Πόσα συναισθήματα μπορούν να χωρέσουν σε ένα Small Café;

27/3/2012
Γράφει η Μαρίνα Σκοπελίτου
Φωτογράφηση: Μίνα Θεοχάρη
www.musiccorner.gr
(Χορηγός Επικοινωνίας)

Σε μία από τις πόλεις όπου γεννήθηκε και άνθισε το ρεμπέτικο τραγούδι στις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα βρέθηκε για να τραγουδήσει μία γυναίκα που μέχρι και σήμερα συνεχίζει να αγαπά και να υπηρετεί με συνέπεια το είδος. Με άλλα λόγια, η Μαριώ βρέθηκε στον Πειραιά, και συγκεκριμένα στο Small Café, για να μας χαρίσει μια βραδιά γεμάτη ρεμπέτικους και όχι μόνο ήχους. Βεβαίως δεν ήταν μόνη της. Η Ζωή Παπαδοπούλου με την όποια συνεργάζεται εδώ και αρκετούς μήνες στις «Διαδρομές», ο Δημήτρης Λίβανος (μπουζούκι) και ο Παναγιώτης Παπαγεωργίου (πιάνο – ενορχήστρωση) συμπλήρωναν την τετράδα που γέμισε την Πέμπτη 22 Μαρτίου τη σκηνή του Small Café.

Η ώρα ήταν πλέον έντεκα όταν η Ζωή Παπαδοπούλου πήρε το μικρόφωνο για να ανοίξει τη μουσική μας βραδιά με το τραγούδι «Τατουάζ» από τη δεύτερη δισκογραφική της δουλειά. Συνέχισε με δύο τραγούδια του μεγάλου Μάνου Χατζιδάκι, το «Παναγία των Πατησίων» και το «Άσπρο περιστέρι» και το δικό της «Αχ και να σ’ είχα εδώ» με το οποίο έγινε γνωστή πριν από μερικά χρόνια.

Η μελωδική φωνή της Ζωής Παπαδοπούλου και τα όμορφα αυτά τραγούδια άνοιξαν δυναμικά μία βραδιά η οποία συνεχίστηκε εξίσου δυναμικά μετά τη εμφάνιση της Μαριώς. Τα πρώτα δύο τραγούδια που επέλεξε να ερμηνεύσει η Μαριώ ήταν το «Μην κλαις» και το «Δε λες κουβέντα».

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα ακόμα όμορφα τραγούδια ακούσαμε εκείνο το βράδυ, όχι μόνο από τις δύο κυρίες αλλά και από τον Δημήτρη Λίβανο και τον Παναγιώτη Παπαγεωργίου, οι οποίοι απέδειξαν ότι εκτός από άψογοι μουσικοί είναι και πολύ καλοί τραγουδιστές! Κάποια από αυτά ήταν το «Μες τον πράσινο το μύλο», το «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια», το «Πίνω και μεθώ», το «Μου ‘φαγες όλα τα δαχτυλίδια», το «Μία είναι η ουσία», το «Μη μου ξαναφύγεις πια» του Βασίλη Τσιτσάνη, το «Τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα» και το «Όσοι γίνουν πρωθυπουργοί» του Μάρκου Βαμβακάρη.

Η ώρα κόντευε δύο όταν η Μαριώ έμεινε μόνη της στη σκηνή για να κλείσει το πρόγραμμα τραγουδώντας κάποια κομμάτια που δεν ξέρω αν υπάρχει πιθανότητα να αφήσουν κάποιον ασυγκίνητο. Ποιος θα μπορούσε να μην αισθανθεί κάτι ακούγοντας το  «Δίχτυ», το «Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι» ή το «Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια» στο οποίο η Μαριώ ήταν απλά συγκλονιστική;

Έτσι πέρασε, λοιπόν, εκείνο το βράδυ στο Small Café με τους ήχους τραγουδιών γνωστών και αγαπημένων, που επιλέχθηκαν χωρίς χρονικούς ή τοπικούς περιορισμούς με μόνο κριτήριο την καλλιτεχνική τους αξία. Κάποια από αυτά μας ξεσήκωσαν και έκαναν κάποιες από τις κυρίες του κοινού να σηκωθούν από τη θέση τους ενώ κάποια άλλα μας μελαγχόλησαν λιγάκι. Όλα όμως ανεξαιρέτως άγγιξαν την καρδιά μας…

Το συστατικό που έδινε το κάτι παραπάνω στην έτσι και αλλιώς επιτυχημένη συνταγή ήταν τα καυστικά και καίρια σχόλια της Μαριώς για την πολιτική κατάσταση της χώρας μας τα οποία δυστυχώς κωλύομαι να μεταφέρω …καθώς ήταν υπέρ του δέοντος πιπεράτα!

