ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δισκογραφική Εταιρεία : Lyra (4/2011)

«Ιστορίες με βλέμματα» είναι ο τίτλος του πέμπτου δίσκου του Πέτρου Θεοτοκάτου και κυκλοφορεί από τη Lyra. 10 τραγούδια ιστορίες με βλέμματα σε αναμνήσεις, ερωτικά βλέμματα, βλέμματα κενά, πίστης και ευγνωμοσύνης, θυμού. Ο Πέτρος μπήκε στο στούντιο με το συγκρότημά του και το αποτέλεσμα είναι ένας θαυμάσιος κιθαριστικός δίσκος που θα απολαμβάνουμε για χρόνια.

Ο ίδιος λέει:
«Άρχισα να γράφω τα τραγούδια του δίσκου το 2007, διαπιστώνοντας σιγά σιγά πως σε όλους τους στίχους, υπάρχει μια ιστορία για ένα ανθρώπινο βλέμμα, καθένα με το δικό του μυστήριο, το δικό του χάος, τη δική του, μοναδική επίπτωση. Ιστορίες με βλέμματα που συνάντησα στη ζωή μου, που με καθόρισαν. Ο δίσκος λοιπόν είναι μια αναφορά στους ανθρώπους αυτούς και τη σχέση μου μαζί τους, καθώς και τον αντίκτυπο που άφησε μέσα μου κάποτε, το βλέμμα τους».

Δέκα ιστορίες με βλέμματα, δέκα τραγούδια από έναν καλλιτέχνη της ελληνικής σκηνής που σε αυτό το δίσκο συνεχίζει τη δική του ιστορία, εξελίσσοντας το προσωπικό του στυλ τόσο στιχουργικά μα και ηχητικά, καθώς επίσης διευρύνει τις ερμηνευτικές του δυνατότητες, που σε αυτή τη δουλειά δείχνει να τον απασχολούν περισσότερο από ποτέ. Παίζει τις κιθάρες με το δικό του μοναδικό τρόπο, πλέκει μοτίβα μεταξύ τους δημιουργώντας κιθαριστικά φάσματα, σιγοτραγουδάει με τη βασική μελωδία, αρπάζει τον προβολέα κάποτε και τον ρίχνει στα βίαια τύμπανα του Θανάση Αρχανιώτη, σπρώχνει το μπάσο του Άρη Ποταμιάνου μπροστά, να αγκαλιάσει μια ζεστή και σίγουρη για τον εαυτό της μείζονα συνήθως αρμονία.

Ένας αριστουργηματικός δίσκος που περιμέναμε καιρό!

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ MUSIC CORNER
Γράφει ο Κωνσταντίνος Αλεξάκος – [email protected]

Ο Πέτρος Θεοτοκάτος είναι ένας από τους λίγους Έλληνες καλλιτέχνες που εκτιμώ, που μπορώ να ταυτιστώ  με τους στίχους του και να χαθώ στη μουσική του. Υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν στιγμές που τα τραγούδια του εκφράζουν αυτό ακριβώς που νοιώθω, που η μουσική του με ταξιδεύει αλλού, άλλοτε σε χαρούμενα μέρη και άλλοτε σε δυσάρεστες καταστάσεις. Ο αντισυμβατικός του στίχος, μπορεί να ξενίζει πολλούς – ίσως αυτός είναι ο λόγος που δεν είναι ευρύτερα γνωστός – αλλά η μουσική του δεν πιστεύω να αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Δύο χρόνια και κάτι, μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου δίσκου του “A-political Correct”, ενός δίσκου ambient, με πολλές επιρροές από την post-rock, ο Πέτρος επιστρέφει στα γνωστά μονοπάτια της κιθαριστικής μουσικής, που τον έκαναν γνωστό. Μπορεί να έχουν περάσει πολλά χρόνια από την πρώτη του δισκογραφική κυκλοφορία, αλλά ο Πέτρος είναι ακόμα εδώ με νέα τραγούδια.

Σε όλο το δίσκο, που κυριαρχούν οι μπαλάντες, είναι διάχυτη μια μελαγχολία που πιθανόν να πηγάζει από προσωπικά βιώματα, αναμνήσεις και καταστάσεις, αλλά και την κατάσταση της σημερινής κοινωνίας. Η μουσική θυμίζει κάτι από την ατμόσφαιρα των “The Cure”, πράγμα που μου άρεσε αρκετά, καθώς η συγκεκριμένη μπάντα είναι από τις αγαπημένες μου.

Η μουσική του άλμπουμ είναι γενικά ήρεμη, με pop/rock διάθεση και λίγη post-punk ατμόσφαιρα που δίνει τροφή για σκέψεις και στοχασμό. Τα γρήγορα κομμάτια απουσιάζουν και σε αυτό το δίσκο και αυτό είναι κάτι που μου έχει λείψει από τη μουσική του Πέτρου τα τελευταία χρόνια. Τα αγαπημένα μου κομμάτια στο δίσκο είναι τα “Τίποτα” και “Στο ανοιχτό σου παραθύρι”.

Για όσους δε γνωρίζουν τη μουσική του Πέτρου, θα πρότεινα να ρίξουν μια ματιά στη δισκογραφία του. Είναι σίγουρα ένας από τους καλλιτέχνες που αξίζουν περισσότερη προσοχή, ιδιαίτερα από άτομα που έχουν βαρεθεί την “ευκολόπεπτη” μουσική που επικρατεί σήμερα

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ CD
01. Η Εριέττα
02. Δελφίνι
03. Κενό, ένα
04. Πουλί που αγαπώ, κι εγώ
05. Τίποτα
06. Ζωντανό ψέμα
07. Χρειάζομαι αλήθεια, μία
08. Βόμβα στον ουρανό
09. Στο ανοιχτό σου παραθύρι
10. Χέρια που σε κοιτούσαν

*** Οι κριτικές δίσκων αποτελούν προσωπικές απόψεις του εκάστοτε συντάκτη που σε καμία περίπτωση δεν είναι απαραίτητο ότι συνάδουν με τις απόψεις και της υπόλοιπης συντακτικής ομάδας του Music Corner

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here