Ελένη Πέτα
Re: Ελένη Πέτα
Dimitris Mpasis
Άνοιξη και Καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα με την υπέροχη Eleni Peta!!!
Ξεκινάμε από τη Θεσσαλονίκη και το Regency Casino Thessaloniki!!!
Παρασκευή 6 & Σάββατο 7 Μαΐου
Παρασκευή 13 & Σάββατο 14 Μαΐου
Παρασκευή 20 & Σάββατο 21 Μαΐου
Άνοιξη και Καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα με την υπέροχη Eleni Peta!!!
Ξεκινάμε από τη Θεσσαλονίκη και το Regency Casino Thessaloniki!!!
Παρασκευή 6 & Σάββατο 7 Μαΐου
Παρασκευή 13 & Σάββατο 14 Μαΐου
Παρασκευή 20 & Σάββατο 21 Μαΐου
I like people too much or not at all.
Re: Ελένη Πέτα
Αθήνα ???
Πότε θα έρθετε ???
Dimitris Mpasis Μέσα στο Καλοκαίρι. Το πρόγραμμα της περιοδείας είναι υπό διαμόρφωση!
Πότε θα βγάλετε το καλοκαιρινό σας πρόγραμμα για τα νησιά;
Dimitris Mpasis Σε ένα μηνα περίπου!
Πότε θα έρθετε ???
Dimitris Mpasis Μέσα στο Καλοκαίρι. Το πρόγραμμα της περιοδείας είναι υπό διαμόρφωση!
Πότε θα βγάλετε το καλοκαιρινό σας πρόγραμμα για τα νησιά;
Dimitris Mpasis Σε ένα μηνα περίπου!
I like people too much or not at all.
Re: Ελένη Πέτα
Ελένη Πέτα
Είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτή τη συνεργασία!
Ο Δημήτρης είναι ένας καταπληκτικός τραγουδιστής,μα πάνω απ´όλα ένας υπέροχος άνθρωπος με φοβερό χιούμορ!
Η συνεργασία μας το 1996 στη θεσνίκη ήταν υπέροχη και μόνο χαρά με γεμίζει το γεγονός οτι μετά απο τόσα χρόνια μας δίνεται η δυνατότητα να την επαναλάβουμε!
Θεσσαλονίκη...σου ερχόμαστε!!!!
Είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτή τη συνεργασία!
Ο Δημήτρης είναι ένας καταπληκτικός τραγουδιστής,μα πάνω απ´όλα ένας υπέροχος άνθρωπος με φοβερό χιούμορ!
Η συνεργασία μας το 1996 στη θεσνίκη ήταν υπέροχη και μόνο χαρά με γεμίζει το γεγονός οτι μετά απο τόσα χρόνια μας δίνεται η δυνατότητα να την επαναλάβουμε!
Θεσσαλονίκη...σου ερχόμαστε!!!!
I like people too much or not at all.
Re: Ελένη Πέτα
Elias Malandris
Την Ελένη Πέτα την γνώρισα πριν πολλά χρόνια, όταν συνεργαζόταν με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Νέα παιδιά τότε, πανέμορφα, με ξεχωριστές φωνές. Στην συνέχεια και οι δυο τους διέγραψαν λαμπρή πορεία. Θα μου επιτρέψετε να πω πως η Ελένη έψαξε το θέμα κάπως περισσότερο. Δεν δίστασε να σκάψει βαθιά και να δοκιμάσει διαφορετικά είδη μουσικής, ίσως μάλιστα αυτό να έβλαψε την καριέρα της στο εμπορικό τραγούδι, αλλά και πόσο ωφέλησε την τέχνη της. Την ξανασυνάντησα μετά από κάποια χρόνια όταν μου την ξανα-σύστησε ο Γιώργος Περρής όταν τραγούδησαν μαζί, και με την Ηρώ, αν θυμάμαι καλά… για να συνεργαστούμε επιτέλους, ένα υπέροχο καλοκαίρι, αυτή τη φορά με την πρόσκληση του Μάριου Φραγκούλη. Ήταν μια παράσταση αφιερωμένη στα τραγούδια της Μεσογείου. Εκεί είχα τη χαρά να διαπιστώσω την λατρεία που έχει στη μουσική, την δυναμική με την οποία μπαίνει μέσα στο τραγούδι σαν ηθοποιός που ενδύεται ένα ρόλο, την σπάνια καθαρότητα