Δημήτρης Μεντζέλος – “Ο ράπερ της χρονιάς”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δισκογραφική Εταιρεία : Legend (2/2011)

Ε ναι λοιπόν! Η αναμονή τελείωσε! Το περιμένατε και επιτέλους έσκασε μύτη! «Ο ράπερ της χρονιάς» είναι πλέον γεγονός.
Ο M.C. των θρυλικών Ημισκουμπρίων, Δημήτρης Μεντζέλος, κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην μουσική ιστορία του κόσμου, το σόλο cd του «Ο ράπερ της χρονιάς» με 13 ολοκαίνουργια κομμάτια. Κλασικά, πειραματικά, ιδιαίτερα και κυρίως προσωπικά.
Με παραγωγές από τον DJALX και τον Πρύτανη, με συμμετοχές δυναμίτες (Λάμπρος Καρελάς, Μιθριδάτης, Σέξπυρ, ETSIDE, Τάκη Τσαν, VHS, Cenobite) και rhymesunlimited… «ο Δέλτα Μι από τα Ημί» ήρθε σόλο για να σας πάρει τα μυαλά!

TΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ MUSIC CORNER
Γράφει η Αριάδνη Κυπριάδη – a.kypriadi@musiccorner.gr

Μετά από 15 χρόνια δισκογραφικής πορείας με τα Ημισκούμπρια, ο Δημήτρης Μεντζέλος πήρε τη μεγάλη απόφαση να κυκλοφορήσει προσωπικό δίσκο με τίτλο «Ο Ράπερ της Χρονιάς». Είχε προηγηθεί το 2009 ο σόλο δίσκος του «συναδέλφου» στα Ημίζ, Μιθριδάτη. Μπορεί η επιλογή του τίτλου της συγκεκριμένης δουλειάς να έγινε με σατυρική διάθεση, ωστόσο έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ καλό ραπ δίσκο με προσεγμένη παραγωγή και πλούσια – ανάλαφρη, καυστική, αλλά και συγκινητική – θεματολογία!

Ο δίσκος ανοίγει με το «Στο Μικρόφωνο Αυτό». Ο Μεντζέλος αποτυπώνει την ταυτότητα του δίσκου, ενώνοντας το παρελθόν του συγκροτήματος και το σόλο παρόν του. Το θέμα του τραγουδιού είναι η ελληνική hip hop σκηνή σε μια πολύ δυνατή αρχή για το δίσκο. Το «Όμως δεν με Νοιάζει» θα μπορούσε να αποτελεί τη μουσική «ένεση αισιοδοξίας» για κάθε συννεφιασμένη, μελαγχολική μέρα. Παρά τα προβλήματα, την οικονομική στενότητα, το άγχος και τη δυστυχία που βλέπουμε γύρω μας, μπορούμε να γεμίσουμε ευτυχία μόνο στη σκέψη εκείνου του ξεχωριστού ατόμου που μας έχει κλέψει την καρδιά. Ακούγοντάς το, είχα την αίσθηση ότι πρόκειται για μια πιο «ενήλικη» εκδοχή του «Αθήνα» από τον Τάκι Τσαν. Είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου.

Ακολουθεί το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου. Το τραγούδι μιλά για το φαινόμενο των rappers που έγιναν εμπορικοί σε βαθμό να ξεχνούν ποιο είδος υπηρετούν και να κάνουν οτιδήποτε τους ζητηθεί για να βγάλουν λεφτά. Διαθέτει εξαιρετική παραγωγή και ένα ράπερ στο μικρόφωνο που έχει την απαραίτητη στιχουργική δεινότητα για να κάτι πετυχημένη κριτική.

Το «Είμαι Τρελός», σε συνεργασία με το Λάμπρο Καρελά παντρεύει τη ραπ με το μπουζούκι! Ασορτί είναι και οι στίχοι, οι οποίοι μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από ταινίες όπως οι «Γοργόνες και Μάγκες»! Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και αρκετά πετυχημένο μουσικό πείραμα. Σε «ελληνικούς ρυθμούς» κινείται και το «Πενιά για την Πενία», η συνεργασία του με τους ETSIDE. Τραγούδι είναι κεφάτο, με χιουμοριστική διάθεση, αλλά κάπως χοντροκομμένους στίχους.

Συνάντηση κορυφής αποτελεί το «Έτσι Μπράβο Ζωηρά», καθώς συμμετέχουν ο Χαρμάνης και ο Τάκι Τσαν από τους Ζωντανούς Νεκρούς. Πάνω σε χορευτικούς ρυθμούς, οι τρεις «παλιοί» σχολιάζουν νεώτερους ράπερ που δεν διαθέτουν μουσική παιδεία.

