Ένας δίσκος ήρθε απ’ τα παλιά – 2/3/2012

Γράφει ο Τάσος Κριτσιώλης
http://vinylmaniac.madblog.gr

Ένας δίσκος ήρθε απ’ τα παλιά
Οι δίσκοι που ποτέ δεν ξεχνάμε…!

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

Η στήλη αυτή του musiccorner έχει ως στόχο να θυμίσει στους παλαιότερους και να προτείνει στους νεότερους μια σειρά από δίσκους 33 στροφών που εκδόθηκαν σε μια «χρυσή» περίοδο για το ελληνικό τραγούδι. Τότε που μεσουρανούσαν μεγάλοι συνθέτες, ποιητές και στιχουργοί, αλλά και ερμηνευτές. Τότε που ένας νέος δίσκος του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκι, του Ξαρχάκου, του Μούτση, του Λοΐζου και τόσων άλλων σπουδαίων μουσικών αποτελούσε καλλιτεχνικό και πολιτισμικό γεγονός!

Οι δίσκοι που θα παρουσιάσουμε, χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Σε αυτούς που σήμερα χαρακτηρίζονται «κλασικοί» κι έγραψαν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό τραγούδι, αλλά και σε κάποιους που μπορεί να μην είχαν την αποδοχή και την «αναγνωρισιμότητα» που τους άξιζε την εποχή που εκδόθηκαν, κρύβουν όμως «διαμάντια» που έστω και μετά από τόσα χρόνια δεν είναι αργά να βγουν στην επιφάνεια…

———————————————————–

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ – ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
«13 ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ» (MINOS MSM 202)

Το 1974, ο Γιώργος Κατσαρός και ο Πυθαγόρας συμπλήρωσαν μια δεκαετία γεμάτη μεγάλες επιτυχίες που μέχρι σήμερα δεν έπαψαν ποτέ ν’ ακούγονται στα μέσα ενημέρωσης και στα νυχτερινά κέντρα. Η συνεργασία των δύο στενών φίλων ήταν συνεχής και πέρα από τα «σκόρπια» τραγούδια στις 45 στροφές, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 επεκτάθηκε και στους μεγάλους δίσκους 33 στροφών που είχαν αρχίσει πλέον να κυριαρχούν στην αγορά.

Έτσι, γύρω στην άνοιξη του 1974 κυκλοφορούν οι «13 περιπτώσεις» με ερμηνευτές τον Γιάννη Καλατζή και τη Λίτσα Διαμάντη, οι οποίοι και στο παρελθόν είχαν συνεργαστεί με το «δίδυμο» με μεγάλη επιτυχία («Ο επιπόλαιος», «Κυρα-Γιώργαινα», «Ο Σταμούλης ο λοχίας», «Δεν υπάρχει ευτυχία» κ.α.).

Το εν λόγω άλμπουμ περιλαμβάνει 13 τραγούδια που μιλάνε κυρίως για τον έρωτα και την αγάπη. Έτσι, ουσιαστικά ο Κατσαρός και ο Πυθαγόρας επιστρέφουν στα γνωστά «λημέρια» τους μετά από δύο δίσκους με «ειδική» θεματολογία που αφορούσαν το αλβανικό έπος («Αλβανία» με τη Μαρινέλλα το 1973) και τα προβλήματα των ανθρώπων της αγροτιάς («Ο κάμπος» με τη Δήμητρα Γαλάνη το 1974).

Η μεγαλύτερη επιτυχία του δίσκου είναι το «Άσπρα θα φορέσω» με τον Καλατζή, ο οποίος βρισκόταν ακόμη στο απόγειο της καλλιτεχνικής του πορείας και της αποδοχής από τον κόσμο. Από εκεί και πέρα, ακούστηκαν λίγο έως πολύ τα «Σου σκάλισα καΐκι», «Παναγιά μου-Παναγιά μου» και «Τα χείλη μου οι προδότες» (κατά τη γνώμη μου η καλύτερη στιγμή του άλμπουμ), ενώ περιλαμβάνεται και το «Έτσι ειν’ η ζωή παππούλη» το οποίο είχε κυκλοφορήσει σε δίσκο 45 στροφών στα τέλη του 1973.

