Μια μαγική βραδιά και μια μεγάλη αγκαλιά για τον Αντώνη Τουρκογιώργη…

Γράφει η Ειρήνη Ζαβιτσάνου
Φωτογραφίες: Ματίνα Φουντούλη

Η πολυαναμενόμενη συναυλία που είχε οριστεί αρχικά για την 1η Οκτώβρη στο Κηποθέατρο Παπάγου αλλά αναβλήθηκε λόγω κακών καιρικών συνθηκών,πραγματοποιήθηκε τελικά στις 10 Οκτώβρη στο Gagarin 205. Εκεί λοιπόν έδωσαν ραντεβού όλοι οι φίλοι του Αντώνη Τουρκογιώργη σε μια προσπάθεια να τον στηρίξουν καθώς τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν για την αποθεραπεία του σε κέντρο αποκατάστασης. Η περιπέτεια της υγείας του που άρχισε τον Απρίλιο του 2010 διαρκεί δυστυχώς μέχρι και σήμερα.

tourkogiwrgis_antwnis_2018_10_001

Την μουσική αυτή βραδιά άνοιξε ο Στέλιος Ελληνιάδης, ο οποίος έκανε έναν εκτενή πρόλογο μεταφέροντάς  μας αρκετές δεκαετίες πίσω και βάζοντας μας στο κλίμα εκείνης της εποχής. Της εποχής που οι «Socrates» έκαναν τα πρώτα τους βήματα χαράσσοντας μοναδική πορεία στο χώρο τόσο της ελληνικής όσο και της διεθνούς ροκ. Να σημειώσουμε ότι απών ήταν ο Γιάννης Σπάθας για λόγους υγείας.


Τη σκυτάλη πήρε ο Αλμπέρτο Εσκενάζι,  ο οποίος διετέλεσε καθήκοντα παρουσιαστή.


Η έναρξη έγινε με τον αδερφό του Αντώνη, Άκη Τουρκογιώργη, ο οποίος βρέθηκε στη σκηνή  με τους Blue Airways και ακούσαμε δύο από τα θρυλικά τραγούδια των Socrates: «Mountains» και «Starvation» με την εξαιρετική Μαρκέλλα Παναγιώτου στα φωνητικά και τον καταπληκτικό Μάκη Γιούλη στα τύμπανα. Παρόν στη σκηνή και ο Χρήστος Δάντης που έβγαλε μια έντονη «ροκιά».  Ακολούθησε ο Κώστας Μπίγαλης, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη μνεία στον επί 30 χρόνια φίλο του Αντώνη, ευχήθηκε φυσικά ταχεία ανάρρωση και ερμήνευσε κάποιες από τις δικές του παλιές επιτυχίες.


Καθηλωτικός ο Κώστα Τουρνάς που είχε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια σκηνική παρουσία καθώς τραγούδησε αρκετές από τις μεγάλες επιτυχίες του και μας παρέσυρε …«όπου φυσάει ο άνεμος» για να καταλήξει με εξομολογητική διάθεση «για ότι έχω κάνει δεν μετανιώνω»… Η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς άκουγε στο όνομα Robert Williams, που τραγούδησε ντουέτο με τον Τουρνά τρία κομμάτια.


Ο νεαρός Γιώργος Ρους, εμφανώς …έξω από τα νερά του, έκανε την εμφάνισή του ερμηνεύοντας τις «Εξαιρέσεις». Ο Jonny Vavouras ερμήνευσε το «stand by me», καθώς και το «Blue suede shoes» ενώ  δεν παρέλειψε να μας διηγηθεί τον τρόπο γνωριμίας του με τους «Socrates» και δη με τον Αντώνη Τουρκογιώργη, τον οποίο μόλις αντίκρισε επί σκηνής στο «Κύτταρο», τον Απρίλιο του 1972, είπε «αυτό θέλω να γίνω».


Ο Νίκος Ζιώγαλας, αφιέρωσε στον Αντώνη ένα τραγούδι που είχαν ηχογραφήσει μαζί και ξέρει ότι είναι από τα αγαπημένα του: τη «Βέροια»… έπειτα, μας ξεσήκωσε με την «Βασιλική»… ο Χρήστος  Δάντης επανήλθε στη σκηνή και …βγάζοντας από την βαλίτσα εκείνο το «Παλιό παλτό» προκάλεσε ανατριχίλα, όπως συμβαίνει άλλωστε κάθε φορά που τον ακούμε να ερμηνεύει το συγκεκριμένο κομμάτι.


Ο Βαγγέλης Γερμανός ερμήνευσε τον …δικό του «Απόκληρο» και το «Που το Πας», σε ένα δικό του ρεμπέτικο τόνο. Την σκυτάλη πήρε ο Λάκης με τα Ψηλά Ρεβέρ μαζί με τον στιχουργό  Παντελή Αμπατζή και τραγούδησαν το «Γατόνι» παρακινώντας το κοινό να συμμετέχει.


Ολόκληρη ορχήστρα με κυρίαρχο το μπουζούκι και το τουμπερλέκι υποδέχθηκε τον Χρήστο Κυριαζή που τραγούδησε το «έλα μωράκι μου» και το «έχω κλάψει»… Ο Γιάννης Ζουγανέλης ακολούθησε αφιερώνοντας «την κατάρα του ροκά» στον αγαπημένο φίλο και κουμπάρο του ενώ έκανε παραλλαγή στον στίχο του «έρωτας είναι ο Γιάννης» σε …. «έρωτας είναι ο …. «Αντώνης».