Δεν χρειάστηκαν λοιπόν πολλά πράγματα για να περάσουμε καλά την περασμένη Πέμπτη το βράδυ. Ένας μικρός χώρος και η καλή μουσική ήταν αρκετά. Βεβαίως, το δεύτερο συστατικό ήταν αποτέλεσμα της σύμπραξης δύο πολύ καλών μουσικών και δύο εξαιρετικών ερμηνευτριών που αν και ανήκουν σε διαφορετικές γενιές έχουν κάτι κοινό, το χάρισμα να βιώνουν και να μεταδίδουν τα συναισθήματά του κάθε τραγουδιού που ερμηνεύουν! Αυτό το χάρισμά τους ήταν που έκανε ένα  Small Café να χωρέσει άπειρα συναισθήματα εκείνη τη βραδιά…

Διαβάστε στη συνέχεια τις δηλώσεις της Μαριώς και της Ζωής Παπαδοπούλου λίγο πριν από την έναρξη του προγράμματός τους:

Musiccorner: Ζωή εμφανίζεσαι για ακόμα μία φορά εδώ στο Small Café. Να φανταστώ ότι σου πάει αυτός ο χώρος;
Ζωή Παπαδοπούλου: Ναι, χαίρομαι κάθε φορά που βρίσκομαι σε αυτό το χώρο. Αυτή τη φορά όμως είναι μία ειδική περίσταση και η χαρά είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Musiccorner: Βέβαια, αφού αυτή τη φορά δεν παρέλειψες να φέρεις μαζί σου και τη Μαριώ…! Θα ήθελες να μας πεις δύο λόγια για τη σημερινή σας εμφάνιση;
Ζωή Παπαδοπούλου: Αυτό που θα ακούσετε είναι το σμίξιμό μας με τη Μαριώ που έχει ξεκινήσει από το καλοκαίρι. Θα ακούσετε τραγούδια πολύ αγαπημένα, παλιά λαϊκά, πιο σύγχρονα και κάποιες διασκευές. Επίσης, το πρόγραμμα θα είναι πιο ακουστικό με μπουζούκι και πιάνο από δύο μουσικούς τον Δημήτρη τον Λίβανο και τον Παναγιώτη Παπαγεωργίου.

Musiccorner: Φαντάζομαι ότι θα ακούσουμε και κάποια τραγούδια από την νέα σου δισκογραφική δουλειά;
Ζωή Παπαδοπούλου: Όχι, δεν θα παίξουμε κάποιο από αυτά τα τραγούδια.

Musiccorner: Παρόλα αυτά θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι σχετικά με αυτή τη νέα δουλειά η οποία θα κυκλοφορήσει με τον τίτλο «Ξαναγεννήσου». Έχεις δηλώσει πως αν και αυτός είναι ο τρίτος δίσκος σου εσύ αισθάνεσαι λες και είναι ο πρώτος. Τι είναι αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι έτσι;
Ζωή Παπαδοπούλου: Νιώθω ότι περνάω την πιο συνειδητή φάση σε σχέση με αυτό που θέλω να κάνω. Μεγαλώνω και νομίζω ότι σιγά-σιγά ωριμάζω. Τα τραγούδια που έχω επιλέξει είναι τραγούδια που έχουν να κάνουν με μένα και με την παρέα μου, τα έχουν φτιάξει φίλοι μου και με βρίσκουν σε μία περίοδο που είμαι και εγώ πολύ καλά. Νομίζω ότι είναι τραγούδια ρεπερτορίου, είναι αυτά ακριβώς που ήθελα να πω, έχουν ψυχή, άμεσο και καθαρό στίχο και όμορφες μελωδίες.
Μαριώ: Ο δίσκος που κάνει η Ζωίτσα με τους καινούργιους αυτούς συνθέτες και στιχουργούς είναι κάτι καινούργιο και έχει να κάνει με τις συγκυρίες  που περνάμε. Αυτό αποδεικνύει ότι ο κόσμος και οι άνθρωποι της τέχνης έχουν ακόμα να δώσουν πολλά πράγματα. Η Ζωή είναι μία από τις τραγουδίστριες που μπορεί να εκφράσει και να στηρίξει τα τραγούδια που θα πει και γι’ αυτό την επέλεξαν. Πιστεύω πως μόνο όταν συμβαίνει κάτι κάπου, όπως αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας, μπορούν να γραφτούν καλά τραγούδια.

Musiccorner: Πιστεύετε δηλαδή ότι αυτή η συγκυρία είναι ίσως μία ευκαιρία για τους καλλιτέχνες;
Μαριώ: Ακριβώς. Και οι ρεμπέτες όταν έγραψαν αυτά τα τόσο ωραία τραγούδια, περνούσαν κάτι ανάλογο. Πάντα υπάρχουν καλοί συνθέτες και στιχουργοί για να γράψουν τραγούδια. Για παράδειγμα ο Δημήτρης ο Λίβανος, που είναι χρόνια μαζί μου γράφει καταπληκτικά τραγούδια. Τώρα κάνει ένα δίσκο καινούργιο με ατόφια λαϊκά τραγούδια, τα οποία είναι μέσα από τη ζωή βγαλμένα. Σε αυτό το δίσκο θα τραγουδήσουν η Νένα Βενετσάνου, η Λιζέτα Καλημέρη και διάφοροι άλλοι τραγουδιστές. Υπάρχουν λοιπόν άνθρωποι που γράφουν για το σήμερα, για την τωρινή συγκυρία.

