Μιλτιάδης Πασχαλίδης – Ξένιος, η Κρήτη εντός μου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δισκογραφική Εταιρεία : Minos EMI (3/2010)
Ο Μίλτος Πασχαλίδης ψαχουλεύει αποσκευές και αναμνήσεις και φτιάχνει ένα αυτοβιογραφικό album που χώρεσε 16 χρόνια ζωής.

 Ένα album με την συμμετοχή πολλών φίλων, που άλλοι ηθελημένα και άλλοι άθελά τους έγιναν μέρος αυτής της ηχογράφησης.

 Ο Βασίλης Σκουλάς, ο Ψαραντώνης, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Χρήστος Θηβαίος οι AnimaCorda, η ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων του Δήμου Πατρέων αλλά και ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας και οι Χαϊνηδες.

 Kαινούρια τραγούδια, άλλα παλιότερα του Μίλτου Πασχαλίδη που εδώ παίζονται και ακούγονται αλλιώς, τραγούδια που έγιναν ορχηστρικά θέματα, παραδοσιακά αλλά και τραγούδια άλλων που σημάδεψαν 16 χρόνια διαμονής σε έναν άλλο τόπο.

 Σ’ έναν τόπο ΞΕΝΙΟ. 16 χρόνια ζωής και μνήμης εντός. 16 χρόνια στην Κρήτη. Αυτό είναι το soundtrack τους.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ MUSIC CORNER
Γράφει ο Θάνος Λουμπρούκος – [email protected]

Ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο εξαιρετικής αισθητικής τραγουδοποιός και τραγουδιστής, επιστρέφει στη δισκογραφία με ένα βιογραφικό -ταξιδιωτικό άλμπουμ, με τίτλο “Ξένιος, η Κρήτη εντός μου”.

Ο νέος αυτός δίσκος περιέχει αυτό ακριβώς που δηλώνει ο τίτλος του: τραγούδια εμπνευσμένα από τη Κρητική γη, ιδωμένα από μια νοσταλγική (σχεδόν αρχαιοπρεπή ή και βυζαντινή) ματιά, και ειπωμένα με μία ιδιαίτερη ευαισθησία. Τραγούδια που σε κάθε περίπτωση πατούν τα πόδια τους στη γη. Και έχουν πάνω τους άφθονο χώμα, βράχο και θάλασσα.

 “Όσο βαρούν τα σίδερα / βαρούν τα μαύρα ρούχα / γιατί τα φόρεσα κι εγώ / για μιαν αγάπη που ‘χα” (“Όσο βαρούν τα σίδερα”) ή “Μαύρα δε βάνω στο κορμί / γιατί η καρδιά είναι μαύρη / είναι καρδιά που νταγιαντά / στου χωρισμού τα βάρη” (“Μαύρα δε βάνω στο κορμί”) ή ακόμα πιο βαθιά “Δεν πίνει θάλασσα ο βράχος / κι εγώ δεν πίνω πια μονάχος” (“Δεν πίνω μονάχος”), είναι ορισμένοι στίχοι που επιβεβαιώνουν τις συμπαγείς διαθέσεις του ποιητή και του λυράρη.

 Στην απέναντι στεριά, υπάρχει ένας “Ακροβάτης” που “τραμπαλίζεται / δε ζαλίζεται / που κι όταν πέφτει γελά / και ποτέ δεν κλαίει” (“Ο Ακροβάτης”), και που “καρπίζοντας μέσα του παλιά καλοκαίρια” στενάζει πως “τίποτα, τίποτα δε χάθηκε στ’ αλήθεια / όλα είναι εδώ, όλα είναι εδώ” (“Παλιά καλοκαίρια”). Κάπου στη διαδρομή “Ηράκλειο-Καλαμάτα” συναντάμε ένα “Μερακλήδικο πουλί” με τη φωνή του “Κουρήτα”, θαρρείς απευθείας απόγονου του Δία, μεγαλοπρεπούς και στεντόρειου Ψαραντώνη, να αφηγείται ένα απόσπασμα από τον Ερωτόκριτο (Α505 – Α570).

 Στο υπέροχο αυτό ταξίδι, από τις κρυφές φωνές του Ψηλορείτη μέχρι την ψιθυριστή αύρα του Κρητικού Πελάγους, ο Μίλτος Πασχαλίδης είχε συνοδοιπόρους το Χρήστο Θηβαίο (“Δεν πίνω μονάχος”), το Βασίλη Σκουλά (“Δε βάνω μαύρα στο κορμί”), τον Ψαραντώνη (“Όσο βαρούν τα σίδερα”, “Ερωτόκριτος”), τους AnimaCorda (“Σπουδή στον Ανδρέα Ροδινό”) και την ορχήστρα νυκτών εγχόρδων του Δήμου Πατρέων υπό τη διεύθυνση του Θανάση Τσιπινάκη. Επίσης, οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας χάρισαν στον Πασχαλίδη το “Παλιά καλοκαίρια” (σε ποίηση Λένας Παπά), ενώ ο Θάνος Μικρούτσικος επιμελήθηκε την ενορχήστρωση και έπαιξε πιάνο σε αυτό το κομμάτι.

 Οφείλω να μνημονεύσω και το Γιάννη Σπάθα με το μοναδικό παίξιμο της κιθάρας στο “Όσο βαρούν τα σίδερα”, ένα τραγούδι που όποιος δεν το ακούσει δεν ξέρει τι θα πει συγκίνηση… Όσο για την Ηλέκτρα, το μικρό κορίτσι που κάποτε ο Πασχαλίδης παρηγορούσε με την κιθάρα του, μεγάλωσε και έχει μια δική της μελωδία για να τη συντροφεύει στα νεανικά της όνειρα…

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ CD
01. Το βαλς της Ηλέκτρας
02. Ξένιος (Η Κρήτη εντός μου)
03. Λίμνη (Κουρνάς)
04. Δεν πίνω μονάχος – μαζί με τον Χρήστο Θηβαίο
05. Ο ακροβάτης
06. Μαύρα δε βάνω στο κορμί – Βασίλης Σκουλάς
07. Όσο βαρούν τα σίδερα – μαζί με τον Ψαραντώνη
08. Βαρύς Πισκοπιανός
09. Σπουδή στον Ανδρέα Ροδινό – AnimaCorda
10. Το μερακλήδικο πουλί
11. Παρουσία (Στη Λ.)
12. Παλιά καλοκαίρια – ενορχήστρωση Θάνος Μικρούτσικος
13. Ηράκλειο – Καλαμάτα – με την ορχήστρα νυκτών εγχόρδων του Δήμου Πατρέων
14. Ερωτόκριτος – αφηγείται ο Ψαραντώνης

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here