«Μαζί αυτοσχεδιάζουνε» και εμείς σας μεταφέρουμε μια πρώτη γεύση από τον Ζυγό…!

19/11/2012
Γράφει η Ελένη Λαμπράκη
Φωτογράφηση: Χαρά Γερασιμοπούλου
www.musiccorner.gr
(Χορηγός Επικοινωνίας)

Βράδυ Πέμπτης και παρά το απρόσμενο κρύο κάνουμε βόλτες στα πλακόστρωτα στενά της Πλάκας. Ο δρόμος μας βγάζει μέχρι την οδό Κυδαθηναίων και συγκεκριμένα έξω από το Ζυγό για μία ειδική βραδιά. Μία μέρα πριν το μαγαζί ανοίξει την πόρτα του στο κοινό, φίλοι, δημοσιογράφοι και ακροατές του ραδιοφωνικού σταθμού Δίεση, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την πρόβα τζενεράλε του σχήματος «Μαζί Αυτοσχεδιάζουμε». Ή αλλιώς, για να μιλήσουμε με ονόματα, του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, του Μίλτου Πασχαλίδη, της Δήμητρας Παπίου, του Δημήτρη Σταρόβα και των Opera Chaotique. Πολλά ονόματα μαζεμένα σε μία μόνο παράσταση, και αν είχαμε συνηθίσει τους τρεις κυρίους μαζί, η προσθήκη της Δήμητρας Παπίου αλλά και των Opera Chaotique στο συγκεκριμένο σχήμα, σίγουρα σου κινεί το ενδιαφέρον για να το παρακολουθήσεις.

Μπαίνοντας μέσα παρατηρώ ότι η διάταξη του μαγαζιού έχει αλλάξει λιγάκι από την τελευταία φορά που είχα πάει. Ο χώρος έχει γεμίσει, σχεδόν ασφυκτικά, από τραπεζάκια, αλλά παρά τη μικρή δυσκολία κατά τη μετακίνηση, δεν έμεινε κανένας όρθιος από τον αντικειμενά πάρα πολύ κόσμο που είχε καταφέρει να κερδίσει μια πρόσκληση για τη συγκεκριμένη βραδιά. Καθυστέρηση ιδιαίτερη δεν υπήρξε, οπότε λίγο μετά τις 22.00, τα φώτα χαμήλωσαν και εμείς μεταφερθήκαμε στο χώρο και το χρόνο και βρεθήκαμε στο σκοτεινό υπόγειο cabaret των Opera Chaotique. (Μη ρωτήσετε ποιοι είναι οι Opera Chaotique αγαπητοί αναγνώστες, τόσο καιρό μετά θα έπρεπε να τους είχατε μάθει, αλλά για να καλύψουμε την απειροελάχιστη πιθανότητα να σας έχουν ξεφύγει, παρ’τε μια γεύση http://www.musiccorner.gr/?p=53205 ).

Ο Mr Tenorman κάθεται στο πιάνο του παίζει τις πρώτες νότες και μας καλοσωρίζει ξεκινόντας την ιστορία του. Κάποτε λέει υπήρχε μία πόρνη η οποία έκλεψε τα ποιήματα του Charles Bukowski και εμείς ακούμε το «To the whore who took my poems». Λίγο πιο δεξιά, καθισμένος πίσω απο τα drums του (προφανώς) ο Voodoo Drummer, το έτερον ήμισυ της χαοτικής όπερας και όπως ενημερωθήκαμε ο πιο σοφός άνθρωπος του πλανήτη!

Μέσα από την αφήγηση του Mr Tenorman προστίθενται νοερά στη συντροφιά ο Δον Ζουάν, ο Φίγκαρο και η Γερμανίδα τσιγγάνα Κάρμεν οι οποίοι μπλέκονται σε μια ιστορία γεμάτη παραλογισμό, αλληγορία και κορώνες διότι τόσο ο Mr Tenorman όσο και η σοπράνο Λητώ Μεσσήνη έχουν εντυπωσιακές φωνές. Ενδιάμεσα στην πρόζα ακούγονται κομμάτια από την «Carmen», κάποιες δικές τους συνθέσεις (με την εξαιρετική συνεισφορά του τσελίστα Σταύρου Παργινού) αλλά και το «Ne me quitte pas». Η ιστορία προχωράει και στη θέση του Δον Ζουάν εμφανίζεται ο Μίλτος Πασχαλίδης για να τραγουδήσει για τις κακές του συνήθειες…

Με αυτό τον τρόπο, δηλαδή μέσα απ’ την ιστορία των Opera Chaotique θα γίνει η εισαγωγή των υπόλοιπων καλλιτεχνών στο πρόγραμμα, σα μουσική παρέμβαση μέσα στο cabaret τους. Πρώτος λοιπόν ο Μίλτος Πασχαλίδης με μερικά από τα πιο αγαπημένα του κομμάτια όπως το «Αγύριστο Κεφάλι», την «Πηνελόπη» και μια a capella εισαγωγή στον «Ακροβάτη» που μας άφησε όλους με το στόμα ανοιχτό. Το κοινό ανταποκρίθηκε ενθουσιασμένο, μιας και πήρε μια πρώτη γεύση του προγράμματος που περίμενε να δει.

Ο Δον Ζουάν φεύγει για να κυνηγήσει την Κάρμεν του και οι Opera Chaotique επιστέφουν με voodoo μάσκες και μας παρουσιάζουν ένα μικρό απόσπασμα από τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο «Death of the Phantom of the Opera». Η σκοτεινή τους ιστορία μεταφέρεται στη Νέα Ορλεάνη, όπου το Φάντασμα της Όπερας ερωτεύεται τη Βασίλισσα των Voodoo κάτι που θα το οδηγήσει δυστυχώς στο θάνατο και θα μας κάνει όλους μάρτυρες μίας jazz κηδείας μέσα απ’ την οποία θα αναδειχθεί η Γυναίκα με τα Πέντε Πρόσωπα, η οποία αποδεικνύεται πως είναι η Δήμητρα Παπίου.

Η αλήθεια είναι πως δεν είχε τύχει να δω τη Δήμητρα Παπίου σε κάποια από τις παραστάσεις που έκανε στην Αθηναΐδα είτε μόνη της είτε με τη Σπείρα Σπείρα και είχα μείνει στην εικόνα της λαϊκής τραγουδίστριας με την οποία την είχαμε πρωτογνωρίσει. Η αλήθεια είναι πως εντυπωσιάστηκε, όχι τόσο από τη φωνή η οποία μας είναι γνωστή λίγο πολύ, αλλά από το στήσιμο και την ερμηνεία. Δεν τραγουδούσε απλά, ενσάρκωνε το ρόλο που της επέβαλε το κάθε τραγούδι με μια απίστευτη σκηνική παρουσία. Το κομμάτι της δε, ήταν το πιο κοντινό στη φιλοσοφία των Chaotique, μιας και τα τραγούδια ήταν διαλεγμένα έτσι ώστε το καθένα να εξιστορεί την ιστορία μιας γυναίκας. Προσωπικά ξεχώρισα το «Λήσταρχο Νταβέλη», το κομμάτι του Σταμάτη Κραουνάκη που έχει γίνει γνωστό με τη φωνή του Διονύση Τσακνή, το οποίο μιλάει για τη Δούκισσα της Πλακεντίας. Απλά εξαιρετικό.

Οι Opera Chaotique επιστρέφουν στη σκηνή για τρίτη φορά με μια ελεύθερη μετάφραση του «If I were a rich man» και ένα ακόμα πιο allegro πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων Traviata, «I will survive»  και το Δημήτρη Σταρόβα σε ρόλο έκπληξη (όχι αυτό δε το αποκαλύπτουμε και να χάσετε την ευκαιρία να λυθείτε στα γέλια). Σιγά σιγά το κομμάτι των παιδιών φτάνει προς το τέλος του, όχι όμως πριν παρουσιάσουν τον τελευταίο πρωταγωνιστή της ιστορίας τον Bukowski τον ίδιο, δια χειρός και στόματος Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, δηλώνοντας περήφανα την καταγωγή του (του Bukowski, όχι του Μαχαιρίτσα μη μπερδεύεστε!)… «Tu vuo fa l’ Americano».

Όπως ήταν αναμενόμενο το πρώτο κομμάτι της εμφάνισης του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα βασίστηκε κυρίως σε κομμάτια του τελευταίου του δίσκου «Οι άγγελοι ζουν ακόμα στη Μεσόγειο». Οι δε κύριοι Tonino Carotone, Salvatore Adamo, Piluka Aranguren έδωσαν το “παρόν” μέσω ενός video wall που είχε στηθεί πάνω στη σκηνή γι’ αυτό το λόγο ώστε να μπορέσουμε να ακούσουμε τα ντουέτα half playback! Όπως είπε και ο ίδιος ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ήταν αδύνατο να ξαναφέρει όλους αυτούς τους καλλιτέχνες που μαζεύτηκαν στο Καλλιμάρμαρο το καλοκαίρι, οπότε η τεχνολογία βοήθησε στο να τραγουδήσουν ξανά μαζί. Τελευταία στάση στο συγκεκριμένο δίσκο αποτέλεσε το αισιόδοξο ντουέτο «Έξοδο βρες/ Dove si va» μαζί τον Mr Tenorman για να περάσουμε στα «Τερατάκια της τσέπης», το «Σουλτάνο» και το «Και τι ζητάω», αποδεικνύοντας την ικανότητα του Μαχαιρίτσα να δημιουργεί συνθήκες μεγάλης συναυλίας σε κάθε του εμφάνισης και ταυτόχρονα την απήχηση που είχαν και έχουν τα συγκεκριμένα τραγούδια στο κοινό του.

«Κάναμε απέλπιδες προσπάθεις να κάνουμε λίγο τέχνη. Τώρα, βοήθειά σας». «Αυτό που θα επακολουθήσει, δεν περιγράφεται, γιατί πολύ απλά και εμείς δεν το ξέρουμε». Με αυτά τα λόγια οι κύριοι Μαχαιρίτσας και Πασχαλίδης αποχώρησαν από τη σκηνή για να δώσουν το βήμα στο Δημήτρη Σταρόβα. Δεν έχει κανένα νόημα να σας μεταφέρουμε γραπτά τ’ αστεία του, θα χάσουν και το νόημά τους εξ’ άλλου. Απλά σας ενημερώνουμε ότι θα ακούσετε γνωστά νεολαϊκά άσματα με hard rock εισαγωγή, τραγούδια του Δημήτρη Σταρόβα όπως το «Έχω πάθει ποιότητα» και το «Αυτό που θέλουν οι γυναίκες» και σχόλια επί παντός επιστητού. Χαλαρώστε, απολαύστε τον και γελάστε μέχρι δακρύων.

«Κάναμε 1.5 μήνα πρόβα για το α’ μέρος και 1.5 ώρα για το β’», μας ενημέρωσε ο Μίλτος Πασχαλίδης ο οποίος ανέβηκε ξανά στη σκηνή για τη συνέχεια. Μετά από ένα απροσδόκητο «Hotel California», μας ενημέρωσε ότι εφ’ όσον το πρόγραμμα ονομάζεται «Μαζί αυτοσχεδιάζουμε» θα δοκιμάσει πρώτη φορά ένα αυτοσχεδιαστικό παιχνίδι σε τόσο μεγάλο κοινό. Θα ξεκινήσει μ’ ένα τραγούδι δικό του και ανάλογα με το συνειρμό και τη διάθεση θα προχωρήσει στο επόμενο. Από το «Σαν τραγουδάκι» περάσαμε R.E.M., Μητροπάνο, Θηβαίο, Πανούση και φτάσαμεστις «Βυθισμένες Άγκυρες». Αυτό όμως κάθε βράδυ αλλάζει, οπότε όταν πάτε εσείς να παρακολουθήσετε την παράσταση δεν έχουμε ιδέα τι τραγούδια θα ακούσετε στο συγκεκριμένο σημείο. Θα ήθελα να ακούσω μερικά δικά του κομμάτια ακόμα αλλά με τόσους καλλιτέχνες στο πρόγραμμα, αν ο καθένας έκανε αναδρομή σε όλη του τη δισκογραφία, θα πήγαινε 5 το πρωί.

Στον επόμενο τόνο Μίλτος Πασχαλίδης και Λαυρέντης Μαχαιρίτσας μοιράστηκαν  τη σκηνή για 4-5 κομμάτια, συμπεριλαμβανομένης φυσικά της «Απουσίας», για να παραλάβει τη σκυτάλη ο Μαχαιρίτσας μόνος του, να μας κατηγορήσει για αρχαιολαγνεία αλλά εν τέλει να μας χαρίσει μερικά παλιά τραγούδια του όπως το «Τι να πω» και τον «Μικρό Τιτανικό». Και ο Λαυρέντης και ο Μίλτος είναι όπως τους έχουμε συνηθίσει και αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια, κουβαλάνε πλέον τόσα πολλά καλά τραγούδια στις αποσκευές τους που δεν ξέρεις ποιο να συμπεριλάβεις σ’ ένα πρόγραμμα και ποιο ν’ αφήσεις. Αντικειμενικά όμως, επειδή και οι δύο έχουν γράψει υπέροχες μπαλάντες, αν έχετε περάσει πρόσφατο χωρισμό, κατάθλιψη ή κάτι αντίστοιχο, κάντε μια δεύτερη σκέψη πριν δείτε το πρόγραμμα. Ναι έχει άπειρες αστείες στιγμές, αλλά για τα περισσότερα κομμάτια δεμπορείς να πεις το ίδιο.

Έχουμε φτάσει στην τελευταία ώρα του προγράμματος και μετά από ένα σύντομο διαφημιστικό διάλειμμα από το Δημήτρη Σταρόβα, που στο μεσοδιάστημα έχει προλάβει να σκεφτεί και να σχολιάσει όλο το κομμάτι του Πασχαλίδη και του Μαχαιρίτσα, ξαναβγαίνει στη σκηνή η Δήμητρα Παπίου για να ερμηνεύσει μερικά δικά της τραγούδια. Δε θα αναφερθώ στα υπόλοιπα αλλά θα σταθώ στο «Αυτή η νύχτα μένει». Όσο κι αν το αγαπάτε, όσο κι αν το θεωρείτε μεγάλο κομμάτι, αν δεν το ακούσετε ζωντανά είναι σα να μην το έχετε ακούσει. Χωρίς επιπλέον σχόλια. Και όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας «μετά απ’ αυτό τι να τραγουδήσεις;».

Για το τελευταίο δεκάλεπτο βρέθηκαν όλοι οι συντελεστές της παράστασης επί σκηνής περίπου μισή ώρα μέχρι το τέλος του προγράμματος με το «Πόσο σε θέλω». Ο κόσμος ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό σ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς και φάνηκε πως όλοι κατάφεραν τον αρχικό τους στόχο, να κάνουν τον κόσμο που πήγε να τους ακούσει, να διασκεδάσει και να περάσει ένα υπέροχο βράδυ.

Διαβάστε τι μας είπαν οι συντελεστές της παράστασης:

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας: «Με το Μίλτο θα παίζαμε έτσι κι αλλιώς, το είχαμε συμφωνήσει από πέρυσι όταν τελείωσε το σχήμα με το Ζουγανέλη και το Μπουλά. Γιατί γουστάραμε, γιατί ταίριαζε το κόλπο μεταξύ μας, γιατί ήταν λίγα τα τραγούδια που λέγαμε και θέλαμε να πούμε παραπάνω και για πολλά ακόμα «γιατί». Μετά από όλα αυτά που κάναμε μέχρι τώρα, συναυλίες μεγάλες και παραστάσεις γκλαμουριάρικες, δεν έμεναν και πολλές προτάσεις. Ή θα βρίσκαμε ένα μικρό χώρο και θα παίζαμε με δυο κιθάρες ή θα κάναμε κάτι μεγάλο αλλά θα έπρεπε να είναι κάτι που έχει πολύ ενδιαφέρον και θα ήταν προκλητικό. Βλέποντας τους Opera Chaotique σε μια συναυλία, μου άρεσαν πάρα πολύ. Τους πρότεινα να κάνουμε μια παράσταση παρέα, κάτι σαν cabaret, να πάρουν το α’ μέρος πάνω τους και να μας εντάξουν όπως αυτοί νομίζουν. Ενθουσιαστήκαμε όλοι και κάναμε κάτι που χρειαζόταν πάρα πολύ δουλειά και μια τραγουδίστρια. Οι μόνες που μπορούσαν να το κάνουν αυτό ήταν η Τάνια, την οποία λατρεύω αλλά φέτος δεν τραγουδάει, και η Παπίου η οποία ήταν ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση. Γιατί αν με την Τάνια έχουμε συνεργαστεί τόσες φορές, με τη Δήμητρα έχουμε κάνει μόνο ένα τραγούδι παρέα, και δεν εμφανίζεται και εύκολα. Τη θυμόμουν από μία τρομερή παράσταση που είχε κάνει στην Αθηναΐδα με τη Σπείρα Σπείρα και ήταν το άτομο που ψάχναμε. Κάναμε μια κουβέντα και για να στο πω όπως το λένε οι πιτσιρικάδες, είναι θεά!

