Βρεθήκαμε στο jazz party της Μαρίζας Ρίζου στον Σταυρό του Νότου!

2/4/2013
Γράφει η Μαρία Αβραμίδου
Φωτογράφηση: Μάριος Γκούβας
www.musiccorner.gr
(Χορηγός Επικοινωνίας)

Φθάνοντας στη σκηνή του «Σταυρού του Νότου Plus» την περασμένη Πέμπτη 28 Μαρτίου, ομολογώ ότι απόρησα που η αίθουσα ήταν ήδη σχεδόν κατάμεστη! Επειδή προσωπικά ακούω ελάχιστη ξένη μουσική, δεν φανταζόμουν ότι τζαζ και swing έχουν σήμερα τόσο μεγάλο ακροατήριο στην Ελλάδα. Προφανώς έκανα λάθος, αφού, όπως με ενημέρωσε η καλή συνάδελφος Ελένη Λαμπράκη, μαζί με την οποία παρακολουθήσαμε τη βραδιά, αυτά τα μουσικά είδη γνωρίζουν άνθιση τα τρία τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Η δε Μαρίζα Ρίζου, η οποία παρουσίαζε εκείνο το βράδυ τον πρώτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο «Γλυκό Πρωί», έχει ξεχωρίσει χάρη σε τραγούδια που συνδυάζουν την ατμόσφαιρα της τζαζ με σύγχρονες πινελιές.

Λίγο πριν από την έναρξη του live, η νεαρή καλλιτέχνις παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στο Music Corner:

Music Corner: Καλοτάξιδο το καινούργιο σου CD! Θέλεις να μας πεις δύο λόγια γι’ αυτήν την πρώτη σου δισκογραφική δουλειά και για το τι μας έχεις ετοιμάσει γι’ απόψε;
Μαρίζα Ρίζου: Το πρώτο αυτό CD κυκλοφόρησε πριν από περίπου ένα μήνα. Είναι μια δουλειά για την οποία είμαι πάρα πολύ περήφανη. Έχει γίνει πάρα πολλή δουλειά και νομίζω μπορεί να το καταλάβει κανείς αυτό με το πρώτο άκουσμα. Είναι ένας δίσκος ο οποίος φλερτάρει πολύ με τον ήχο μιας big band. Λέω «φλερτάρει» γιατί η κανονική big band έχει δεκατρία πνευστά και όχι πέντε που έχουμε εμείς. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, έχει κι άλλου τύπου κομμάτια. Μέσα από αυτό το δίσκο, φανερώνεται η μεγάλη μου αγάπη για τον ήχο των πνευστών. Απόψε θελήσαμε να κάνουμε ένα full band live, δηλαδή να είναι εδώ όλη η μπάντα, όλοι οι μουσικοί που έχουν συμμετοχή στον δίσκο και είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη! Είμαι λίγο σαν παιδάκι στο λούνα παρκ, γιατί δεν μπορώ να το κάνω αυτό το πράγμα κάθε μέρα και είναι πολύ καλή ευκαιρία. Είναι ένα live το οποίο φυσικά δεν θα έχει μόνο τα κομμάτια του δίσκου, αλλά και διάφορες αγαπημένες διασκευές και από άλλα είδη μουσικής, τα οποία είναι διασκευασμένα με αυτόν τον τρόπο και με αυτόν τον ήχο.

Music Corner: Οι περισσότεροι σε γνωρίζουμε μέσα από μία διασκευή, τη «Bossa Nova του Ησαΐα». Σε φόβισε καθόλου το γεγονός ότι διασκεύασες ένα τόσο αγαπητό κομμάτι;
Μαρίζα Ρίζου: Με φόβισε στην αρχή για τους μεγάλους φαν του Φοίβου Δεληβοριά, κυρίως, το πώς θα το πάρουν, γιατί ήμουν κι εγώ μεγάλη του θαυμάστρια και συνεχίζω να είμαι. Με φόβισε από την άποψη ότι μπορεί να τους φαινόταν πολύ ξένο και πολύ περίεργο. Παρ’ όλα αυτά οι αντιδράσεις ήταν πολύ θετικές, ειδικά από τους φαν του Φοίβου! Λέγανε ότι τους πήρε λίγο χρόνο να του ακούσουν έτσι όπως το άκουσα εγώ στ’ αυτιά μου και έτσι όπως το έδωσα στον κόσμο…

Music Corner: Αυτή η διασκευή ήταν όμως ταυτόχρονα μια ευκαιρία να ακούσουμε ξανά το τραγούδι με διαφορετικό τρόπο, ίσως και να το δούμε λίγο αλλιώτικα…
Μαρίζα Ρίζου: Έτσι ακριβώς! Και τελικά άρεσε πολύ, οπότε είμαστε μια χαρά!

Music Corner: Αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να έχουμε τελειώσει την ίδια σχολή, Επικοινωνία και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πώς έγινε η δική σου στροφή από τη δημοσιογραφία στο τραγούδι;
Μαρίζα Ρίζου: Ήταν όλα κανονισμένα! Ήταν ένα σχέδιο απ’ την αρχή, είχα στο μυαλό μου ότι πρέπει να έχω ένα Plan B για να κάνω το Plan A -το οποίο ήταν εξ αρχής η μουσική- και να μην κάνω εκπτώσεις σε αυτά που θέλω. Τα ΜΜΕ ήταν η μόνη σχολή στην οποία ήθελα να πάω και μου άρεσε πολύ, ήταν ενδιαφέρουσα. Η στροφή, λοιπόν, δεν ήταν δύσκολη, ήταν τελείως συνειδητή, δεν γινόταν αλλιώς.

Music Corner: Από τον τίτλο του CD σου που είναι «Γλυκό Πρωί», υποψιάζομαι ότι έχεις γενικά αισιόδοξη στάση απέναντι στη ζωή. Αυτό ισχύει ακόμη και τώρα, στα δύσκολα;
Μαρίζα Ρίζου: Δεν υπάρχει άλλος δρόμος απ’ την αισιόδοξη οπτική των πραγμάτων! Δεν νομίζω ότι αλλάζει κάτι διαφορετικά. Μπορούμε να μιζεριάζουμε όλη μέρα, να κάτσει ο καθένας στο σπίτι του, να μην κάνει απολύτως τίποτα, να μην κυνηγήσει τα όνειρά του… Δεν θα πάρω! Δεν με αφορά καθόλου αυτό! Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει, θα ξέρω ότι προσπάθησα. Νομίζω ότι είναι μονόδρομος η αισιόδοξη ματιά πλέον, στη φάση ειδικά που είμαστε!

Music Corner: Υπάρχουν σχέδια και για άλλες εμφανίσεις πέραν της αποψινής;
Μαρίζα Ρίζου: Συζητάμε για κάποια άλλα live τον Μάιο, συζητάμε για εμφανίσεις σε φεστιβάλ το καλοκαίρι εκτός Αθηνών αλλά και εντός. Δεν υπάρχει όμως ακόμη κάτι οριστικό και ανακοινώσιμο.

Λίγο μετά τις 22:30, στη σκηνή προβάλλονται εικόνες με τη Μαρίζα και τη μπάντα της στις πρόβες και την ηχογράφηση του «Μια Άλλη Ευτυχία», τραγουδιού που έγινε ραδιοφωνική επιτυχία. Η Μαρίζα, με εντυπωσιακό κόκκινο φόρεμα και μπαλαρίνες, για να μπορεί να χορεύει άνετα, ανεβαίνει στη σκηνή μαζί με τους εξαιρετικούς μουσικούς της κι απ’ το πρώτο κι όλας κομμάτι, μετατρέπει τον Σταυρό του Νότου σε jazz club! Μάλιστα, αν όλη η μπάντα ήταν ντυμένη ομοιόμορφα, θα νόμιζα ότι βρισκόμουν σε κλαμπ εποχής! Μη νομίζετε όμως ότι η Μαρίζα κάνει κάτι παλιομοδίτικο. Αντιθέτως, παίρνει όλα τα καλά στοιχεία από την ατμόσφαιρα εποχής και την ιδιαίτερη αύρα που έχει η τζαζ και τα φέρνει στο σήμερα, μέσα από τη φρεσκάδα και την αμεσότητα που διαθέτει η ίδια ως προσωπικότητα. Άνετη και επικοινωνιακή, μιλά πολύ με τον κόσμο και, πάνω απ’ όλα χαίρεται τόσο πολύ αυτό το οποίο κάνει, που έχει τη δυνατότητα να το περνά αβίαστα στο κοινό. Σου μεταδίδει επίσης μια ισχυρή αίσθηση ευεξίας, εξαιρετικά πολύτιμη και σπάνια στις μέρες μας. Όσο για την εννεαμελή μπάντα της, εντυπωσιάζει τόσο με τον αριθμό των μουσικών – «Φοβόμασταν λίγο μήπως εμείς πάνω στη σκηνή είμαστε περισσότεροι από εσάς κάτω!», αστειεύτηκε κάποια στιγμή η Μαρίζα!-, όσο και με τον ιδιαίτερο και πλήρη ήχο που δημιουργείται κατά κύριο λόγο από τα πνευστά.

Η πρώτη διασκευή της βραδιάς, η οποία περιλαμβάνεται και στον δίσκο της, είναι αυτή του «Πόσο Λυπάμαι». Η Μαρίζα τη «δένει» με το “Sing It Back”, ενώ ταιριάζει αντίστοιχα το “Dream a Little Dream of Me” με το «Είμαι Ερωτευμένος με τα Μάτια σου», ενορχηστρωμένο και ερμηνευμένο σε jazz – swing εκδοχή.

