Η Σίλια Κατραλή μετά την κυκλοφορία του δεύτερου προσωπικού της άλμπουμ «Μια Εδέμ με χαμηλό ενοίκιο» παρουσιάζει το νέο της τραγούδι σε συνεργασία με τον Papazó (Βασίλης Παπαζώτος) με τίτλο «Αυτό το beat δεν τελειώνει».

Πρόκειται για μια μικρή παράξενη ιστορία που εξελίσσεται μέσα στο μπαρ ή έξω στη σελήνη, συνοδευόμενη από μία άξαφνη θεατρική μετάβαση από την ρομαντική, ρετρό εικόνα στην σπασμένη κοινωνική πραγματικότητα της παραζάλης και της παραίσθησης.

«Έξω η αγάπη σκοτώνει και το beat δεν τελειώνει» υπογραμμίζουν σε επανάληψη οι στίχοι της Σίλιας δίνοντας έτσι έμφαση σε μια λανθάνουσα μορφή αγάπης την οποία συχνά επιλέγουμε και ζούμε με αυτήν.

Κυκλοφορεί από την Walnut Entertainment!

Έρχεται πάλι η άνοιξη σα μεταλλαγμένος καρπός. Ακόμα κι έτσι παραμένει μια θαυμάσια αποτυχία. Στο χώμα σου ξαπλώνουν πληγωμένες πεταλούδες. Κι έτσι μου έμαθες πως υπάρχουν 400 διαφορετικά είδη δακρύων. Λίγο πιο πέρα όλα τελειώνουν και όλα ξαναρχίζουν εμμονικά. Στην ίδια επανάληψη που διαρκεί χιλιάδες χρόνια. Μέσα στο μπαρ ή έξω στη Σελήνη.

Μ αρέσει να σε βλέπω
να βγαίνεις απ το κάδρο τις νύχτες
και να χορεύεις στη βροχή
Μια μέρα που ξυπνάς απ τον αγώνα
καταλαβαίνεις πως αγώνας δεν υπήρξε απ’ την αρχή

Μ αρέσει να κατηγορώ τις ανόητες συγκυρίες
που μ’ έκαναν να ζω μακριά σου
Κι έχω ακόμα βάσιμες υποψίες
πως είδα κάποτε βαθιά μες τη καρδιά σου

Κι όλο αιωρούμαι απ το ταβάνι αυτού του μπαρ
με τ άρωμα σου να κυλά
και τους παράξενους θαμώνες
κι αυτό το βλέμμα που παγώνει τους χειμώνες

Έξω η αγάπη
οπλοφορεί και σκοτώνει
και το beat δε τελειώνει
αυτό το beat δε τελειώνει
Αυτό το beat δε τελειώνει
έξω η αγάπη σκοτώνει

Μ αρέσει να σε βλέπω απ το μπαλκόνι
όλο για κάπου ξεκινάς κι όλο σωπαίνεις
Η καρδιά μου απόψε έγινε μπαλόνι
ψάχνει να βρει τη βουλιαγμένης

Κι όταν δε ξέρω ούτε εμένα αν αγαπώ
συνέχεια να ρωτάς και να επιμένεις
καθώς βουτάς μες το νερό μου ψιθυρίζεις
τι περιμένεις;
ή ρίχνεσαι μπροστά στο τρένο η ανεβαίνεις

Κι όλο αιωρούμαι απ το ταβάνι αυτού του μπαρ
κι όλοι χορεύουν στο ρυθμό όλα γυρνάνε όπως κι εγώ
Βλέπω έναν τύπο απ τη βιτρίνα
που τη ψυχή μου μεταφέρει
Τι περιμένει; Γιατί δε στρίβει το μαχαίρι;

οπλοφορεί και σκοτώνει
Και το beat δε τελειώνει
Αυτό το beat δε τελειώνει
Αυτό το beat δε τελειώνει
Έξω η αγάπη σκοτώνει

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here