Ο αγαπημένος Χρήστος Θηβαίος ερμήνευσε «τις περικοπές ενός απόκρυφου Ευαγγελίου» ενώ ήταν καθηλωτικός στον «Αμλετ της σελήνης». Ευχή του; Να βρεθεί σύντομα επί σκηνής με τον Αντώνη. Με νέο λουκ εμφανίστηκε η καταπληκτική Ελεωνόρα Ζουγανέλη τραγουδώντας «Έλα»  για να ακολουθήσει το «κόψε και μοίρασε». Ο πληθωρικός Λαυρέντης Μαχαιρίτσας τραγούδησε το «Rock ‘n Roll στο κρεβάτι» κατά τη διάρκεια της ερμηνείας ο Χρήστος Θηβαίος «όρμησε» στη σκηνή προσδίδοντας τον δικό του ιδιαίτερο τόνο.


Δύο από τις μεγαλύτερες κυρίες του ελληνικού τραγουδιού, η Ελένη Βιτάλη και η Γλυκερία καταχειροκροτούμενες, ξεσήκωσαν το κοινό ερμηνεύοντας Παπάζογλου, Σαββόπουλο και αρκετά ακόμη τραγούδια, με την εξαιρετική Βιτάλη να μας παρακινεί κάθε λίγο με το χαρακτηριστικό «πάμε ψυχούλες μου»!


Ο γερόλυκος του ελληνικού ροκ, ο αιώνιος έφηβος Βασίλης Παπακωσταντίνου μας παρέσυρε με «τις ψυχές και τις αγάπες», για να μας θυμίσει «πριν το τέλος» πως μοιάζει η σιωπή με αγάπη μεγάλη και μετά μας απογείωσε στέλνοντας χαιρετίσματα στην εξουσία αλλά και το δικό του ξεχωριστό.. μήνυμα «δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη…»


Όντως, πριν το τέλος της μαγικής αυτής βραδιάς, η σιωπή έμοιαζε με «αγάπη μεγάλη», αγάπη που ελπίζουμε να έφτασε στον Αντώνη μαζί με όλη την θετική ενέργεια και τις ευχές μας… Μια βραδιά με πολλές εναλλαγές, καλλιτέχνες που μπορεί να μη «μοιάζουν» οι μουσικές τους αλλά είχαν ένα κοινό, να προσφέρουν όλοι απλόχερα την βοήθεια τους σε έναν εξαιρετικό καλλιτέχνη, σε ένα συνάνθρωπό μας που υποφέρει. Μια βραδιά που κύλησε ομαλά από όλες τις απόψεις, με άψογη οργάνωση και λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη ότι δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου προετοιμασία και πρόβα. Όταν ο σκοπός λοιπόν είναι ιερός, όλα τα άλλα είναι πολύ μικρά και τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην θέληση ανθρώπων να προσφέρουν βοήθεια, ενίσχυση και κυρίως αγάπη σε έναν ξεχωριστό άνθρωπο…

Δήλωσαν αποκλειστικά στο MusicCorner.gr:

Άκης Τουρκγιώργης: «Είναι πράγματι συγκινητικό αυτό που συνέβη απόψε εδώ. Είναι από μόνη της μια πρωτοβουλία πολύ σημαντική και νιώθω ιδιαίτερα συγκινημένος και χαρούμενος τόσο από την συμμετοχή τόσων πολλών καλλιτεχνών , όσο και από την ανταπόκριση του κόσμου. Τους ευχαριστούμε όλους θερμά. Η συγκίνηση είναι πολύ πολύ μεγάλη…»

Χρήστος Δάντης:  «Τον Αντώνη τον αγαπώ και τον θαυμάζω απεριόριστα. Θαυμάζω την απλότητα και το ταλέντο του. Είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Τολμώ να πω ότι χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε το ελληνικό ροκ. Του χρωστάω πάρα πολλά. Εύχομαι να σταθεί γρήγορα στα πόδια του και να γυρίσει κοντά μας».

 

Δια στόματος όλων, μια ευχή: «Αντώνη γρήγορα να σταθείς στα πόδια σου και να βρεθείς κοντά μας». Συγκινητικό το να ακούς από τόσους καλλιτέχνες ότι ο Αντώνης τους «άλλαξε», ότι «του χρωστάνε αυτό που έχουν γίνει». Ελπίδα, δύναμη και αισιοδοξία. Αυτά νιώσαμε, αυτά βιώσαμε κι αυτά πήραμε μαζί μας φεύγοντας μετά από τέσσερις γεμάτες ώρες στο Gagarin. Αξίζει φυσικά να σημειωθεί ότι πέρα από τους καλλιτέχνες που προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς, το ίδιο συνέβη και με τη μουσική σκηνή «GAGARIN 205» που διέθεσε δωρεάν το χώρο για τον ιερό αυτό σκοπό. Ευελπιστούμε ότι την επόμενη φορά θα είναι και ο ίδιος ο Αντώνης στην σκηνή, να μας χαρίσει μοναδικές στιγμές και να ροκάρει όπως μόνο εκείνος ξέρει…


*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή οπτικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση