Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Άκη Πάνου…


afierwmeno_eksairetika_logo_500x100

Γράφει ο Τάσος Κριτσιώλης

“Η σημασία αυτής της στήλης του musiccorner είναι ακριβώς ότι λέει ο τίτλος της: “Αφιερωμένη εξαιρετικά” σε ανθρώπους που προσέφεραν στο ελληνικό τραγούδι, αλλά μένοντας ηθελημένα στην “οπισθοφυλακή” και χωρίς ποτέ να ζητήσουν κάτι περισσότερο από το να κάνουν αυτό που αγαπούσαν.

Η δουλειά τους περιορίστηκε στην πίστα, στο στούντιο, στη γραφή μουσικής και στίχου και πουθενά αλλού. Άλλοι έκαναν μεγάλη επιτυχία, άλλοι μικρότερη. Άλλοι συνεχίζουν την πορεία τους και παλεύουν, άλλοι έχουν αποχωρήσει. Άλλοι έχουν φύγει από τη ζωή.

Όμως, όλοι τους ανεξαιρέτως έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην ελληνική μουσική σκηνή και δικαιούνται αυτό που τους προσφέρουμε: Μια γωνιά “αφιερωμένη εξαιρετικά”…!

———————————————————–

Από τη στιγμή που ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης αποφάσισε να μη περιοριστεί μόνο στο ρόλο του συνθέτη, αλλά και να ερμηνεύει ο ίδιος τα τραγούδια που έγραφε, ήταν φυσικό κι επόμενο πολλοί δημιουργοί να θελήσουν να «χρησιμοποιήσουν» τη φωνή του στα πονήματά τους.

Βεβαίως, ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν εκείνος που οδήγησε τον «Σερ» στα κορυφαία σκαλοπάτια του ελληνικού πενταγράμμου, όμως υπήρξαν κι άλλοι ομότεχνοί του (στο λαϊκό είδος) που του έδωσαν πολλές και μεγάλες επιτυχίες.

Ένας απ’ αυτούς, είναι και ο Άκης Πάνου. Ξεκινώντας την πορεία του στα τέλη της δεκαετίας του ’50, μέχρι τα μισά εκείνης του ’60 περιοριζόταν μόνο στο να γράφει στίχους. Έκτοτε, άρχισε να τους «ντύνει» μουσικά με δικές του εμπνεύσεις κι έμεινε στην ιστορία του τραγουδιού της πατρίδας μας.

Συνολικά, ο Μπιθικώτσης ηχογράφησε έντεκα τραγούδια του «ασυμβίβαστου» δημιουργού. Μπορεί να φαίνονται (και είναι…) λίγα, όμως πρόσθεσαν στο λαμπρό ρεπερτόριό του κάποια επιπλέον «στολίδια», πολλά εκ των οποίων ακούγονται ως σήμερα. Ακριβώς σ’ αυτά είναι «αφιερωμένη εξαιρετικά» η σημερινή στήλη.

bithikotsis_panou_001

Ξεκίνημα σε «ρηχά νερά»

Η πρώτη συνεργασία του «Σερ» με τον Πάνου (που ακόμα εμφανιζόταν αποκλειστικά ως στιχουργός), έλαβε χώρα στα τέλη του 1964. Μέσα από τις 45 στροφές, ο ερμηνευτής τραγούδησε το όμορφο «Έχω μια βάρκα με κουπιά», σε μουσική του ίδιου.

Ωστόσο, το κομμάτι δεν ακούστηκε ιδιαίτερα, καθώς στην άλλη πλευρά του μικρού δίσκου υπήρχαν τα «Σπασμένα τριαντάφυλλα» που έγιναν μεγάλη επιτυχία, «καπελώνοντας» τη …βάρκα!

Την ίδια τύχη είχε και η επόμενη δισκογραφική συνάντηση των δυο τους, το 1965. Ο Άκης Πάνου παρουσιάζεται πλέον και ως συνθέτης και δίνει στο Μπιθικώτση τα «Καρδιά μου μη παραπονιέσαι» και «Απ’ τη ζωή σου χάθηκα», τα οποία κυκλοφόρησαν σ’ ένα 45άρι.

Το πρώτο, έγινε περισσότερο γνωστό όταν το ηχογράφησε ο Γιώργος Νταλάρας δέκα χρόνια αργότερα, στο πλαίσιο του αριστουργηματικού διπλού άλμπουμ «50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι».

Την ίδια χρονιά (1965), ηχογραφήθηκε και το «Μη μου λες εμένα τέτοια», το οποίο όμως κυκλοφόρησε το 1967. Επίσης, υπάρχει κι άλλο ένα δισκάκι 45 στροφών, με τα «Πληγωμένο πουλί» και «Δε θα ‘σαι το φινάλε», που ωστόσο πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα…

Η εποχή των επιτυχιών

Η τρίτη συνεργασία των δυο τους ήταν και η …φαρμακερή. Αρχές του 1967, ο Μπιθικώτσης ερμηνεύει το «Θα κλείσω τα μάτια», ένα τραγούδι-γροθιά στις κοινωνικές συνθήκες της εποχής, το οποίο αποτέλεσε την άλλη πλευρά του «Μη μου λες εμένα τέτοια» που προαναφέραμε.

Όμως, με την έλευση της χούντας απαγορεύτηκε η κυκλοφορία και μετάδοσή του και το 1971, ο Πάνου έγραψε καινούργιους (και «συναισθηματικού» περιεχομένου) στίχους πάνω στην ίδια μελωδία, οι οποίοι ερμηνευμένοι από τη Βίκυ Μοσχολιού έκαναν πασίγνωστο το εν λόγω κομμάτι.

Πάντως, με το πέρασμα των ετών η πρώτη εκτέλεση άρχισε να κερδίζει έδαφος και πλέον, έχει πάρει κι εκείνη τη δική της ξεχωριστή θέση.

Μένουμε στο 1967, οπότε συναντάμε και την πρώτη μεγάλη επιτυχία της «σύμπραξης» Μπιθικώτση-Πάνου. Ο λόγος για το «Ρολόι-κομπολόι», ένα από τα πιο γνωστά, διαχρονικά κι αγαπημένα λαϊκά τραγούδια, το οποίο πρωταγωνιστεί ακόμα και σήμερα στη διασκέδαση των Ελλήνων. Στην άλλη πλευρά του δίσκου 45 στροφών, υπάρχει το «Μοίρα μου γιατί μ’ αφήνεις».

Και πάμε στο 1968 και στην τελευταία συνεργασία των δύο σπουδαίων της μουσικής μας ιστορίας. Εκεί, θα βρούμε το υπέροχο και πασίγνωστο «Όταν σημάνει η ώρα», το οποίο περιλήφθηκε σ’ ένα 45άρι μαζί με το «Τώρα με μονή ταρίφα».

Δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο τέλος μιας μικρής, αλλά σημαντικής συνεργασίας. Έκτοτε, αμφότεροι ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους, υπηρετώντας πάντα το καλό λαϊκό τραγούδι…

————

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού, χωρίς την άδεια του Music Corner…

Κανένα Σχόλιο

Αφήστε απάντηση