του μετάλλου της, τις εντάσεις που αγγίζουν ύψη πρωτόγνωρα, την αφοβιά της να συνταιριαστεί με τα αγρίμια της μουσικής και να δοκιμάσει. Αυτό μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση. Ήθελε και θέλει να δοκιμάσει γι αυτό είναι αληθινή καλλιτέχνης. Ούτε φρου φρου, ούτε μεγάλα λόγια. Με ταπεινότητα αγγίζει το τραγούδι κι εκείνο της παραδίνεται. Έχει μια σπάνια γοητεία, που εμένα αληθινά με συγκλονίζει. Σε εκείνη την υπέροχη περιοδεία είχα πάντα αγωνία πως θα τα πάει με την άλλη συνεργάτη μας την Ειρήνη Δερέμπεη. Δυο γυναίκες με σπουδαίες φωνές και έντονες παρουσίες, δεν είναι εύκολο να συνυπάρξουν. Κι όμως έγινε και έγινε με πολύ δημιουργικό τρόπο, ίσως γιατί είναι και οι δυο ταγμένες και αφοσιωμένες στην μουσική. Μετά συναντηθήκαμε στην Κάσο με τον Μάριο, τον Γιώργο και τον Στέφανο Κορκολή. Στη συνέχεια θαύμασα την Ελένη (δεν ξέρω πόσες φορές είδα αυτή την παράσταση) με τον Παναγιώτη Μάργαρη, σε όλη την Ελλάδα, να τραγουδάει με την ψυχή της δυσκολότατα και θρυλικά τραγούδια και να τα δικαιώνει με την ερμηνεία της, αυτά που είχαν ήδη εγγραφεί στη συνείδησή μας μέσα από μυθικές φωνές. Πάντα σε τόνους ήρεμους στις πρόβες με τη σιγουριά της γνώσης, αλλά ταυτόχρονα με την αγωνία για το αποτέλεσμα. Επιζητούσα με κρυφή προσμονή την ημέρα που θα ξανα-συνεργαζόμασταν και δεν έκανα ούτε δεύτερη σκέψη. Της τηλεφώνησα την ίδια εκείνη ημέρα που αποφασίστηκε ο Ντελικανής και τύχη αγαθή το θέλησε να αποδεχτεί την πρότασή μου και μάλιστα να συνεργαστεί και πάλι με την Ειρήνη σε ρόλο συνθέτη αυτή τη φορά. Μόνο που το προχώρησα λίγο το θέμα. Ήθελα τα τραγούδια που θα πει να είναι ρόλος συγκεκριμένος. Υπήρχε στο μυθιστόρημα του Σκουλούδη ένα βουβό κλάμα, στο πρόσωπο ενός κοριτσιού, της Μαριώς του Νταουντάκη, που ο ήρωας πάνω στο ξέσπασμά του το ερωτικό, βιάζει στον ύπνο της κι εκείνη… τον συγχωρεί και παντρεύεται μάνι μάνι κάποιον άλλο, που δεν τον βλέπουμε ποτέ, ενώ κρυφά μέσα της ευλογεί την ημέρα που την έκανε γυναίκα του ο Ντελικανής. Συνεννοήθηκα λοιπόν με την σκηνογράφο την Κούλα Γαλιώνη, να βρούμε ένα μαύρο νυφικό, για να τονιστεί ο εξ΄ανάγκης γάμος για την Μαριώ. Η Ελένη μπήκε μέσα στην ιστορία με ενθουσιασμό παιδιού. Έψαξε και βρήκε το φόρεμα που στην πρώτη σκηνή είναι νυφικό και στη δεύτερη, όταν ο Ντελικανής απογοητευμένος και περιφρονώντας βαθιά τον εαυτό του θα της ζητήσει συγχώρεση, το φόρεμα έχει γίνει ένα με το πετσί της, με την ψυχή της. Δεν είναι πια ούτε κορίτσι, ούτε μια γυναίκα είναι ένα μαύρο πένθος. Δεν άργησε να έρθει και το τραγούδι. «Μαύρο μου ροδολούλουδο». Σε παραδοσιακούς δρόμους η Ειρήνη, ο Ζαχαρίας και ο Κάρολος, οδήγησαν την Ελένη σε κάτι που θεωρώ ένα μικρό διαμάντι μουσικής. Τώρα που το κατέγραψε τόσο όμορφα ο Νικόλας Οικονομίδης (Nikolas Economides), θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Ελένη σε ευχαριστώ για την σπάνια στιγμή που μου χάρισες.
Την Ελένη Πέτα την γνώρισα πριν πολλά χρόνια, όταν συνεργαζόταν με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Νέα παιδιά τότε, πανέμορφα, με ξεχωριστές φωνές. Στην συνέχεια και οι δυο τους διέγραψαν λαμπρή πορεία. Θα μου επιτρέψετε να πω πως η Ελένη έψαξε το θέμα κάπως περισσότερο. Δεν δίστασε να σκάψει βαθιά και να δοκιμάσει διαφορετικά είδη μουσικής, ίσως μάλιστα αυτό να έβλαψε την καριέρα της στο εμπορικό τραγούδι, αλλά και πόσο ωφέλησε την τέχνη της. Την ξανασυνάντησα μετά από κάποια χρόνια όταν μου την ξανα-σύστησε ο Γιώργος Περρής όταν τραγούδησαν μαζί, και με την Ηρώ, αν θυμάμαι καλά… για να συνεργαστούμε επιτέλους, ένα υπέροχο καλοκαίρι, αυτή τη φορά με την πρόσκληση του Μάριου Φραγκούλη. Ήταν μια παράσταση αφιερωμένη στα τραγούδια της Μεσογείου. Εκεί είχα τη χαρά να διαπιστώσω την λατρεία που έχει στη μουσική, την δυναμική με την οποία μπαίνει μέσα στο τραγούδι σαν ηθοποιός που ενδύεται ένα ρόλο, την σπάνια καθαρότητα του μετάλλου της, τις εντάσεις που αγγίζουν ύψη πρωτόγνωρα, την αφοβιά της να συνταιριαστεί με τα αγρίμια της μουσικής και να δοκιμάσει. Αυτό μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση. Ήθελε και θέλει να δοκιμάσει γι αυτό είναι αληθινή καλλιτέχνης. Ούτε φρου φρου, ούτε μεγάλα λόγια. Με ταπεινότητα αγγίζει το τραγούδι κι εκείνο της παραδίνεται. Έχει μια σπάνια γοητεία, που εμένα αληθινά με συγκλονίζει. Σε εκείνη την υπέροχη περιοδεία είχα πάντα αγωνία πως θα τα πάει με την άλλη συνεργάτη μας την Ειρήνη Δερέμπεη. Δυο γυναίκες με σπουδαίες φωνές και έντονες παρουσίες, δεν είναι εύκολο να συνυπάρξουν. Κι όμως έγινε και έγινε με πολύ δημιουργικό τρόπο, ίσως γιατί είναι και οι δυο ταγμένες και αφοσιωμένες στην μουσική. Μετά συναντηθήκαμε στην Κάσο με τον Μάριο, τον Γιώργο και τον Στέφανο Κορκολή. Στη συνέχεια θαύμασα την Ελένη (δεν ξέρω πόσες φορές είδα αυτή την παράσταση) με τον Παναγιώτη Μάργαρη, σε όλη την Ελλάδα, να τραγουδάει με την ψυχή της δυσκολότατα και θρυλικά τραγούδια και να τα δικαιώνει με την ερμηνεία της, αυτά που είχαν ήδη εγγραφεί στη συνείδησή μας μέσα από μυθικές φωνές. Πάντα σε τόνους ήρεμους στις πρόβες με τη σιγουριά της γνώσης, αλλά ταυτόχρονα με την αγωνία για το αποτέλεσμα. Επιζητούσα με κρυφή προσμονή την ημέρα που θα ξανα-συνεργαζόμασταν και δεν έκανα ούτε δεύτερη σκέψη. Της τηλεφώνησα την ίδια εκείνη ημέρα που αποφασίστηκε ο Ντελικανής και τύχη αγαθή το θέλησε να αποδεχτεί την πρότασή μου και μάλιστα να συνεργαστεί και πάλι με την Ειρήνη σε ρόλο συνθέτη αυτή τη φορά. Μόνο που το προχώρησα λίγο το θέμα. Ήθελα τα τραγούδια που θα πει να είναι ρόλος συγκεκριμένος. Υπήρχε στο μυθιστόρημα του Σκουλούδη ένα βουβό κλάμα, στο πρόσωπο ενός κοριτσιού, της Μαριώς του Νταουντάκη, που ο ήρωας πάνω στο ξέσπασμά του το ερωτικό, βιάζει στον ύπνο της κι εκείνη… τον συγχωρεί και παντρεύεται μάνι μάνι κάποιον άλλο, που δεν τον βλέπουμε ποτέ, ενώ κρυφά μέσα της ευλογεί την ημέρα που την έκανε γυναίκα του ο Ντελικανής. Συνεννοήθηκα λοιπόν με την σκηνογράφο την Κούλα Γαλιώνη, να βρούμε ένα μαύρο νυφικό, για να τονιστεί ο εξ΄ανάγκης γάμος για την Μαριώ. Η Ελένη μπήκε μέσα στην ιστορία με ενθουσιασμό παιδιού. Έψαξε και βρήκε το φόρεμα που στην πρώτη σκηνή είναι νυφικό και στη δεύτερη, όταν ο Ντελικανής απογοητευμένος και περιφρονώντας βαθιά τον εαυτό του θα της ζητήσει συγχώρεση, το φόρεμα έχει γίνει ένα με το πετσί της, με την ψυχή της. Δεν είναι πια ούτε κορίτσι, ούτε μια γυναίκα είναι ένα μαύρο πένθος. Δεν άργησε να έρθει και το τραγούδι. «Μαύρο μου ροδολούλουδο». Σε παραδοσιακούς δρόμους η Ειρήνη, ο Ζαχαρίας και ο Κάρολος, οδήγησαν την Ελένη σε κάτι που θεωρώ ένα μικρό διαμάντι μουσικής. Τώρα που το κατέγραψε τόσο όμορφα ο Νικόλας Οικονομίδης (Nikolas Economides), θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Ελένη σε ευχαριστώ για την σπάνια στιγμή που μου χάρισες.
I like people too much or not at all.
Re: Ελένη Πέτα
Ηρώ – Ελένη Πέτα
«Μαζί ξανά»
Σταυρός του Νότου Plus
![Εικόνα](https://i.ibb.co/7nZZHGZ/2021-10-16-20-55-02.jpg)
Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει:
«Τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει η ώρα της».
Αυτά τα δυο κορίτσια που έγιναν γυναίκες, μοιράστηκαν πολλές στιγμές, ευτυχίας, χαράς, επιτυχίας.
Μοιράστηκαν χειροκροτήματα και συγκίνηση.
Γεύτηκαν την αποδοχή και την αγάπη των ανθρώπων.
Αναμετρήθηκαν με τα όρια τους και τα ξεπέρασαν με πείσμα και προσπάθεια. Είχαν την τύχη να ζήσουν πραγματικά, στιγμές που ονειρεύτηκαν.
Πάνε από τότε, 20 χρόνια.
... ο Αριστοτέλης είχε πει ότι «ζούμε με συναισθήματα, άρα ο χρόνος θα έπρεπε να μετριέται με τους χτύπους της καρδιάς».
Η συνύπαρξη για δυο καλλιτέχνες, για να επαναληφθεί μετά από τόσα χρόνια, προϋποθέτει σεβασμό, αγάπη, θαυμασμό και ειλικρίνεια.
Όλα αυτά και για την Ελένη και για την Ηρώ είναι δεδομένα.
Ερμηνεύτριες μα και μουσικοί με ένα εξαιρετικό ρεπερτόριο από δικές τους συνθέσεις αλλά και από κάθε είδος μουσικής, ελληνικής και παγκόσμιας.
Με ξεχωριστές προσωπικότητες αλλά ταιριαστές συνάμα, καταφέρνουν να φτιάξουν μια σχέση μεταξύ τους αλλά και με το κοινό ώστε να μην μιλάμε μόνο για μια ακρόαση, αλλά για μια ουσιαστική ανταλλαγή συναισθημάτων.
Σ’ αυτή την άγρια εποχή, η επανένωση σε κάθε ανθρώπινο επίπεδο είναι ένα θαύμα. Και εάν αυτό το θαύμα συνοδεύεται με μουσική και ερμηνευτές όπως την Ηρώ και την Ελένη, τότε ...αξίζει.
Σταυρός του Νότου.
Αυτός θα είναι ο χώρος που θα τις φιλοξενήσει από το Σάββατο 13 Νοεμβρίου και για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες 20/11, 27/11 και 4 Δεκεμβρίου.
Ηλίας Μακρίδης
Αυτό το αγόρι που είναι συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής σπουδαίων τραγουδιών έρχεται να δώσει την δική του παρουσία με την ευαισθησία και το ταλέντο του.
Οι μουσικοί που συμμετέχουν είναι φίλοι και συνεργάτες. Γιατί μόνο όταν σε συνδέουν συναισθήματα, μπορείς να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου.