Σημειωτέον ότι τα τέσσερα από τα πέντε τραγούδια που λέει η Διαμάντη (με εξαίρεση το «Τον Γενάρη, τον Φλεβάρη») συμπεριλήφθηκαν λίγους μήνες αργότερα στον τρίτο προσωπικό δίσκο της, όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή. Δεύτερες φωνές σ’ αυτά, κάνει ο Γιάννης Πάριος…

Στο εσώφυλλο του άλμπουμ υπάρχουν φωτογραφίες δημιουργών κι ερμηνευτών, αλλά καμία πληροφορία για τους υπόλοιπους συντελεστές του…

Τα τραγούδια του δίσκου
01. Άσπρα θα φορέσω (Γ. Καλατζής)
02. Σου σκάλισα καΐκι (Γ. Καλατζής)
03. Παναγιά μου-Παναγιά μου (Λ. Διαμάντη)
04. Γειτονιά μου παιδική (Γ. Καλατζής)
05. Δεν σε γνωρίζω (Λ. Διαμάντη)
06. Από την Σάμο στον Τσεσμέ (Γ. Καλατζής)
07. Και μη χειρότερα (Γ. Καλατζής)
08. Τι σημασία (Λ. Διαμάντη)
09. Στον καφενέ της Λεπενούς (Γ. Καλατζής)
10. Τον Γενάρη τον Φλεβάρη (Λ. Διαμάντη)
11. Καταραμένη θύμηση (Γ. Καλατζής)
12. Τα χείλη μου οι προδότες (Λ. Διαμάντη)
13. Έτσι ειν’ η ζωή παππούλη (Γ. Καλατζής) 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
«ΟΤΙ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ… ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ» (MINOS MSM 434)

Ο Γιώργος Μαρίνος είναι σίγουρα ένα από τα πιο ταλαντούχα πλάσματα που γεννήθηκαν σ’ αυτή τη χώρα, σε οποιονδήποτε χώρο. Ο μοναδικός Έλληνας σόουμαν όλων των εποχών, αν αποφάσιζε να φύγει στο εξωτερικό είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα έκανε μια πολύ σπουδαία καριέρα. Δεν είναι και λίγο πράγμα επί 17 ολόκληρα χρόνια να γεμίζει κάθε βράδυ η «Μέδουσα» στου Μακρυγιάννη από το κοινό που ήθελε να τον απολαύσει στα πρωτοποριακά και αξεπέραστα προγράμματα που έφτιαχνε!

Κι όμως. Όσο λατρεύτηκε από τον κόσμο επί σκηνής, τόσο οι δισκογραφικές απόπειρές του δεν είχαν την αναμενόμενη απήχηση. Μεμονωμένες επιτυχίες κατά καιρούς έκανε (με κορυφαία το «Κάνε μου λιγάκι μμμ…»), όχι όμως και πωλήσεις ανάλογες του καλλιτεχνικού διαμετρήματός του και της αποδοχής που είχε από το κοινό…

Πάνω-κάτω το ίδιο συνέβη και με το άλμπουμ  «Ότι ανεβαίνει… κατεβαίνει» που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1982. Ήταν η εποχή που ο Χάρρυ Κλυνν είχε ήδη γίνει «καθεστώς» στη δισκογραφία με εκατοντάδες χιλιάδων πωλήσεις των σατιρικών δίσκων που έβγαζε και η MINOS θέλησε ν’ «απαντήσει» με τον Μαρίνο στο ανάλογο είδος. Όχι ότι οι δικοί του υστερούσαν σε κάτι έναντι του «αντιπάλου» του, απλώς δεν είχαν την ανάλογη εμπορική επιτυχία…

Το ύφος του εν λόγω άλμπουμ δεν έχει μεγάλη διαφορά από τα προηγούμενα του δημοφιλούς σόουμαν. Σε αντίθεση με τον Κλυνν, αυτός εστίασε κυρίως στο μουσικό κομμάτι και λιγότερο στην πρόζα κι έτσι του έδιναν τραγούδια πολλοί κι εκλεκτοί δημιουργοί.