Μέχρι αυτό το σημείο, ο Δημήτρης Μετζέλος ασχολήθηκε κυρίως με τη ζωή του ως rapper. Σε αυτό το σημείο, ο δίσκος αλλάζει ύφος, χωρίς να χάνεται η συνέχειά του και τα κομμάτια αφηγούνται προσωπικές και συναισθηματικά φορτισμένες ιστορίες. Η απώλεια ενός γονέα, ειδικά στην εφηβεία, είναι μια ιδιαίτερα επώδυνη εμπειρία. Ο Δημήτρης, όπως εξομολογείται, έχασε τον πατέρα του στην ηλικία των 15 χρόνων. Το «Α Ρε Πατέρα», είναι γεμάτο ειλικρίνεια, ωριμότητα και αποδεικνύει με τον τρόπο διαχείρισης του θέματος το ταλέντο του δημιουργού του. Πόσοι άραγε θα μπορούσαν να μιλήσουν τόσο ανοιχτά για ένα τόσο προσωπικό θέμα σε ένα τόσο δημόσιο χώρο όπως είναι ένας δίσκος; Τον συνοδεύει η Αντιγόνη Κατσουρή στα φωνητικά. Ένα πραγματικά ξεχωριστό κομμάτι.

Το επόμενο τραγούδι ξεκινά εκεί που τελειώνει το «Α Ρε Πατέρα». Το παρελθόν στέκει λίγο πιο πίσω για να πάρει κεντρική θέση το μέλλον, δηλαδή ο γιος του ο Κωνσταντίνος. Το κεφάτο “It’s a Boy” είναι γεμάτο «σοφία ζωής» και συμβουλές για το γιο του από έναν κλασικό …χαζομπαμπά!
Το ενδιαφέρον τώρα στρέφεται ξανά στα κορίτσια. Το «Γιατί Δεν Μ’ Αγαπάς» είναι ένα όμορφο τραγούδι που ξεχειλίζει αγάπη. Ο Δημήτρης σκιαγραφεί μια πραγματική καρικατούρα του εαυτού του, διακοσμημένη με όλες τις μικρές καθημερινές του συνήθειες, αδυναμίες και παραξενιές. Εξάλλου, κάπου εκεί δεν κρύβεται η πραγματική αγάπη για τον σύντροφο;

Το «Ένα Κορίτσι» είναι αφιερωμένο στη γυναίκα που σίγουρα αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης όλου του δίσκου. Πρόκειται για τη σύντροφό του Τάνια. Οι στίχοι, όλο χιούμορ και τρυφερότητα, περιστρέφονται γύρω από τις καθημερινές τους στιγμές. Μακάρι όλα τα κορίτσια να είχαν αγόρια που να τους έγραφαν τόσο γλυκά τραγούδια!

Επιστροφή στη μουσική θεματολογία με το «Ο Δίσκος Μου». Στο κομμάτι όχι μόνο συμμετέχει ο Μιθριδάτης, αλλά το κεντρικό θέμα είναι οι προσωπικοί τους δίσκοι! Οι δύο ράπερ «λογομαχούν» για το ποιος έχει βγάλει την καλύτερη solo δουλειά και αποδεικνύουν ότι ακόμα η χημεία τους παραμένει εξαιρετική παρά τα χρόνια που έχουν περάσει. Από την άλλη, το “Ilectro” μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από παλιότερες εποχές, ενώ φέρνει στο μυαλό και Daft Punk!

Ο δίσκος κλείνει ιδανικά με τον «Βετεράνο MC», στο οποίο συμπυκνώνονται τα μουσικά του βιώματα σε τέσσερα περίπου λεπτά.

Ο «Ράπερ της Χρονιάς» λοιπόν είναι μια προσεγμένη δουλειά στην οποία έχει αφιερωθεί χρόνος και κόπος. Διαθέτει ποικιλία στον ήχο, ενδιαφέρουσες ιδέες και εναλλαγές θεμάτων στους στίχους, συνοχή, άρτια παραγωγή και αισθητικά προσεγμένο booklet. Είναι ένας δίσκος φτιαγμένος όχι με βάση συνταγές επιτυχίας, αλλά από αγάπη για τη μουσική. Γι’ αυτό και ξεχωρίζει από την πρώτη κι όλας ακρόαση!

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ CD
01. Στο μικρόφωνο αυτό
02. Όμως δε με νοιάζει
03. Ο Ράπερ της χρονιάς
04. Είμαι τρελός feat. Λάμπρος Καρελάς
05. Έτσι μπράβο, ζωηρά feat. Τάκη Τσαν, Χαρμάνης
06. Πενιά για την πενία feat. ETSI DE
07. Α, ρε πατέρα! feat. Αντιγόνη Κατσούρη
08. It’s a boy!
09. Γιατί δε μ’ αγαπάς όπως παλιά (Why don’t you love me) feat. VHS
10. Ένα κορίτσι (για την Τάνια) feat. VHS
11. Ο δικός μου δίσκος feat. Μιθριδάτης
12. Ηλέκτρο feat. Σέξπυρ
13. Βετεράνος MC (DJ ALX goldenera mix)

*** Οι κριτικές δίσκων αποτελούν προσωπικές απόψεις του εκάστοτε συντάκτη που σε καμία περίπτωση δεν είναι απαραίτητο ότι συνάδουν με τις απόψεις και της υπόλοιπης συντακτικής ομάδας του Music Corner

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση