Όταν ο Φίλιππος Πλιάτσικας συνάντησε τη Φιλαρμονική της Πράγας στο Ηρώδειο…

17/9/2014
Γράφει η Μαρία Αβραμίδου
Φωτογράφηση: Στέλλα Μαρκίδη
www.musiccorner.gr

Βράδυ Σαββάτου και ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου είναι γεμάτος κόσμο, η πλειονότητα του οποίου συρρέει στο Ηρώδειο. Αφορμή είναι η σύμπραξη του Φίλιππου Πλιάτσικα με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας, υπό τον τίτλο “The Other Side of Greece”. Η συγκεκριμένη παράσταση έχει ήδη διαγράψει επιτυχημένη πορεία σε πόλεις της Ευρώπης, ενώ πρόκειται να παρουσιαστεί και στην Τσεχία, στη φημισμένη Όπερα της Πράγας.

Όπως σημειώνει ο Φίλιππος Πλιάτσικας στο δελτίο τύπου της συναυλίας, «Αν ο στόχος της παράστασης αυτής στο εξωτερικό ήταν να γνωρίσουν οι ξένοι μία άλλη πλευρά της Ελλάδας, ο στόχος της παράστασης στο Ηρώδειο είναι να ξαναθυμηθούμε εμείς αυτή την άλλη πλευρά».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Λίγο μετά τις 21:00, τα φώτα στο κατάμεστο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού χαμηλώνουν και από τα μεγάφωνα ακούγεται το ποίημα του Ιωάννη Πολέμη «Τί ‘ναι η Πατρίδα μας», το οποίο διαδέχεται η live εκτέλεση του «Μοναξιά μου Όλα». Μόνο που αυτό το τόσο οικείο τραγούδι ακούγεται εντελώς καινούργιο, αλλιώτικο, χάρη στον απίστευτο ήχο της εξηνταμελούς Φιλαρμονικής, υπό τη διεύθυνση του Friedemann Riehle. Οι νέες -εξαιρετικές!- ενορχηστρώσεις του Θοδωρή Καλαντζάκου «μεταμορφώνουν» αγαπημένα τραγούδια των Πυξ Λαξ -από το «Οι Παλιές Αγάπες Πάνε στον Παράδεισο» έως το «Μια Συνουσία Μυστική» και το «Πούλα Με»- προσδίδοντάς τους απρόσμενη αίσθηση. Νομίζω ότι και ο ίδιος ο Φίλιππος Πλιάτσικας θα πρέπει να απόλαυσε το μαγικό άγγιγμα μιας κλασικής ορχήστρας πάνω σε μελωδίες άλλου ύφους, καθώς αυτή η διαδικασία ανοίγει νέους ηχητικούς και συναισθηματικούς ορίζοντες σε ακροατές και δημιουργούς. Ειδικά οι τελευταίοι είναι σαν να ανακαλύπτουν ξανά τα τραγούδια τους… Ίσως πάλι και να παρασύρονται ακούγοντας τον μαγευτικό ήχο της Φιλαρμονικής, αφού, ειδικά στην αρχή της συναυλίας, ο Φίλιππος Πλιάτσικας είχε στη φωνή του ενθουσιασμό αλλά κι ένα γλυκό τρακ, το οποίο υποχωρούσε στη διάρκεια της βραδιάς. Μιας βραδιάς που είχε και εκλεκτούς καλεσμένους…

Η είσοδος του Μπάμπη Στόκα στη σκηνή έγινε κάτω από ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Η φωνή του μεταφέρει αβίαστα συναίσθημα, ειδικά σε μπαλάντες όπως το «Όλο Μ’ Αφήνεις να Σ’ Αφήσω», ενώ μοιράστηκαν με τον Φίλιππο Πλιάτσικα και πιο καινούργια τραγούδια, όπως τα «Πού να Πάμε» και «Είναι η Αγάπη Πόλεμος».

Η έτερη μουσική καλεσμένη ήταν η φωνή του συγκροτήματος Nouvelle Vague, Liset Alea, η οποία, όπως μας ενημέρωσε ο οικοδεσπότης, έχει πίσω της μια διαδρομή που την οδήγησε «Από την Κούβα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία». Η πανέμορφη φωνή της αναδεικνύεται στο “The Other Side of Blue”, αλλά και στο τρυφερό «Για πού το ‘βαλες Καρδιά μου», του Ορφέα Περίδη, μία από τις ελάχιστες επιλογές της βραδιάς που ήταν εκτός του ρεπερτορίου των Πυξ Λαξ και νεώτερων δημιουργιών του Φίλιππου Πλιάτσικα. Αν υπάρχει κάποια σκέψη ως παρατήρηση γι’ αυτήν τη συναυλία είναι ότι περίμενα στην επιλογή των τραγουδιών να υπάρχουν και ένα δύο εμβληματικά τραγούδια του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι. Όχι μόνο θα ήταν υπέροχη η ερμηνεία τους από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα, αλλά αυτοί είναι οι συνθέτες που μου έρχονται αυτόματα στο μυαλό όταν σκέφτομαι την Ελλάδα και τη μουσική της…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αυτή όμως «Η Άλλη Πλευρά της Ελλάδας» αναδείχθηκε στη συναυλία μέσω της ποίησης. «Η Πόλις» του Καβάφη αποδόθηκε εξαιρετικά επί σκηνής από τον Αιμίλιο Χειλάκη και τη Νάντια Σπηλιωτοπούλου, ενώ σε βίντεο υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια του Στάθη Λιβαθινού, η Κάτια Γέρου και ο Δημήτρης Ήμελλος απήγγειλαν τη «Σατραπεία». Θαυμάσιοι ήταν επίσης οι φωτισμοί της παράστασης.

Μια ακόμη ξεχωριστή στιγμή της συναυλίας προέκυψε με τη βοήθεια της τεχνολογίας, καθώς μέσω βίντεο, ο Rudolf Schenker των Scorpions συνέπραξε με τον Φίλιππο Πλιάτσικα στο “Love is the Answer”, το οποίο στη συνέχεια ενώθηκε με το «Αν θα Μπορούσα τον Κόσμο να Άλλαζα». Η Φιλαρμονική διέπρεψε και στην… κρητική σούστα στο «Απ’ την Ελπίδα Χτυπημένος», ενώ όλοι μαζί τραγουδήσαμε «Ποιος έχει Λόγο στην Αγάπη», αλλά και το “One” των U2.

Το κλείσιμο της συναυλίας έγινε σε ένα Ηρώδειο που θύμιζε γήπεδο σε καλοκαιρινή συναυλία, με όλο τον κόσμο όρθιο στη σκιά της Ακρόπολης να χειροκροτεί τραγουδώντας «Έπαψες Αγάπη να Θυμίζεις». Εξαιρετικά δυνατή στιγμή!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Περιμέναμε ανκόρ, αλλά το στερηθήκαμε και, όπως προανέφερα, προσωπικά θα ήθελα να είναι λίγο πιο ευρύ το ρεπερτόριο -μιλάμε, άλλωστε, για μια συναυλία που επιδιώκει να αναδείξει την «Άλλη Πλευρά της Ελλάδας». Όμως κοιτάζοντας τα φώτα της πόλης στο βάθος από την κορυφή του Ηρωδείου, όσο ακούγαμε τους μουσικούς της υπέροχης αυτής Ορχήστρας να ερμηνεύουν, σκεφτόμουν ότι αυτή η «Άλλη Πλευρά» -«Η Άλλη Πλευρά του Μπλε», αν προτιμάτε- βρίσκεται σε όλα αυτά που είναι ήδη μέσα μας και δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις, γιατί είναι με κάποιο τρόπο κωδικοποιημένα σαν DNA. H γλώσσα μας, η μουσική μας, η ιστορία μας… Τα όμοια αλλά και μοναδικά συναισθήματα που δημιουργεί στον καθένα μας ο συνδυασμός του λόγου με τη μελωδία –ειδικά όταν τα μοιραζόμαστε με ανθρώπους που αγαπάμε. Η Άλλη Πλευρά του Μπλε ζει μέσα στην καρδιά μας…

Αποκλειστικές φωτογραφίες του MusicCorner από τη συναυλία

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here