Musiccorner: Σήμερα τραγουδάτε εδώ στον Πειραιά, μία από τις περιοχές όπου γεννήθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι. Συμβολίζει κάτι ιδιαίτερο για εσάς αυτή η πόλη;
Μαριώ: Ο Πειραιάς μου θυμίζει τη Θεσσαλονίκη, την πατρίδα μου. Πίστευα πάντα ότι οι Πειραιώτες έχουν τον ίδιο χαρακτήρα με τους Θεσσαλονικείς. Ταιριάζουμε! Ο Πειραιάς είναι ένας ωραίος τόπος με ωραίους ανθρώπους. Είναι μάλλον η θάλασσα που μας ηρεμεί!

Musiccorner: Σε κάποιες παλαιότερες συνεντεύξεις είχατε μιλήσει για την πρώτη σας επαφή με το ρεμπέτικο τραγούδι και για την επιμονή σας να ασχοληθείτε με αυτό παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα σας. Επίσης έχετε δηλώσει  ότι το ρεμπέτικο για σας σημαίνει ελευθερία. Συνδυάζοντας τα δύο αυτά στοιχεία θα μπορούσα να πω ότι ως ένας ατίθασος χαρακτήρας βρήκατε στο ρεμπέτικο το κατάλληλο μέσο και τρόπο έκφρασης;
Μαριώ: Ο χαρακτήρας μου δεν ήταν μόνο ατίθασος αλλά και τολμηρός. Στα δικά μου τα χρόνια ήθελε τόλμη για να ασχοληθείς με αυτό το επάγγελμα το οποίο ήταν κατακριτέο. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σήμερα, τότε δεν σε είχαν καθόλου σε εκτίμηση. Τώρα βέβαια υπάρχει σεβασμός καθώς ο κόσμος ακούει πολύ το ρεμπέτικο και αρχίζει να κάνει διακρίσεις και να καταλαβαίνει ότι όλα έχουν μία ιστορία και κάπου καταλήγουν. Αλλά στην εποχή μου αυτό που έκανα ήταν τόλμημα, μη σου πω αντάρτικο. Εγώ ήμουν αντάρτισσα όχι απλά τολμηρή. Και ξέρεις είναι πολύ σημαντικό να δουλεύεις σε μία δουλειά με τέτοιες συνθήκες και να μην σε επηρεάζει. Να έχεις στο μυαλό σου ότι πρώτα απ’ όλα είναι η οικογένεια και ύστερα όλοι οι άλλοι. Ήταν πρώτα η οικογένεια μου και μετά η αγάπη για το τραγούδι το οποίο ουσιαστικά το ξεκίνησα για βιοποριστικούς λόγους, για να βοηθήσω την οικογένεια μου.

Musiccorner: Δίνετε γενικότερα την εντύπωση μίας γυναίκας που αγαπά και νοιάζεται ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους, οι οποίοι σήμερα πλήττονται σε μεγάλο βαθμό από την κρίση που βιώνουμε καθώς βλέπουν τις προοπτικές τους να χάνονται…
Μαριώ: Αυτό είναι πολύ λυπηρό και καταστροφικό για τις οικογένειες και για τους γονείς, οι οποίοι επένδυσαν στο μέλλον των παιδιών τους και ξαφνικά βλέπουν αυτό το μέλλον να γκρεμίζεται. Αυτό είναι ότι πιο φρικτό.

Musiccorner: Ποια συμβουλή θα δίνατε στους νέους ανθρώπους σήμερα;
Μαριώ: Τα παιδιά θα πρέπει να σκέφτονται θετικά! Περπάτα χαμηλά αλλά με τα μάτια ψηλά. Να προσέχουν και να κάνουν υπομονή.

Musiccorner: Και μία τελευταία ερώτηση για να μη σας κουράζουμε άλλο. Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Μαριώ: Θα πω ένα τραγούδι του Δημήτρη Λίβανου στον καινούργιο δίσκο που όπως σας είπα και πριν ετοιμάζει. Με το Δημήτρη Λίβανο έχω κάνει και άλλες δουλειές παλαιότερα και είναι ο αγαπημένος μου, τον έχω σαν παιδί μου όλα τα χρόνια συνεργασίας μας! Επίσης, πρόκειται να συνεργαστώ με τα Παιδιά της Πάτρας σε ένα σμυρναίικο τραγούδι!
Ζωή Παπαδοπούλου: Εγώ προς το παρόν τελειώνω το δίσκο που με το καλό θα κυκλοφορήσει είτε πριν το Πάσχα είτε μετά. Συνεχίζουμε στις «Διαδρομές», όπου οι εμφανίσεις θα συνεχιστούν μέχρι τα τέλη του Μαΐου και παράλληλα κάνω κάποια live για την παρουσίαση του δίσκου…

Αποκλειστικές φωτογραφίες του MusicCorner από το live


***Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here