Στην Κιβωτό του Ελληνικού Τραγουδιού – 28/4/2010

 

Γράφει ο Αλέξης Λιόλης
[email protected]
28/4/2010
www.musiccorner.gr 

Ένα τραγούδι… 

«Ας μην είχες τόσα λάθη» 

Σε ποιο πρωί Πρωτομαγιάς
γέμισ’ ο δρόμος όνειρα
δεν ήταν ώρα της δουλειάς
βρήκα τον ήλιο απόμερα. 

 Ας μην είχες τόσα λάθη
μες τα μάτια απ’ τα παλιά
θα ’σουνα τώρα κοντά μου
στη χρυσή Πρωτομαγιά. 

 Σε ποια στιγμή της άνοιξης
μπήκε πρωί ο Μάης
ήρθες κι’ εσύ σαν τη σκιά
το γέλιο να μου πάρεις. 

 

 Το 1974, στο δίσκο «Καλημέρα ήλιε», ηχογραφήθηκε το τραγούδι «Ας μην είχες τόσα λάθη» σε μουσική του Μάνου Λοΐζου και στίχους του ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου. Ο Κώστας Σμοκοβίτης, που το τραγούδησε τότε, θυμάται σήμερα για μας: 

«Το “Aς μην είχες τόσα λάθη” είναι μια καταπληκτική μπαλάντα. Όταν το ηχογραφούσα, ο αείμνηστος Μάνος άκουγε πως το ερμήνευα, όπως και ο Δημήτρης και δεν χρειάστηκε να μου κάνει καμμιά διόρθωση – παρατήρηση. Διότι πάτησα πάνω στα χνάρια της φωνής του Μάνου, όπως μου το δίδαξε και έβαλα και τα δικά μου στοιχεία». 

Με αφορμή την επικοινωνία μας για το τραγούδι της σημερινής στήλης, ο Κώστας Σμοκοβίτης μίλησε στο «Music Corner» και στην «Κιβωτό» για τη δισκογραφική του πορεία, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στο δίσκο «Καλημέρα ήλιε». 

Ιδού τι μας είπε: 

«Στα 37 χρόνια της τραγουδιστικής μου καριέρας είχα την τύχη να ερμηνεύσω τραγούδια μεγάλων συνθετών και ποιητών – στιχουργών: Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Λοΐζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Απόστολος Καλδάρας, Γιώργος Χατζηνάσιος, Βασίλης Δημητρίου, Δημήτρης Χριστοδούλου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Ελευθερίου, Σώτια Τσώτου και πολλοί άλλοι. 

 Κάθε μια συνεργασία ήταν κι ένας σταθμός, που δεν πρόκειται να ξεχάσω. Η συνεργασία σταθμός που με σημάδεψε και που με έκανε γνωστό, είναι αυτή με τους αείμνηστους Μάνο Λοΐζο και Δημήτρη Χριστοδούλου στο “Καλημέρα ήλιε”. 

 Ήταν πάνω σε μια εκρηκτική εποχή για τον τόπο μας, το 1973. 

 Τα τανκς ήταν στους δρόμους της Αθήνας κι εμείς ηχογραφούσαμε στο στούντιο “Columbia” στον Περισσό. Το κάθε τραγούδι που έχω ηχογραφήσει έχει την δική του ιστορία και θυμάμαι την παραμικρή λεπτομέρεια, γιατί είναι η καλλιτεχνική μου ζωή… 

 Δύσκολες εποχές!!! 

 Ανεπανάληπτες εποχές!!!».

Ο Κώστας Σμοκοβίτης (δεξιά) με το Μάνο Λοΐζο και τη Χαρούλα Αλεξίου

 Ο δίσκος «Καλημέρα ήλιε» κυκλοφόρησε το Πάσχα του ’74, με τραγούδια* του Μάνου Λοΐζου (1937 – 1982) σε στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου (1924 – 1991), που γράφει για τη συνεργασία τους αυτή: 

«Όταν γύρισα από το Παρίσι, μετά την αυτοεξορία, ο Μάνος με το γλυκό του χαμόγελο σε μια συνάντηση μου είπε: “Δημήτρη, πρέπει να κάνουμε κάτι οι δυο μας”. Και βάλαμε μπροστά το “Καλημέρα ήλιε” μια στο Χολαργό και μια στην Κασταλίας 30, το διαμέρισμα που έμενα στην Κυψέλη και που με τόση συγκίνηση το θυμάμαι, καθώς ο Μάνος με την κιθάρα έψαχνε, έψαχνε και ξαφνικά το ’βρισκε το μελωδικό μέρος, επίμονος, αργός, αλλά σίγουρος ότι κάπου μέσα του η μελωδία αναμένει. Αυτά τα λίγα για έναν γίγα που γέμισε την Ελλάδα με όμορφα τραγούδια, που επεσήμανε σκληρές στιγμές του εργατικού αγώνα, του έρωτα, της χαράς, της καταπίεσης και του νοήματος της απουσίας και του θανάτου…» (Από το βιβλίο του Θανάση Συλιβού «Μάνος Λοΐζος… η δική του ιστορία»). 

 Εκτός από τον Κώστα Σμοκοβίτη, στο δίσκο τραγουδούσαν δύο καινούργιες τότε γυναικείες φωνές: η Χάρις Αλεξίου (δεν είχε παρουσιάσει ακόμα δική της προσωπική δουλειά) και η Αλέκα Αλιμπέρτη (την ξαναβρίσκουμε την ίδια χρονιά και στα «Τραγούδια του δρόμου» του Λοΐζου). Και μπορεί η καριέρα της Χαρούλας να διέγραψε έκτοτε την πορεία που όλοι γνωρίζουμε, η δισκογραφική ζωή της Αλέκας Αλιμπέρτη όμως δεν είχε διάρκεια. Ωραία φωνή, άπειρη όμως, που γρήγορα πήγε στα …αζήτητα. Συμβαίνουν αυτά. 

Όσο για τον Κώστα Σμοκοβίτη, παρέμεινε στο χώρο της δισκογραφίας διακριτικά και ήσυχα, χωρίς ποτέ να περάσει στην πρώτη γραμμή. Ωστόσο, στη δεκαετία του εβδομήντα, κυρίως, «είπε» κάποια τραγούδια που έμειναν και αγαπήθηκαν. 

Το «Καλημέρα ήλιε» ήταν ο πέμπτος μεγάλος δίσκος του Λοΐζου, μετά το «Σταθμό» (1968), τις «Θαλασσογραφίες» (1970), το σάουντρακ της «Ευδοκίας» (1971) και το «Να ’χαμε τι να ’χαμε» (1972)…

Μάνος Λοΐζος

* «Θα έρθει μόνο μια στιγμή», «Χτύπησαν αργά», «Μια καλημέρα», «Όταν σε είδα να ξυπνάς», «Με φάρο το φεγγάρι», «Δώδεκα παιδιά» (ορχηστρικό), «Ποιος το ξέρει» (σε στίχους Μ. Λοΐζου), «Ας μην είχες τόσα λάθη», «Τι να το κάνεις το κορμί», «Δώδεκα παιδιά», «Κανένας δεν μου μίλησε» (με τη φωνή του Μ. Λοΐζου), «Καλημέρα ήλιε» (σε στίχους Μ. Λοΐζου).

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here