Ο τραγουδοποιός Βασίλης Καρόζας παρουσιάζει το νέο του τραγούδι σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη.

Ο Βασίλης Καρόζας είναι ένας σημαντικός βορειοελλαδίτης τραγουδοποιός που έκανε την εμφάνισή του στη δισκογραφία με τον σημαντικό προσωπικό του δίσκο με τίτλο «Αέρας», στον οποίο συμμετείχε ο Παντελής Θαλασσινός.

Επανέρχεται μετά την πρόσφατη κυκλοφορία του τραγουδιού του με τίτλο «Πυγολαμπίδες» σε ερμηνεία του Αργύρη Μπακιρτζή, με την ψηφιακή κυκλοφορία από το Ogdoo Music Group, του νέου του τραγουδιού με τίτλο «Δρόμος» στο οποίο μελοποιεί το ομώνυμο ποίημα του αγαπημένου ποιητή Κώστα Καρυωτάκη.

Το τραγούδι «Δρόμος» ερμηνεύει ο Γιάννης Διονυσίου, ο πιο ταλαντούχος τραγουδιστής της γενιάς του, πιστοποιώντας το μεγάλο του χάρισμα να ανταποκρίνεται με επιτυχία σε κάθε ερμηνευτική πρόκληση.
Ο Βασίλης Καρόζας μελοποιεί με ευαισθησία και έμπνευση το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη αποδίδοντας με μαεστρική ακρίβεια την ατμόσφαιρα της επικρεμάμενης μελαγχολίας που πλανιέται πάνω από το λόγο του ποιητή και χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό το έργο του.

Ο «Δρόμος» είναι μία όμορφη κλασική μπαλάντα «δια χειρός» ενός ικανού τροβαδούρου που κινείται με άνεση σε ένα γνωστό δημιουργικό του πεδίο και προσδίδει στο τραγούδι παραστατικά τη συναισθηματική του ένταση με την εξαιρετική του ενορχήστρωση.

Ο Γιάννης Διονυσίου γνωστός για τις επιδόσεις του στο λαϊκό ρεπερτόριο εδώ μας χαρίζει μια εσωτερική, λιτή ερμηνεία που αναδεικνύει τις μεγάλες ερμηνευτικές του ικανότητες αλλά και τον αξιοζήλευτο έλεγχο που ασκεί στα εκφραστικά του μέσα.

Το τραγούδι «Δρόμος» είναι το δεύτερο τραγούδι προάγγελος της ενότητας τραγουδιών του Βασίλη Καρόζα με τίτλο «Πυγολαμπίδες» που η κυκλοφορία τους θα ακολουθήσει προσεχώς…

Τώρα μακραίνουνε
πύργοι, παλάτια.
Κλαίνε μου οι θύμησες,
κλαίνε τα μάτια.

Μ’ είδαν προσπέρασαν
όσοι αγαπάω.
Μόνος απόμεινα
κι έρημος πάω.

Τώρα θανάσιμη
νύχτα με ζώνει
Μέσα μου ογκώνονται
οι άφραστοι πόνοι.

Αεροσαλεύουνε
κρίνοι και χέρια.
Ήλιοι τα πρόσωπα,
μάτια τα’ αστέρια.

Είναι και ανάμεσα
σ’ όλα η Αγάπη.
Στο πρωτοφίλημα
κόρη που εντράπη.

Κι όλο μακραίνουνε
πύργοι, παλάτια.
Κλαίνε μου οι θύμησες
κλαίνε τα μάτια…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here