«Να ‘ταν ο πόλεμος χορός», η νέα δισκογραφική εργασία του Παντελή Θαλασσινού σε στίχους Κώστα Φασουλά…

Δέκα καινούρια τραγούδια με τη μουσική του Παντελή Θαλασσινού και τους στίχους του Κώστα Φασουλά, συνθέτουν την δισκογραφική έκδοση με τίτλο «Να ‘ταν ο πόλεμος χορός». Πρόκειται για πρωτότυπο υλικό, σε μουσική και σε στίχο, το οποίο βασίζεται στον κόσμο του παραδοσιακού παιχνιδιού, αντλώντας από αυτόν τα μηνύματα, τις παραβολές, τα μυστικά σήματα και τους συμβολισμούς που κρύβουν οι «νόμοι» του.

Το αλληγορικό στοιχείο το οποίο κυριαρχεί σε όλα σχεδόν τα τραγούδια, το «ξύπνημα» μιας ξεχασμένης πολιτισμικής περιοχής, όπως αυτής του παραδοσιακού  παιχνιδιού, η προβολή του και η συνομιλία του με το σήμερα, μαζί με την ανάγκη των δυο δημιουργών να «απαντήσουν» στην αδίστακτη ταχύτητα της εποχής, προσδίδουν στα δέκα αυτά τραγούδια το  ιδιαίτερο σήμα μιας ξεχωριστής δισκογραφικής εργασίας.

Τραγουδούν, εκτός από τον Παντελή Θαλασσινό, η Νάνα Μπινοπούλου στην «Τυφλόμυγα- Μεγάλωσα με όνειρα» και η Φαίδρα Θαλασσινού στον «Μονόλογο της κούκλας».

Τις ενορχηστρώσεις έκαναν ο Πέτρος Βαρθακούρης και ο Λευτέρης Χαβουτσάς, οι οποίοι μαζί με τον Παντελή είναι οι βασικοί μουσικοί του δίσκου.

cd_thalassinos_2016

*Το κείμενο των δυο δημιουργών για τον δίσκο:

Μα τον θεό δε μας τον έμαθε κανείς
Όταν παιδιά γυρίζαμε τις γειτονιές
Από την ανταρσία τα μάτια μας γεμάτα πιτσιλάδες κίτρινες
Σα θειαφισμένο αμπέλι…
Ζήσιμος Λορεντζάτος

Τα τραγούδια είναι όπως οι άνθρωποι. Αυτοί που συναντάς για πρώτη φορά. Και μαζί τους δένεσαι. Γίνονται φίλοι σου, συνοδοιπόροι, συνομιλητές ονείρων.
Κάπως έτσι υπήρξε και η δική μας συνάντηση με τα δέκα αυτά τραγούδια. Με γόνατα γρατζουνισμένα με πυλό και χρώματα στα χέρια, βρεθήκαμε στην καθαρή αυλή  της μνήμης. Και «παίξαμε». Και «είδαμε» πολλά! Τη μάνα να κάνει το σταυρό της,  το μοναχικό κορίτσι να «γυμνάζεται» και να προειδοποιείται  με το Κουτσό, για κεινη τη μοναξιά που θα συναντήσει στο κόσμο των μεγάλων, παιδιά να παίζουν Πετροπόλεμο, υπηρετώντας την αιώνια αντιπαλότητα των ανθρώπων, την κοπέλα με τα ξέπλεκα μαλλιά, να γοητεύεται με το άγνωστο παίζοντας την Τυφλόμυγα,  παλιούς συμμαθητές να φωνάζουν «Φτου Ξελευτερία» και να θυμούνται την Σκλαβιά και μαζί της την πικρή αλήθεια που ίδια η λέξη σηματοδοτεί.
Βαφτίσαμε τη βόλτα μας με τον τίτλο «Να΄ταν ο πόλεμος χορός». Μοιάζει με ευχή, όμως δεν είναι. Εμείς τους πολεμιστές  τους θέλουμε να χορεύουν και τους χορευτές να κοροϊδεύουν τον πόλεμο.
Παντελής Θαλασσινός – Κώστας Φασουλάς

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here