Θα θέλω να πάω στο Πεκίνο. Εκείνο, όμως, φαντάζει μακριά.
Το ίδιο και η Νουακσότ, αλλά και το Βαλπαραΐσο.
Θα θέλω να είμαι στα εξώφυλλα των περιοδικών.
Θα θέλω ίσως να είμαι γράμμα σκαλισμένο σε δέντρο.
Θα θέλω να ‘μαι ο εξάχρονος Αχμέντ στην Πλατεία Βικτωρίας. Ή η κυρία Χρυσάνθη που μένει Ηπείρου και Πατησίων, στον 6ο.
Θέλω πολλά λες.
Τα έχω όλα σου λέω.
Τα έχω στον Ζέφυρο στα Πετράλωνα, στα Παναθήναια στη Μαυρομιχάλη και στο Πάλας στην Υμηττού.
Είναι πάνω στο τραπεζάκι στο δωμάτιο μου και περιμένουν να διαβαστούν.
Τα βλέπω από την ταράτσα μου. Μέσα στα σπίτια και τις αυλές.
Τα βλέπω συνέχεια στον τοίχο μου. Τον τοίχο με τις αφίσες, αλλά και αυτόν με το timeline.
Στα tabloids που κρέμονται απ’ τα περίπτερα.
Στις ζακέτες με τις τρεις ρίγες που φοράνε τα δεκαεξάχρονα και χορεύουν γύρω απ’ τα Jbl.
Κάθε μέρα και κάθε νύχτα, άλλος θα γίνομαι και μ’ άλλων λόγια, για άλλες αγάπες θα μιλάω.

Το “Πού πάω” είναι το τέταρτο τραγούδι από τον καινούργιο δίσκο που ετοιμάζει η Μαρία Παπαγεωργίου με τον ενορχηστρωτή και συνθέτη Σταύρο Ρουμελιώτη και αναμένεται να κυκλοφορήσει στα τέλη του 2020.

Κάθε μέρα
Στα πόδια μου ο φόβος παίζει, με παίζει
Θα ‘ρθει πάλι
Στο στόμα μου τραγούδια να μου βάλει
Πάλι.

Άλλος θα γίνομαι και μ’ άλλων λόγια
Γι’ άλλες αγάπες θα μιλάω
‘Ήρωες νέους θα γενώ ,θα ορίζω
Ποιους μισώ, ποιους αγαπάω
Πού πάω;

Κάθε βράδυ
Τα μάτια ενός εφήβου παίζουν, με παίζουνε
Θα ‘ρθουν πάλι
Τρυπούλες να ανοίξουν στο κεφάλι
Πάλι.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here