Ανοιξιάτικη μαγεία από τον «χειμωνιάτικο» Κατσιμίχα, τα «παντός καιρού» Κίτρινα Ποδήλατα και τον «καλοκαιρινό» Καζούλη!

Γράφει ο Θανάσης Παπαζαφειρόπουλος
Φωτογραφίες: Αθηνά Γκούμα

Παρασκευή βράδυ στον Κεραμεικό και στο Passport Upstairs. Η όμορφη, ανοιξιάτικη νύχτα, περιμένει τον Πάνο Κατσιμίχα, τα Κίτρινα Ποδήλατα και τον Βασίλη Καζούλη σε μια γεμάτη μουσική σκηνή που ετοιμάζεται να φιλοξενήσει ένδοξες στιγμές των τριάντα τελευταίων χρόνων της ελληνικής μουσικής.

katsimichas_kitrinapodila_kazoullis_live_2017_03_17_020

Τα δύο αδέρφια, ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος Παντελιάς, οι νεότεροι της υπόθεσης, έκαναν την αρχή. Με τραγούδια και αποτύπωμα παντός καιρού, όπως θα πει αργότερα και ο Πάνος, ισορροπώντας μεταξύ ροκ και μπαλάντας, τα Κίτρινα Ποδήλατα έδωσαν από την αρχή δυναμική, ηλεκτρισμό και ένταση στο πρόγραμμα, με τραγούδια όπως το «Τι είναι κράτος», «Να σε δω να γελάς» και το «Ονειρεύομαι ακόμα». Ακολούθησαν όλα τα τραγούδια που τους καθιέρωσαν όπως το «Θα πάρω φόρα», «Ταξιδεύω το εγώ μου», «Μη μ’ αγγίζεις» κ.ά.


Τη σκυτάλη πήρε ο «καλοκαιρινός» Βασίλης Καζούλης, που έφερε αρκετές φορές βόλτα τη σκηνή από τη μια άκρη της στην άλλη, σε σημείο που κατάφερε αρκετές φορές να βγάλει το καλώδιο της κιθάρας του! «Αν ήσουν άγγελος» και «Αμοργός» άνοιξαν τη λίστα και του δικού του προγράμματος, που περιείχε όλες τις μεγάλες του στιγμές, όπως τη «Φανή», τον «Πυγμάχο», την «Άννα» και φυσικά το σπουδαίο «Κάτι να γυαλίζει».


Συγκινητικός, επιβλητικός και… «χειμωνιάτικος», ο Πάνος Κατσιμίχας σε έκανε απλά να θέλεις να μη χάσεις στιγμή από την όλη του παρουσία. Χωρίς να έχω μέχρι τώρα την τύχη μιας ζωντανής τους εμφάνισης, θαύμασα τον τρόπο με τον οποίο «σκύβει» πάνω από κάθε τραγούδι και καταφέρνει να το αποδίδει σε συνθήκες studio. Κάπως έτσι, νομίζεις ότι δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα από τις «Προσωπικές οπτασίες», «Τη μοναξιά του σχοινοβάτη», «Ρίτα Ριτάκι», «Νύχτωσε νύχτα», «Μια βραδιά στο λούκι» και τόσες ακόμη μεγάλες στιγμές που μας χάρισε με τον αδερφό του, Χάρη. Το δικό του πρόγραμμα είχε και κάποιες ιδιαίτερες επιλογές όπως το «Γεννήθηκα» σε μουσική Μαρκόπουλου και το «Με την πρώτη σταγόνα της βροχής», του Μάνου Χατζιδάκι.


Οι συμπράξεις επί σκηνής ήταν αρκετές ενώ συχνές ήταν και οι εναλλαγές, σε ένα πρόγραμμα με καλή δομή και ισορροπία. Από το κλείσιμο του live θα κρατήσω χαρακτηριστικά τις κοινές ερμηνείες στο «Σχήμα λόγου» και το «Γέλα πουλί μου» αλλά και τις ερμηνείες του Πάνου στο «Φάνη» και «Της αγάπης μαχαιριά». Τις επόμενες τρεις Παρασκευές μπορείτε να απολαύσετε αυτή τη μοναδική σύμπραξη. Να είστε σίγουροι πως θα φύγετε πλήρεις.


*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή οπτικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here