Ποτέ δεν μου είπαν κάτι αρνητικό, μόνο τι να προσέχω. Θα μου εφιστήσουν τη προσοχή μόνο αν δουν κάτι που θεωρούν ότι μπορεί να μου κάνει κακό.


Και να κλείσουμε με τις εμφανίσεις που έρχονται και με τα σχέδιά σου γενικά. Καταρχήν έχουμε την εμφάνιση στο
Passport Κεραμεικός Upstairs, την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου. Ένα live που εμφανίζεσαι μόνη σου στη σκηνή, είναι ένα στοίχημα αυτό για σένα;
Είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Ένας μεγάλος χώρος που τον ήθελα για να μπορέσω να φέρω και τους μουσικούς μου, την «Αυλή των Θαυμάτων», μία καινούργια ορχήστρα. Θα είναι εννιά μουσικοί, οπότε χρειαζόμουν μία μεγάλη σκηνή. Ποντάρω πολύ σε αυτή την παράσταση. Θέλω να πάει καλά, κυρίως καλλιτεχνικά, να είναι δομημένη έτσι όπως το έχω φανταστεί, να γίνουν σωστά οι ενορχηστρώσεις και να μπορέσω να ανταπεξέλθω και εγώ, γιατί η αλήθεια είναι ότι εκείνη την ώρα θα έχω άγχος.

Τι θα ακούσουμε;
Θα ακούσετε καινούργιο υλικό, καινούργια τραγούδια, επί της ουσίας στήνεται ένα πρώτο και ένα δεύτερο μέρος με αγαπημένα μας κομμάτια, και θα καταλήγουμε με κομμάτια δικά μου -δικά μας μάλλον γιατί δεν είναι γραμμένα μόνο από μένα- με έναν όμορφο τρόπο.

Θα πεις και τραγούδια σου που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα;
Ναι, είναι έξι που δεν έχετε ακούσει. Ένα του Αλέξανδρου Κούρου, ένα του Άρη του Κλεισούρα και τα υπόλοιπα τέσσερα είναι δικά μου.

Άλλα σχέδια;
Συζητάω για κάποιες συνεργασίες αλλά ακόμα δεν έχουν κλείσει οπότε ας μην πούμε τίποτα ακόμα.

Και ο δίσκος…!
Και ο δίσκος που υπόσχομαι πια να γίνει άμεσα! (γέλια) Πρέπει να κυκλοφορήσει, είμαι κάθετη σε αυτό.

Μάγδα σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλή επιτυχία στο live και στην υπόλοιπη πορεία σου!
Σε ευχαριστώ πολύ!

*** Περισσότερα για την εμφάνισή της Μάγδας Βαρούχα στο Passport Κεραμεικός Upstairs, την ερχόμενη Παρασκευή 23/2, μπορείτε να δείτε εδώ…

————

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή οπτικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση


*