Εδώ λοιπόν συναντάμε τον Γιώργο Κατσαρό, τον Κώστα Τουρνά, τη Δάφνη Γεωργίου (τέως Ζούνη), τον μόνιμο συνεργάτη και μαέστρο του Μαρίνου Νίκο Δανίκα, αλλά και τον Γιάννη Πάριο που κατά τη γνώμη μου έχει γράψει το ωραιότερο κομμάτι του δίσκου. Ο λόγος για το «Σ’ αγαπώ μα δε σε θέλω», το οποίο ο σόουμαν ερμηνεύει υπέροχα. Πάντως, θεωρώ ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να το είχε ηχογραφήσει και ο ίδιος ο δημιουργός του, αφού ταίριαζε «γάντι» στη μαγευτική φωνή που είχε κάποτε…

Όσο για τα κείμενα πρόζας, είναι γραμμένα από τον Γιάννη Ξανθούλη (επίσης στενό συνεργάτη του Μαρίνου) και δίνουν μιαν άκρως εύθυμη πινελιά στο άλμπουμ, ερμηνευμένα μοναδικά από τον σόουμαν που είχε τον τρόπο να τους βάζει τη δική του σφραγίδα…

Το ομότιτλο τραγούδι ακούστηκε πολύ εκείνη την εποχή, όπως και το «Κουκουρούκουκού σουπίτσα». Υπάρχουν όμως και ορισμένες υπέροχες μπαλάντες όπως το «Θα σε θυμάμαι κάθε Σεπτέμβρη», «Τι Κυριακή κι αυτή» και «Η μπαλάντα της Κυριακής» και τα πιο ρυθμικά «Ξεχασμένες αγάπες» και «Δωσ’ μου, δωσ’ μου» που αξίζει τον κόπο να τα ανακαλύψετε αν έχετε ή προτίθεστε ν’ αγοράσετε αυτό το άλμπουμ…

Παραγωγός ήταν ο Ηλίας Μπενέτος και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γαβριήλ Παντζή και βοηθό τον Δημήτρη Καραβάκη. Τις ενορχηστρώσεις και τη διεύθυνση ορχήστρας επιμελήθηκαν οι Χάρης Ανδρεάδης, Γιώργος Κατσαρός, Νίκος Ιγνατιάδης και Νίκος Δανίκας.

Τα τραγούδια του δίσκου
01. Ότι ανεβαίνει κατεβαίνει (Δ. Γεωργίου-Τ. Καρνάτσου)
02. Σ’ αγαπώ μα δε σε θέλω (Γ. Πάριου)
03. Το σύστημα (Γ. Κατσαρού-Χρ. Στίππα)
04. Περί ανέμων και υδάτων (Γ. Κατσαρού-Χρ. Στίππα)
05. Ξεχασμένες αγάπες (Δ. Γεωργίου-Τ. Καρνάτσου)
06. Η μπαλάντα της Κυριακής (Γ. Κατσαρού-Δ. Ιατρόπουλου)
07. Πειρατικοί σταθμοί (Α’ μέρος) (Κείμενα: Γ. Ξανθούλη)
08. Κουκουρουκουκού σουπίτσα (Ν. Δανίκα-Γ. Ξανθούλη)
09. Πειρατικοί σταθμοί (Β’ μέρος) (Κείμενα: Γ. Ξανθούλη)
10. Δωσ’ μου, δωσ’ μου (Κ. Τουρνά)
11. Αναζητήσεις (Κείμενα: Γ. Ξανθούλη)
12. Θα σε θυμάμαι κάθε Σεπτέμβρη (Γ. Κατσαρού-Μ. Κουφιανάκη)
13. Τι Κυριακή κι αυτή (Κ. Τουρνά-Μ. Κουφιανάκη)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here