Νίκη Κατσιμπίρη– κλαρινέτο, σαξόφωνο
Σωτήρης Σινάνης – πλήκτρα
Δημήτρης Βεργίνης– κιθάρα
Μάνος Λούτας – μπάσο
Γιάννης Καλκάνης – τύμπανα
Νίκος Τσαούσης- οργάνωση παραγωγής
Κωνσταντίνος Λέπουρης - φωτογραφία
Εισιτήριο θέασης : 15 ευρώ ( Το εισιτήριο θέασης αφορά την είσοδο στον χώρο )
* Προπώληση εισιτηρίων στο viva.gr
** Πώληση εισιτηρίων θέασης την ίδια μέρα στο ταμείο του καταστήματος .
*** Για κράτηση θέσης καθήμενου σε τραπέζι επικοινωνείτε στο τηλ 210 9226975
Facebook Link
«Μαζί ξανά»
Σταυρός του Νότου Plus
![Εικόνα](https://i.ibb.co/7nZZHGZ/2021-10-16-20-55-02.jpg)
Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει:
«Τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει η ώρα της».
Αυτά τα δυο κορίτσια που έγιναν γυναίκες, μοιράστηκαν πολλές στιγμές, ευτυχίας, χαράς, επιτυχίας.
Μοιράστηκαν χειροκροτήματα και συγκίνηση.
Γεύτηκαν την αποδοχή και την αγάπη των ανθρώπων.
Αναμετρήθηκαν με τα όρια τους και τα ξεπέρασαν με πείσμα και προσπάθεια. Είχαν την τύχη να ζήσουν πραγματικά, στιγμές που ονειρεύτηκαν.
Πάνε από τότε, 20 χρόνια.
... ο Αριστοτέλης είχε πει ότι «ζούμε με συναισθήματα, άρα ο χρόνος θα έπρεπε να μετριέται με τους χτύπους της καρδιάς».
Η συνύπαρξη για δυο καλλιτέχνες, για να επαναληφθεί μετά από τόσα χρόνια, προϋποθέτει σεβασμό, αγάπη, θαυμασμό και ειλικρίνεια.
Όλα αυτά και για την Ελένη και για την Ηρώ είναι δεδομένα.
Ερμηνεύτριες μα και μουσικοί με ένα εξαιρετικό ρεπερτόριο από δικές τους συνθέσεις αλλά και από κάθε είδος μουσικής, ελληνικής και παγκόσμιας.
Με ξεχωριστές προσωπικότητες αλλά ταιριαστές συνάμα, καταφέρνουν να φτιάξουν μια σχέση μεταξύ τους αλλά και με το κοινό ώστε να μην μιλάμε μόνο για μια ακρόαση, αλλά για μια ουσιαστική ανταλλαγή συναισθημάτων.
Σ’ αυτή την άγρια εποχή, η επανένωση σε κάθε ανθρώπινο επίπεδο είναι ένα θαύμα. Και εάν αυτό το θαύμα συνοδεύεται με μουσική και ερμηνευτές όπως την Ηρώ και την Ελένη, τότε ...αξίζει.
Σταυρός του Νότου.
Αυτός θα είναι ο χώρος που θα τις φιλοξενήσει από το Σάββατο 13 Νοεμβρίου και για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες 20/11, 27/11 και 4 Δεκεμβρίου.
Ηλίας Μακρίδης
Αυτό το αγόρι που είναι συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής σπουδαίων τραγουδιών έρχεται να δώσει την δική του παρουσία με την ευαισθησία και το ταλέντο του.
Οι μουσικοί που συμμετέχουν είναι φίλοι και συνεργάτες. Γιατί μόνο όταν σε συνδέουν συναισθήματα, μπορείς να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου.
Νίκη Κατσιμπίρη– κλαρινέτο, σαξόφωνο
Σωτήρης Σινάνης – πλήκτρα
Δημήτρης Βεργίνης– κιθάρα
Μάνος Λούτας – μπάσο
Γιάννης Καλκάνης – τύμπανα
Νίκος Τσαούσης- οργάνωση παραγωγής
Κωνσταντίνος Λέπουρης - φωτογραφία
Εισιτήριο θέασης : 15 ευρώ ( Το εισιτήριο θέασης αφορά την είσοδο στον χώρο )
* Προπώληση εισιτηρίων στο viva.gr
** Πώληση εισιτηρίων θέασης την ίδια μέρα στο ταμείο του καταστήματος .
*** Για κράτηση θέσης καθήμενου σε τραπέζι επικοινωνείτε στο τηλ 210 9226975
Facebook Link