Το α’ μέρος λοιπόν διαδραματίζεται σ’ ένα καμπαρέ όπου τραγουδάμε μέσα σ’ αυτό με ρόλους και το παρουσιάζουν οι Opera Chaotique. Στο β’ μέρος, ό,τι έχουμε φτιάξει με κόπο, με θυσίες και ταλαιπωρία, έρχεται ο ακατονόμαστος ο Σταρόβας και το ισοπεδώνει. Και αφού παίξουμε μια σειρά από τραγούδια δικά μας αγαπημένα τα οποία ελπίζουμε ότι θέλει ν’ ακούσει ο κόσμος, κλείνει η αυλαία, ερχόμαστε προς τα έξω και από ‘κει και πέρα αυτοσχεδιάζουμε ανάλογα με τη διάθεση του κόσμου και τη δική μας. Το μόνο που μπορούμε πια να κάνουμε εμείς για τον κόσμο είναι να τους προσφέρουμε καλά πράγματα και με πολύ χαμηλή τιμή. Δε γίνεται αλλιώς. Cd δεν υπάρχουν πια, μόνο οι εφημερίδες πουλάνε. Στο live όμως, ο κόσμος για να έρθει πια, θέλει να μην τον κοροϊδεύεις και να έχεις χαμηλές τιμές.»

Μίλτος Πασχαλίδης: «Είναι μια παράσταση για την οποία εργαστήκαμε τρεις μήνες και έρχεται ο Σταρόβας και την κατεδαφίζει σε τρία λεπτά. Είναι πολύ μεγάλη συγκίνηση να παίζεις μ’ όλα αυτά τα παιδιά, έχουμε δεθεί πολύ, παίζουμε ωραία τραγούδια… Σήμερα μας βρίσκεται με άγχος και αγωνία επειδή ήταν η τζενεράλε μας, όμως αισθανθήκαμε πως πήγε καλά. Ξέρετε, οι εποχές είναι πάρα πολύ περίεργες και δύσκολες και ο κόσμος χρειάζεται λίγη ανάταση και λίγο χαμόγελο. Αν μπορέσουμε να του το παρέχουμε έστω και λίγο, θα είμαστε ευτυχείς.»

Δήμητρα Παπίου: «Αισθάνομαι μεγάλη χαρά, γιατί βρίσκομαι με πολύ αγαπημένα άτομα. Ο Λαυρέντης, ο Μίλτος, ο Σταρόβας, οι Opera Chaotique, είμαστε όλοι μια μεγάλη αγκαλιά και έχουμε κάνει πολύ καλαμπούρι στις πρόβες, που μας έχει βοηθήσει να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Απόψε κάναμε τη τζενεράλε πρόβα μας, πήραμε πολύ χαρά από την ανταπόκριση του κόσμου και γέμισα μέσα μου από ευχαρίστηση και ικανοποίηση.»

Δημήτρης Σταρόβας: «Είπα να πάρω καινούρια παιδιά φέτος μαζί μου, το Λαυρέντη, το Μίλτο… πέρα από την πλάκα πιστεύω ότι έχουμε φτιάξει μια πολύ καλή παράσταση, με πολύ καλό κλίμα και όχι με το cliché ύφος που το λένε όλοι. Με το Λαυρέντη και το Μίλτο είμαστε χρόνια φίλοι, η κυρία Παπίου είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και μια καταπληκτική τραγουδίστρια. Μακάρι να ήταν όλες οι δουλειές μας έτσι. Τώρα εμείς νιώθουμε πολύ καλά, μακάρι να νιώσει ο κόσμος το ίδιο. Σήμερα πάντως πήραμε πολύ θετικά δείγματα».

Mr Tenorman και Voodoo Drummer:
Μ.Τ.: Κοιτάξτε, το 1735 μ.Χ. παίζαμε μαζί με το Λαυρέντη στην αυλή του αυτοκράτορα της Πρωσίας, Μετά από χρόνια μας πρότεινε να ξανασυνεργαστούμε.
V.D.: Η αλήθεια είναι πως αρνηθήκαμε. Αλλά τελικά δεχτήκαμε.

MC: Ετοιμάζετε και κάποια δουλειά αποκλειστικά δική σας;
V.D.:
 Σας καλούμε στο Λονδίνο τον Ιανουάριο.
Μ.Τ.: Στο Βερολίνο το Φεβρουάριο.
V.D.: Στην Πορτογαλία το Μάρτιο.
Μ.Τ.: Όπως καταλαβαίνεται στοχεύουμε στο εξωτερικό μεσοβδόμαδα που δεν θα παίζουμε εδώ. Στο μέλλον σκεφτόμαστε να ετοιμάσουμε μια παράσταση πιο μεγάλη και πιο σκοτεινή, σε σχέση με το «Φάντασμα της Όπερας» ίσως, και παράλληλα έναν καινούριο δίσκο με μελοποίηση Bukowski. Δεν θα ήταν και σωστό να παίζουμε κάπου αλλού στην Αθήνα τη δεδομένη στιγμή.
V.D.: Παίζουμε βέβαια κρυφά με άλλο όνομα.

Αποκλειστικές φωτογραφίες του MusicCorner από το live


*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here