Η «Απάθεια» είναι, όπως μας λέει, το πιο απαισιόδοξο στιχουργικά κομμάτι του νέου δίσκου, το οποίο βρίσκει ωστόσο αισιοδοξία χάρη στη μουσική και την ενορχήστρωση, ενώ αναφέρεται ιδιαίτερα στην «Παράταση», ένα ντουέτο που έχει στον δίσκο με τον Θέμη Καραμουρατίδη. Επειδή ο συνθέτης απουσιάζει για συναυλία στην Αλεξανδρούπολη, μιλά για τη Μαρίζα μέσω βίντεο, αστειευόμενος ότι τον εκτιμά τόσο πολύ που κανόνισε την ημερομηνία της συναυλίας χωρίς να τον ρωτήσει καν, αν μπορεί να έρθει στην παρουσίαση! Της το συγχωρεί όμως, αφού τη θεωρεί μεγάλο ταλέντο!

Το πρώτο μέρος της συναυλίας τελειώνει με το ομότιτλο του δίσκου, το «Γλυκό Πρωί» και την αγγλόφωνη εκδοχή του “Meglio Stasera”, σε ατμόσφαιρα πάρτι. Το δεύτερο ανοίγει με μια αύρα πιο ρομαντική, επιβεβαιώνοντας μία από τις πιο έξυπνες κινήσεις της Μαρίζας: Την επιλογή της να ενώνει κλασικά τραγούδια με τα καινούργια της, κάνοντάς τα όλα να μοιάζουν το ίδιο οικεία. Κάπως έτσι, το “Dance Me to the End of Love” ενώνεται με το δικό της «Θυμωμένο Βαλς», ενώ η ίδια κερδίζει της εντυπώσεις με την ερμηνεία της στο “A Natural Woman”.

Ακολουθεί -τί άλλο;- η «Bossa Nova του Ησαΐα», με το σχόλιο της Μαρίζας ότι ξέχασε να ευχαριστήσει στο CD τον Φοίβο Δεληβοριά! Αν τυχόν ο τραγουδοποιός της κρατούσε μούτρα γι’ αυτό το λόγο, θα τη συγχωρούσε αμέσως, αν άκουγε τόσο τον χαμό που έγινε με το που είπε η Μαρίζα το τραγούδι του, όσο και την εντελώς ξεχωριστή ερμηνεία της στο «Με τα Μάτια Κλειστά», το οποίο ακολούθησε! Είναι από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια και παραδέχομαι ότι, αν και δεν θα το φανταζόμουν εύκολα ερμηνευμένο σαν τζαζ μπαλάντα, η Μαρίζα το έκανε εντελώς δικό της.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με την ίδια να ευχαριστεί όλους -μα όλους!- τους συντελεστές του δίσκου, τους γονείς της, τους φίλους της, τους μουσικούς και τους συνεργάτες της, πολλοί από τους οποίους ήταν παρόντες –ανάμεσά τους, ο Αλέξανδρος Μπελλές, η Βικτωρία Ταγκούλη και η Μαρία Παπαγεωργίου. Η πιο χαρακτηριστική εικόνα ήταν, ωστόσο, αυτή της Μαριέττας Φαφούτη, η οποία κινηματογραφούσε πολλές στιγμές της συναυλίας!

Και το jazz party της Μαρίζας δεν θα μπορούσε παρά να κλείσει με την επιτυχία της, «Μια Άλλη Ευτυχία» -ήταν και το ανκόρ της, άλλωστε, μαζί με τη «Bossa Nova του Ησαΐα»-, συνδυασμένη με δύο κλασικά κομμάτια: “Twist and Shout”, με τη «χορωδιακή» συμμετοχή όλων μας, και “Sing, Sing, Sing”. Δεν ξέρω αν όλοι χόρεψαν swing εκείνο το βράδυ, ωστόσο είμαι σίγουρη ότι όλοι όσοι ακούσαμε τη Μαρίζα και τη μπάντα της, φύγαμε από τον «Σταυρό του Νότου» με ένα χαμόγελο στα χείλη και στην καρδιά!

Στην παράσταση έπαιξαν οι μουσικοί:
Βαγγέλης Κατσαρέλης: Τρομπέτα
Γιώργος Ζαρέας: Τρομπόνι
Αδάμ Δόγκας: Άλτο σαξόφωνο/κλαρινέτο
Λευτέρης Δερλός: Τενόρο σαξόφωνο
Κώστας Καραγιάννης: Βαρύτονο σαξόφωνο
Δημήτρης Σιάμπος: Κιθάρες
Μάρκος Χαϊδεμένος: Πιάνο
Πέτρος Σταμέλος: Ηλεκτρικό μπάσο/κοντραμπάσο
Γιώργος Κασαβέτης: Τύμπανα

Ενορχηστρώσεις: Δημήτρης Σιάμπος

Το άλμπουμ «Γλυκό Πρωί» κυκλοφορεί από την Phonograph Music Productions.

Αποκλειστικές φωτογραφίες του MusicCorner από το live


***Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here